• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Maandelijks archieffebruari 2011

overwinning: heen en weer naar het Reestdal

Beste lezers,  

Frits heeft een grote prestatie geleverd: vanuit Ommen zijn we heen- en weer gelopen naar het dal van de Reest ten noorden van Balkbrug. Dus dit is mijn eerste verslag van een echte tocht en niet zomaar een oefenwandelingetje. Het was een prachtige tocht met helder vriesweer. Ik wist niet hoe de ezel dat zou vinden: een wandeling maken met niet zijn eigen stal als eindstation op het einde van de dag, maar een onbekend adres. Hij liep geweldig mee, ik werd alleen een beetje moe van al die reacties van paarden en pony’s onderweg. De andere dieren gaan heel gek en druk lopen doen als ze de ezel opmerken, ze rennen door de wei, springen soms en steigeren en Frits blijft stilstaan. Gelukkig loopt hij nadat hij enkele minuten de situatie in zich op heeft genomen, altijd weer door, en soms met een luide balk om te laten horen wie hij is.  

We liepen eerst door een agrarisch gebied naar Balkbrug en vandaar uit langs de molen en binnendoor naar het Reestdal. Daar was een Bed & Breakfast bij Anneke en Willem, die een ezel en een lama hebben. Met ezel Midas hebben ze jaren terug ook tochten gemaakt. Frits en ik zijn er erg goed verzorgd. Frits kreeg een hele kruiwagen hooi en at alles met smaak op in zijn eigen weitje, maar wel met uitzicht op de andere ezel en de lama. En vooral Midas was erg nieuwsgierig naar zijn soortgenoot. 

De volgende dag liepen we door het prachtige Reestdal terug. Het was nog vroeg, we hadden voor mijn gevoel het hele dal voor ons alleen. Omdat de vorige dag goed was gegaan, durfde ik vandaag een langere route aan. Op de stafkaart lopen ging heel goed, ik ontdekte tussen Balkbrug en Ommen verrassend mooie paadjes door houtwallen heen. Ik zag ook vier reeen vlakbij. Uiteindelijk hebben we de eerste dag 12 en de tweede dag 16 km gelopen. Nu weet ik dat tochten van zo’n 20 km per dag van de zomer haalbaar zijn en dat vind ik geweldig. 

tot het volgende avontuur! Margo

  

 

 

 

 

 

 

Dank voor het delen en liken.

bergopwaarts

Beste lezers,

Het gaat nu weer helemaal goed met Frits. Hij doet het prima in de nieuwe kudde in Ommen, waar hij nu alweer 2,5 maand woont. Hij is vooral goede maatjes met pony Tommie. Bij zonnig weer stoeien ze de hele dag samen. Bij somber weer staan alle ezels als oude mannetjes en vrouwtjes bij elkaar te suffen onder het afdak. Er is geen aanleiding meer van niet bij de kudde horen of weggetrapt worden. Hij eet gewoon tussen de andere ezels, geeft een ander een gezonde trap als hij/zij te dicht bij zijn portie komt. En heel goed nieuws: beide buikriemen van zijn pakzadel heb ik moeten verlengen. Hij is zoveel dikker geworden dat ze allebei niet meer pasten. Zijn ziekte is nu geheel overwonnen.  

In de wintermaanden kon ik niet altijd met hem lopen, vanwege sneeuw en gladheid. Mijn bezoek aan Frits bestond dan uit stront ruimen of de kudee bestuderen. 9 ezels, 1 paard en 1 pony poepen heel veel, ik schat zo’n 5 volle kruiwagens per dag. En natuurlijk geef ik alle aandachtvragende ezels waar ze om vragen tijdens het poep ruimen. Ze komen om beurten om aaien vragen en toen ik bukte tijdens het werken legde Hendrik zijn kop op mijn rug. Mij accepteren ze dus ook! Als ik weg wil gaan met Frits moet ik hem uit de kudde halen, dat lukt heel goed. Frits gaat gemakkelijk mee. Fender het paard kan nogal opdringerig in de weg lopen. Het lukt me ook om hem aan de kant te krijgen, zodat ik erdoor kan. Ik begrijp niet meer dat ik toen ik met ezels begon, niet dicht bij ze durfde te komen. Nu duw ik gewoon een paard even aan de kant.   

Vandaag heb ik 13 km gelopen met een beetje bepakking en twee weken geleden zo’n 10 km. Het is een mooie omgeving waar Frits nu woont. Eerst moet ik een kwartier over een fietspad langs een drukke weg, maar dan ben ik in het Ommerbos en vandaar uit kan ik over een mooie landelijke weg, langs de golfbaan richting de heide en straks als Frits nog verder kan ook richting het Vechtdal. 

Tijdens het lopen kom ik geregeld niemand tegen, maar soms ook ineens veel mensen met belangstelling voor wat ik doe. Vanmiddag sprak een vrouw me eerst in het Engels aan, maar ze ging al snel over in Nederlands toen ik gewoon Nederlands terug sprak. En plotseling was er ook een auto met een aardig echtpaar, die elke weekend op de camping staan in Ommen en ineens ook nog een man met hond. 

Ik vind het heel leuk als mensen enthousiast worden van wat ik doe, want daardoor word ik nog weer enthousiaster. Twee weken geleden kwam ik een vrouw tegen die op een step stond die ze liet trekken door twee husky-honden. Ze gingen in een enorm tempo, maar ik raakte in gesprek met de vrouw omdat ze langzamer ging en even stopte om de dieren even aan elkaar te laten wennen. Prachtig vind ik dat ik andere mensen tegenkom die zich niet verstoppen in hun huis, en doen waar ze plezier in hebben en zo samenwerken met dieren en zelf lekker genieten van het buiten zijn.   

Vanaf nu kan ik de tochten weer gaan uitbreiden. Stiekem elke wandeling een paar kilometer meer en de bepakking net iets zwaarder, zodat Frits het niet merkt. Het ziet er nu zo goed uit dat ik plannen maak om in de voorjaarsvakantie een tweedaags tochtje naar Balkbrug te gaan maken, nog niet kamperen want dat is voor mij te koud nu en voor Frits nog te veel bagage. Maar die kampeertochtjes  gaan zeker komen in het voorjaar. 

En dan mijn verdere plannen: komende zomer het Drenthepad, zo’n 350 km en dan in 2012: op naar de Middellandse zee!  Ik heb veel met deze ezel meegemaakt, maar dat ie nu weer helemaal gezond is en dat al mijn plannen toch weer kunnen doorgaan, vind ik heel ontroerend.

tot een volgend bericht! Margo

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

     

 

Dank voor het delen en liken.