• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

eerste 4 dagen

eerste 4 dagen

Beste lezers,

Op dit moment zit ik comfortabel in het huis van schoolvriendin Ischa tussen Harfsen en Almen. Hier logeren ook mijn katten Kareltje en Johannes. Dus mijn hele ”familie”‘ was vannacht bij elkaar. Frits heeft vanaf half 4 vanochtend het hele gezin van Ischa wakker gebalkt. Buiten is het winderig en slechts 10 graden, gelukkig wel droog. Straks loop ik door naar een natuurcamping bij Vorden.

De eerste dag was leuk met de camaraploeg van Man Bijt Hond, wel vermoeiend. Alle handelingen moest ik wel 2 of drie keer doen, want dan moest de opname opnieuw. Frits gedroeg zich keurig tijdens het opzadelen en bagage laden, ook dit moest een paar maal op en af.

Samen met Liesbeth bereikten we de mooie camping in het Reggedal aan de voet van de Lemelerberg. We hadden een heel voetbalveld voor ons zelf, dus Frits kon lekker loslopen.

De tweede dag was een soort inwijdingsdag om mijn te laten ervaren dat dit geen kleinigheid is zo’n tocht. De dag begon zonder vuur en eindigde zonder water. Bij het ontbijt bleek dat mijn benzinebrabder het weer niet deed. In Drenthe had ie ook al panne, maar ik had hem laten repareren en uiteraard thuis gecontroleerd. Nu finito met dat ding. Harm gebeld, die reed naar de dumpschop en kwam een andere brengen, eentje uit het leger die hopelijk degelijker is. Na een prachtige wandeling kwamen we om half 7 aan op een terreintje van Staatsbosbeheer: het zogenaamde paalkamperen. Op dat terrein mag je vrij kamperen, er is alleen een pomp en een plek waar je vuur mag maken. Maar deze pomp had geen zwengel, er kwam geen drup water uit. Het was een warme dag geweest, Frits had dorst, kamperen zonder water is een onmogelijkheid, dus we moesten nog 5 km door naar de dichtsbijzijnde camping. Op de Holterberg werd het penibel, de zon ging onder en ik kon de weg niet vinden naar de camping. Een journalist stapte uit zijn auto en wilde me fotograferen. Verkeerde moment, ik wilde zo snel mogelijk de camping bereiken en geen praatjes houden. De beste man wilde me helpen en zocht de weg uit met zijn Tom-tom. Echt niet handig, want zijn route liep door Nijverdal en was nog 8 km. Uiteindelijk werd ik gered door een zeer vriendelijke mountainbiker, die Egbert heet, en werkelijk alle paadjes kende en met me mee liep, zodat we gezellig kletsend binnen een half uur op de camping waren. Daar hadden we een mooi prive-weitje, wel bijzonder op een 5 sterren camping. Deze dag maar niet koken, volle kwark met muesli voldeed ook voor een keer.

De derde dag liep ik over de mooie Holterberg. Halverwege kwamen Henk, Ineke, Elske en Jan-Freerk me tegemoet. Ik liep met hen mee naar hun vakantiehuisje in het bos. Omdat er totaal geen onderbegroeing was in het bos, alleen haarmos is echt te weinig voor Frits, haalden we hooi bij een naburige camping met pony’s. Het is me nog nooit geweigerd als ik om hooi vroeg.

Vanaf het vakantiehuisje liep ik mijn eigen route naar Ischa door het prachtige Sallandse land. Frits had een loopcrisis bij het oversteken van de A1, toen we net over het viaduct waren kreeg ik hem niet meer aan het lopen, ook niet met de truc van het touw gespannen achter zijn poten. Ik vermoed dat hij door begon te krijgen dat we ver van huis gaan. Ik kon dit niet meer oplossen zonder hulp. Als ik hulp nodig heb komt er vaak eerst iemand die goede bedoelingen heeft, maar niets kan uitrichten. Daarna iemand of meerdere mensen die kunnen aanpakken. Nu waren het drie stoere wielrenners die met veel geduw Frits weer in beweging kregen. Na een uur lopen heb ik Frits bij een huis met paarden getracteerd op paardenmuesli en brokjes. Toen vertrouwde hij het weer. Uiteindelijk bleek het meer dan 18km naar Ischa, maar we hebben het gehaald. Nu een paar dagen rustig aan.

 

 

Dank voor het delen en liken.

margometezel

Laat je bericht achter