• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Maandelijks archiefjuni 2011

ervaring in de regen

Beste lezers,

Als ik op vakantie zou zijn geweest, dan zou ik bij dit weer in mijn tent zijn blijven liggen, maar ja, er wachtten enkele enthousiastelingen voor een ezeltocht. Wij in compleet regenpak, maar ezel Frits zonder regenjas, gingen dapper met zijn vijven op pad. In het Ommerbos kregen we een hele grote regenbui op ons dak en ezel Frits vond het niet meer leuk, liet zijn kop en zijn oren hangen. We besloten terug te gaan naar de stal van de ezels, dronken daar warme koffie en gaven Frits een droge stal met veel hooi. Alsnog toch op pad, maar dan zonder ezel en de andere kant op. Het werd een gezellige en schitterende tocht met zijn vieren, langs de noordwestkant van Ommen. Prachtige wolkenluchten met af en toe een plens water eruit, langs onbekende heigebieden, langs de uitwaarden van de Vecht en met koffie en thee bij een camping precies op het moment van weer een regenbui en toen weer door het bos en de velden terug. Toch een geslaagde dag en Frits krijgt nog kansen genoeg om te lopen.
 

 

 
Reacties deelnemers
Ellen V. (19-06-2011)
Natuurlijk had Frits gelijk om te protesteren en terug te willen naar de stal. Hij had dan ook geen regenpak aan, wij wel en dat gaf ons de kans om er toch een heerlijk wandeldagje van te maken. En meteen een goeie reden om nog een keer met Margot en Frits op stap te gaan, maar dan in de zon. Margot, Frits, Rosa en Lidy, bedankt voor de gezelligheid.  


lidy b. (19-06-2011)
Wat was het leuk met Frits, zo n zielpiet met die regen en afhangende oortjes. En de wandeling daarna was ook weer een belevenis. Hele fijne dag gehad. Een hartelijke groet aan jullie.  


Rosa O. (19-06-2011)
Margo, jouw lieve ezel Frits hield het gewoon voor gezien in de stromende regen. En terecht, een ezel is nu eenmaal slimmer dan een mens. Frits weer terug naar zijn vrienden met zelfs een vriend die Rosa heet. Moet toch niet gekker worden! Gelukkig zijn wij 4 stoere vrouwen weer op pad gegaan. Wat een schitterende omgeving. Heerlijk gelopen, een prima dag dus ondanks het vocht uit de hemel. Margo, Lidy en Ellen bedankt en wat rook het heerlijk in de bossen. Groetjes, Rosa 

 

 

Dank voor het delen en liken.

Mooi Overijssel

Hallo lezers,

Mijn eerste echte driedaagse trektocht is heel goed gegaan. Drie dagen achter elkaar liepen we, en Frits droeg volle bepakking. Het was ontzettend druk met toeristen deze dagen! Ik moest de Vechtbrug in Ommen over en daar stond een file. Frits deed het heel goed en werkte mee, terwijl zo ongeveer uit alle raampjes van de auto’s commentaar kwam: ”waar ga je heen?”, hé een pakezel”, ”moet je nog ver?” ”Daar loopt een ezel”‘ enz… Ik ga nog eens een top 10 van opmerkingen verzamelen. Met Frits stoplichten lopen lukte ook. Blij was ik wel toen ik over de brug was en uit de drukte. Ergens verderop ging het niet helemaal goed met de route, ik volgde de rood-witte markering van het Pieterpad, maar raakte verstrikt in de markering omdat hier ook het Havezathe-pad rood-wit gemarkeerd loopt. Bij de Steile Oever ontdekte ik dat er iets niet klopte en zocht weer de goede weg met behulp van de borden van het fietsroutenetwerk en mijn topografische kaart 1 op 25.000 op papier.Toch was ik pas om kwart over 7 bij camping De Roos in Beerze. Prachtige camping en een warme biologische groentepizza was heel welkom. Ik koos het uiterste hoekje op het trekkersveldje uit. Op een camping met 1000 gasten komt iedereen en alle kinderen op je afstormen als je met een ezel aan komt lopen, maar ik had hier even geen zin in en stuurde alle kinderen naar hun eigen tent. Had misschien iets vriendelijker gekund, maar ik was moe en mijn pizza werd koud en Frits moest eten en ik wilde rustig een eigen plekje uitzoeken….  En het werd het mooiste kampeerplekje dat ik me kon voorstellen, met mooi hoog gras voor Frits.

De volgende dag had ik een prachtige route via de bossen en het Eerder Achterbroek naar de voet van de Lemelerberg. Wat is Overijssel mooi!  Bij de Eerder bossen was een obstakel: een wildrooster. Toen Frits het zag deinsde hij achteruit. Er was een klapje naast waar hij wel door kon, maar direct daarnaast stonden vier zeer nieuwsgierige koeien, met flink veel aanmoedigingen ging hij na enig aarzelen toch door dat klaphekje.                    

