• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Nog 2 weken

Nog 2 weken

Beste lezers,

Het wordt nu wel heel spannend. Heel veel mensen zijn druk bezig om van alles voor elkaar te krijgen. Harm maakt een fantastisch pakzadel, handgemaakt precies op Frits zijn rug. Want het pakzadel wat ik nu heb is standaard, voor grote Frits een beetje klein en het verdeeld het gewicht van de bagage niet zo goed. Die van Harm gaat dat gewicht beter verdelen. Nelleke maakt van vilt een nieuw neuslapje. Nu heeft hij een rose lapje om zijn halster en dan denkt iedereen dat Frits een meisje is. Terwijl het nu toch hip is dat heren in rose lopen! Je ziet ook mannen met rose overhemden en paarse stropdassen, dan kan Frits toch ook wel met die kleur. Maar goed, het lapje is nu ook vuil, dus een mooie schone zal hem goed staan. Ton, die smid is en hele mooie klankschalen smeedt, maakt nu een pin met schroef voor in de grond, eentje die ook werkt in een Franse stenige rotsbodem. En de fietsenmaker heeft nu, nadat ik toch heel veel geduld moest hebben, beloofd dat de bestelde fietstassen deze week gaan komen.

Ik heb veel telefoontjes gepleegd om er achter te komen aan welke eisen een ezel moet voldoen die naar het buitenland reist. Mensen aan de telefoon begonnen over regeltjes voor het voertuig, nee-nee, hij loopt zelf de grens over! Nu weet ik dat ik in Zuid Limburg de Voedsel en Warenautoriteit moet faxen, het formulier heb ik al in huis (niet vergeten in te pakken!). En dan moet een ambtenaar komen om Frits gezond te verklaren , dan krijgen we een spempel en een papier en het VWA krijgt geld, en dan mogen we Belgie inlopen. Dit gezondheidsbewijs is echter maar 10 dagen geldig en we hebben langer nodig om Belgie door te lopen, dus in Belgie krijgen we weer zo’n papierenfeestje. Ik moet dan steeds denken aan het boek Otje van Annie M.G. Schmidt. Otje en haar vader leven in een kampeerbus en zij moeten ook steeds instanties af voor de juiste papieren.

Hoefsmid Hans vond dat Frits aan de magere kant is, en dat klopt wel, Frits heeft een smallekont, dus we proberen hem dikker te krijgen. Dat valt niet mee, hij eet extra brokjes en slobbe (een soort ezelmuesli die je moet weken in water). Vorige week zijn Fender, het paard, en Frits zijn stoeimaatje Tommie (een Shetlander pony) verhuisd. Ik denk dat dat de reden is dat Frits nu magerder is geworden in plaats van dikker. Maar niet al te druk om maken, goed voor hem blijven zorgen en vragen om brokjes en extra’s bij elke paardenhouder die ik onderweg tegenkom. Bij mijzelf lukt het ook nooit om kilo’s te kweken, dus als Frits en ik beiden gewoon elke dag goed eten moet het goed gaan.

Elke week lopen we minstens 1 dagtocht van een kleine 20 kilometer. Het is heel mooi om het steeds groener te zien worden in het Vechtdal. Frits draagt sinds eerste paasdag het pelgrimsvlaggetje met de Jacobsschelp. Opvallend dat sindsdien steeds meer mensen vragen waarom ze ons zo vaak zien lopen. ” Ga je soms een grote tocht maken?”. Twee paardenmeisjes van een jaar of 10 vertelden me dat ze 8 kilometer hadden gelopen naar oma. Nou, ik ga 200 maal zover. Laat ik maar niet gaan opscheppen, het zal me op momenten ook weleens tegen kunnen vallen.

Ik heb alle wandelboekjes gereduceerd tot de bladzijden die ik echt nodig heb. Om gewicht te besparen heb ik veel overbodige bladzijden eruit geknipt. En onderweg geen sentimenteel gedoe met het bewaren van boekjes en kaarten: boekje uitgelopen… dan weggeven of ergens achter laten. In totaal is het geen 1600 km wat ik globaal schatte, maar ongeveer 1750. Ach ja, het gaat om het onderweg zijn, niet om het halen van het einddoel. In reisverslagen van andere pelgrims, lees ik over dagetappes van 30km, soms nog meer. Met een ezel lukt dat niet, en omdat ik kampeer, wil ik ook energie overhouden voor het in orde maken van het kamp, eten koken en het verzorgen van Frits. Als je alleen maar loopt en overnacht in B&B’s, kun je zomaar aan tafel aanschuiven en staat je bed klaar. Maar dat soort pelgrims moeten wel al hun spullen zelf dragen. Ik ben wel heel benieuwd of ik veel andere lange afstandslopers ga tegenkomen onderweg en nieuwsgierig naar al hun verhalen. Op dit moment lees ik, als ik lees, alleen maar reisverslagen. Andere literatuur boeit me niet meer, is dat een uiting van pelgrimskoorts?

Voor onderweg liggen drie oude pockets klaar: In de ban van de ring. Ik las ze een dikke 20 jaar geleden. Ik neem ze mee omdat het compacte boeken zijn: veel kleine letters op elke bladzijde. En omdat het oude boeken zijn kan ik elke gelezen bladzijde eruit gaan scheuren. E-books zijn niets voor me. Alle nieuwe apparaten moet ik weer leren bedienen en daar heb ik een hekel aan. De telefoonwinkel vond ook mijn oude Nokia niet kunnen. Ik wel, hij laadt op met een minizonnecollector, en ik weet tenminste hoe hij werkt.

Het is wel druk nu, maar ik heb ook veel plezier in het voorbereiden en vind het super dat zoveel mensen meewerken om dit mogelijk te maken.

 

 

Dank voor het delen en liken.

margometezel

0 gedachten over “Nog 2 weken

henkGeplaatst op  6:54 pm - apr 28, 2012

je weblog ziet er goed uit Margo, incl reactieblok waarvan ik nu gebruik maak. het staat wel onder een reclameblok, dus je kunt als lezer denken dat het niet doorloopt onder die reclame. en komt je meest recente weblog wel bovenaan? toen ik opende kwam het weblog “nog 5 weken” in beeld”.

martin en doriGeplaatst op  10:07 pm - apr 18, 2012

Hoi Margo

Wij willen je alvast een buen camino wensen.
Heel veel succes met de laatste voorbereidingen.

groetjes Martin en Dori

Laat een reactie achter op martin en dori Reactie annuleren