• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

1. Zo niet! 2. Frits

1. Zo niet! 2. Frits

Lieve lezers,

12 september.  Ik heb lopen klungelen. De ezels van vandaag deden alles wat mensen altijd zeggen over ezels: koppig zijn, midden op de weg stil blijven staan, dwars op de weg gaan lopen, terugkeren, gras eten……..Ik probeerde er twee, en ben hooguit 5 km van de ezelstal weggeweest.

Geen goed voorbeeld van hoe ik het zou willen. Ik had slecht geslapen, akelig gedroomd, te hard gewerkt de afgelopen weken, zorgen in mijn hoofd over binnenkort geen werk meer. En die ezels voelen dat en laten dan weten dat ik die dag beter in de berm kan gaan liggen uitrusten dan kilometers draaien. Dus ik heb geheel de inhoud van mijn thermoskan thee van bijna een liter langs Achterhoekse weggetjes zitten opdrinken. Als uitrusten voelde dat niet, ik was bekaf aan het einde van de dag van het lopen zeulen met die ezels en van het piekeren waarom het nou niet liep.

Laat ik dit maar snel vergeten, want dat doet de ezels geen eer aan. En ik vind het toch heel bijzondere, intelligente en hooggevoelige dieren. Toen ik in Marokko van de ezeldrijvers niet verder mocht lopen en op een ezel moest, omdat ik mijn scheenbeen aan een rots had opengehaald, voelde ik me heel koninklijk.   

Dus het wordt tijd voor mijn eigen ezel en niet steeds een geleende. Ik lees zo veel mogelijk boeken om op de hoogte te zijn van alles wat ik moet weten als toekomstige ezel-eigenares. Ik probeer in te voelen wat voor soort ezeltje het moet zijn dat met mij mee wil, in ieder geval een pittig dier dat van lopen houdt, eentje die niet snel bang is, pontjes op durft, sterk, maar niet zo sterk dat ie mij de baas is. Als ik er eentje heb, laat ik het jullie weten.

tot de volgende keer, Margo

 

Hallo beste lezers,

Sinds vrijdag ben ik eigenaresse van ezel Frits. Ik moet hem nog betalen, maar ik heb besloten dat komende week te gaan doen. Woensdag en vrijdag heb ik met hem gelopen en dat ging zo goed, dat ik voelde dat ik mijn tocht naar de Middellandse Zee, zo’n 1500 km, met hem aandurf.  Frits is bruin met grijs, een stevige vent, ziet er sterk uit, en is drie jaar oud.  Het is heel  grappig hoe hij loopt, want hij zet zijn hoeven heel zacht neer, je hoort hem nauwelijks. Hij houd heel erg van knuffelen en aandacht.

Het is een ezel met een bijzonder verhaal. Op mijn verjaardag kreeg ik een berichtje of dat deze ezel wellicht iets voor mij zou zijn. Wat een verjaardagskado ! Michel van Ezelstal de Edelingen had hem een tijdje geleden gekocht met de bedoeling om hem op te nemen in de kudde van loopezels voor zijn klanten. Maar enkele weken weken werd Frits zodanig behandeld door sommige andere ezels (de gehele kudde bevat 32 dieren) dat ie wonden had aan zijn poten. Frits is zo zachtaardig, dat ie zich niet verdedigt, hij wordt verstoten door de kudde. Dit was de aanleiding dat Michel besloot hem te verkopen. En nu ben ik de gelukkige bezitster en heb ik de eer om hem te helpen zijn zelfvertrouwen terug te krijgen.

Eerst vond ik Frits maar een gekke naam voor een ezel, want het is echt een naam voor een mensen-man. Het heeft wel humor, die naam. Frits komt van Frederik en die naam betekent ”machtig door  vrede”‘  en dat past zeker bij hem. Ik ben benieuwd hoe de fransen dat gaan uitspreken, “‘friets” of zo iets.   

Het ziet er dus naar uit dat ik echt naar Frankrijk kan gaan vertrekken als ik voldoende oefen. Op het trainingsprogramma staat: veel kilometers lopen, want Frits moet zijn conditie opbouwen (en ik ook), lopen met meer bagage, een constant looptempo ontwikkelen, maar ook kunnen aanpassen aan een ander tempo, obstakels overwinnen zoals tunnels, poortjes, hekjes, boomstammen op de weg, greppels met en zonder water, een pontje op, door een stad lopen en drukke verkeerswegen oversteken. Ook wil ik hem afleren om zomaar ineens te gaan staan dromen onderweg of om met zijn bek spullen te pakken. Op dit moment heeft Frits onderweg nauwelijks de neiging om te gaan eten, en dat wil ik graag zo houden. Een echte werkezel eet niet als hij onderweg is. Zodra het pakzadel van zijn rug is na de tocht, mag ie z’n gang gaan tot de volgende wandeldag. Wat ik zelf nog wil leren is zijn hoeven verzorgen, hoefproblemen herkennen, dingen leren over ziektes.

Woensdag had ik een braamtak gepakt om als zweepje te kunnen gebruiken, Frits had de tak ineens te pakken in zijn bek en heeft dus de zweep opgegeten. Dan maar zonder en dat vind ik ook fijner. Ik vind het beter dat ie mij leert vertrouwen, dan dat ik moet dwingen met klappen. Vanaf nu ga ik ongeveer elke week een dag lopen. En ook verder met het aanschaffen van mijn uitrusting, de route uitzoeken en de financiering voor elkaar krijgen.

Onderweg kwam ik leuke mensen tegen, die het Pieterpad aan het lopen was. Op de heenweg kwam ik hen al tegen in de bus en later dus nogmaals onderweg. Bedankt voor jullie aanmoedigingen.

tot de volgende keer ! Margo

   

Dank voor het delen en liken.

margometezel

0 gedachten over “1. Zo niet! 2. Frits

Conny en CeesGeplaatst op  10:30 pm - nov 15, 2009

Tjongejonge, dat is me een avontuur zeg. Ik dacht altijd : ezels, schitterend om te zien, maar: wil je vooruit dan gaan ze achteruit, v.v. Maar jouw ervaringen zijn dus anders. Ik heb vroeger met GertJan op ijslandse poney’s gereden, en dat was zo nu en dan een hele strijd om ze te laten gehoorzamen .
We wensen je veel geluk en uithoudingsvermogen met het wekelijks proeflopen, en dat nog wel in de winter! Hxc3xa9xc3xa9l sportief! Frits vind ik wel een leuke naam voor een ezel, maar Frederik ligt beter in de mond als je hem bv streng moet toespreken.
Hopelijk vind je gauw een baan! Succes en tot in de 2de helft van december, met Greetje.
Liefs, C.en C.

Laat een reactie achter op Conny en Cees Reactie annuleren