Op een landweggetje voor Lemele waren twee paarden. Frits ging kennis met ze maken en balkte tegen de paarden. Vervolgens kwamen de mensen van wie de paarden waren uit hun huis om te kijken wat er was. Na een praatje boden ze mij een glas en Frits een emmer water aan. Alle fietsers die langskwamen bleven staan en zo veroorzaakte Frits een hele weg vol belangstellenden.

S ávonds kwamen we aan op natuurkampeerterrein De Olde Lucashoeve in Lemele, aan de voet van de Lemelerberg. De campingbaas vond het zo leuk dat ik met een ezel kwam dat hij me gratis liet kamperen. Het geld moest ik maar overmaken voor zieke ezels. Dus de Ezelsocieteit waar Frits ook beter is geworden, heeft 6 euro gekregen. “‘Fijn dat het zo goed gaat met Frits, mailde Jessica van de Ezelsocieteit en dat beetje geld is toch weer een baal hooi”‘. S óchtend vroeg hebben we onweer meegemaakt op de camping. Resultaat: een natte boel, mijn tentje blijkt niet helemaal meer bestand tegen zware buien en voor Frits moet ik ook voorzieningen mee gaan nemen tegen regenbuien want hij was klets- en klets-nat. Ik ben toch maar gaan inpakken en vertrokken. De mystieke sfeer na die bui op de Lemelerberg  was prachtig, we kwamen nauwelijks iemand tegen. Frits ging grazen en ik ging bosbessen eten die nu al rijp waren! Frits blijkt heuvels op- en afgaan fantastisch te vinden, dat is een goede voorbode voor een tocht naar Frankrijk. 

Na het oversteken van de brug bij de Regge kwam ik op de route naar Ommen weer een echt ezelobstakel tegen, namelijk een klaphekje met daarachter een constructie die ervoor bedoeld is dat je met een fiets daar niet door kunt. En met een ezel? Het lukte, maar met even goed nadenken en rustig blijven. Eerst moesten de tassen eraf, want de ezel is zo te breed, voor dit obstakel. Dan de tassen erdoorheen sjouwen en vervolgens
het klaphekje vastbinden aan een boom, want Frits wilde niet door een dichtvallend hek. Lekkere ezelmuesli tevoorschijn halen en jawel, Frits ging door het hekje, wrong zich in een bocht en was door het hek. De tassen weer op Frits laden lukt me met volle bepakking maar net. Als ik meer ga meenemen, dan moet in zo’n geval echt mijn hele hebben en houden uitgeladen worden.

Het laatste stuk vond ik het zwaarst. Met Frits langs een file op de weg naar de Vechtbrug, door het enorm drukke verkeer op die brug en dan weer langs de file aan de andere kant van de brug. En ineens had Frits er volledig genoeg van wat hij uitte door geen stap meer te zetten. Heel vervelend op een fietspad langs een weg met in de auto  ’s zich vervelende mensen omdat ze in een file staan. Hun commentaar zal ik hier niet herhalen, want ik vind het pijnlijk. De tranen stonden me in de ogen van al die opmerkingen en doordat ik doodmoe was van alle indrukken en interacties met mensen onderweg. Ik vermoed dat dit voor de ezel even vermoeiend is als voor mij, want Frits is net zo sensitief als ik. Vele mensen fietsten met commentaar voorbij, uiteindelijk heb ik de touwen achter zijn achterpoten moeten spannen. Omdat ik te moe was, trok ik Frits niet alleen zo, maar een vriendelijk echtpaar heeft me uiteindelijk geholpen, door mee te trekken tot het punt bij het Ommerkanaal waar ik vaker met Frits ben geweest. Ik vermoed dat ie daar doorkreeg dat we vlakbij stal waren, want het laatste stukje liep hij weer goed mee. Toch heeft hij het fantastisch gedaan, deze drie dagen. Bij Harm en zijn ezels terug, moest ik wel de wonden op zijn achterpoten verzorgen, ontstaan door het trekken. Hopelijk bij een volgende tocht niet meer nodig…Met Harm en Arjan heb ik nog heerlijk soep en loempia’s van de chinees gegeten en Frits een baal hooi zoals hij gewend is. ?Rustiger aandoen een volgende keer? Misschien wel, maar ik heb ook het gevoel dat het nergens drukker kan zijn dan rond Ommen met hemelvaart. En ik zal mijn en de privacy van Frits soms wat meer moeten bewaken.  

Een volgende trektocht, niet meteen met Pinksteren, begin juli heb ik nog wel vier of 5 dagen over, want het lijkt me fijn nog eens te ervaren hoe het trekken gaat, voordat ik het hele Drenthepad ga lopen.  

 

 

Dank voor het delen en liken.