• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Pieterpad

Pieterpad

De maasheggen bij Groeningen

Beste lezers,

De tocht gaat gestaag, maar heel goed voort. Frits en ik zijn nu in Bemelen. De laatste 2 weken werd het steeds warmer met een maximum van 33 graden, voor de ezel een beetje te warm. Maar ja, als ik naar Frankrijk wil, zullen we nog wel meer warmte krijgen. Ikzelf kan er heel goed tegen en heb eindelijk geen koude voeten meer, maar als Frits het te warm gaat krijgen zullen we tropenrooster moeten gaan draaien en sóchtends heel vroeg op pad gaan.

Tot nu toe vind ik het een prachtige manier van reizen. Ik zie veel details van het landschap vanwege het langzame ezeltempo (4 km looptempo per uur, gemeten met een GPS). En op 15-20 km per dag maak ik genoeg mee om het interessant te houden. Veel gezellige gesprekken onderweg met Pieterpadlopers, fietsers, landbouwers. Sorry voor deze mensen, maar ik kan jullie onmogelijk allemaal in mijn geheugen onthouden, het zijn er te veel. Op het Pieterpad was ook al een mondeling vertelcircuit aan het rondgaan, mensen wisten dan al dat ze me zouden tegenkomen. In deze meimaand is de natuur in Nederland geweldig mooi en overweldigend groen.

Frits is nu helemaal omgeschakeld van hooi eten naar eten uit het wild en in weides. Als ik hem nu hooi geef dan laat ie het liggen en eet alleen het gras uit de wei. Dit zijn de kruiden die hij lekker vindt: straatgras, engels graaigras, varkensgras, biezen, zegges en russen, andere grassoorten, paardenbloemen, zowel het blad als de bloem, hondsdraf, bijvoet( = goed voor de hoeven), meidoorn, esdoorn, eik, beuk, kamille, klaver, madeliefjes, weegbree, riet en stiekum eten van de akkers met haver, gerst, rogge en jonge mais. Op het einde van deze tocht wil ik een complete lijst maken met de planten die hij uitkiest. Van jacobskruiskruid gaan ezels en paarden dood, toch heeft hij twee happen gegeten, ik dacht dat ze het zelf lieten staan. Toen ik het zag dat hij jacobskruiskruid at, heb ik dit kruid uit de wei verwijderd. (inmiddels 2 weken later, heb ik ontdekt dat de planten die hij at sint-janskruiskruid was en gelukkig geen jacobskruiskruid). Op deze reis heb ik diverse keren bezoek gehad. In Vierlingsbeek logeerde ik op een camping met allemaal mini-ezels. Daar kwam mijn broer Geert met zijn vrouw Helene en de kinderen Imke en Niek op bezoek. De mini ezels mogen maximaal 9o cm hoog worden en worden speciaal gefokt. Ik vond ze wel grappig, maar ze leken allemaal niet zo aanwezig en toegankelijk, net alsof ze geen ziel hadden. Eentje een hengst was wel nadrukkelijk aanwezig; hij was boos op de grotere hengst Frits. Uit bozigheid heeft hij mijn jas te pakken gekregen toen ik hem over het hek had gehangen. Daar zat natuurlijk de geur van mijn ezel aan. Pas na dik 10 minuten kreeg ik mijn jas weer gehavend terug uit zijn bek.

Ook in Maasbree was ik bij een camping met ezels en wel 18 stuks. Een hele leuke camping met de naam In het Niet. Wim en Lilly hebben een sfeervolle plek gecreeerd met een gezonde ezelkudde, waarvan de gasten er eentje voor een dagje kunnen huren. Frits had het er best wel moeilijk tussen 18 ezels waarvan een paar pittige hengsten die hem gingen uitdagen en niet te vergeten hij ook hen. Hier kon hij ven helemaal ezel zijn tussen zijn soortgenootjes en hoeft niet mij te gebruiken als mede ezel om zich tegen te schuren of mee te stoeien, want ik vind dat te ruw gaan. In Maasbree kwam vriendin Hetty even gezellig op bezoek. Vanuit haar moeder in Wanssum was dat goed te doen. Savonds kwam tante Greetje me opzoeken. Omdat Frits nu tussen de ezels stond kon ik hem even alleen laten, zodat ik met mijn tante kon gaan eten bij de Chinees. Wat een heerlijke luxe, even eten in een restaurant.

In Wanssum ging mijn benzinebrandertje weer stuk. Ik krijg wat met die dingen! Bij mij gaan ze steeds stuk. Niet kunnen koken is een ramp tijdens zijn reis. Een aardige en aardige technische man op de camping heeft me geholpen de brander uit elkaar te halen om te ontdekken wat er aan mankeerde. Conclusie: geen eer meer aan te behalen. Deze aardige man heeft me een gasbrandertje geschonken en die doet het tot op vandaag uitstekend. Het is een beetje lastig als je lopend op reis bent om aan gas te komen, daarom heb ik in Montfort een aantal gasbusjes gekocht zodat ik voorlopig vooruit kan.

Joop schonk me een gasbrandertje omdat mijn benzinebrander het begaf.

Het mooie van deze manier van reizen is dat ik merk dat alles wat ik nodig heb er precies is op het juiste moment. Ik had zelf een omweg zitten uitpuzzelen om Roermond heen en ik liep te zoeken want door de nieuw aangelegde R73 kon ik de weg niet vinden op mijn oude kaart. Door het zoeken ging ik vragen bij een terrasje en daar zaten pieterpadlopers met een nieuwe versie van het routeboekje met daarin een uitgestippelde omweg om de stad heen. Perfect, scheelde me zoeken en omlopen. Bovendien had dit cafe ook een groentewinkel met heerlijke dingen en een wortel voor Frits. Al een paar keer heb ik bij een boer gevraagd of ik mocht overnachten. Dat vind ik fijner dan op een camping. Ik heb het eerlijk gezegd wel gehad met de campings waar allemaal 55 plussers staan met perfecte caravans en fietsen met hulpmotors. Die spullen zijn niet verkeerd, maar de verveling druipt er vanaf en dan ben ik even het vermaak van die camping. Allemaal heel hartelijk hoor, en een aangeboden maaltijd bij een caravan vind ik zeer gastvrij. Maar toch, krijg ik er een beetje genoeg van.

Toen ik vlakbij Lottum belandde was er geen plek op een camping. Ik kwam terecht bij een shitake-kweker die een weitje had naast zijn pony’s en natuurlijk heb ik daar heerlijk shitake-paddenstoelen gebakken. In Windraak kampeerde we bij een prachtige echt Limburgse boerenhoeve. De buurvrouw had brokjes voor Frits en voor mij verse eitjes. In Schimmert heb ik met 3 andere ezels en Frits een wei gedeeld. Ook al zo’n hartelijk adres. In Bemelen sta ik in de tuin van een kennis van een kennis, Frits in de wei van hun buren. Gisteravond waande ik me al in Frankrijk, in een echte Limbugs oud pastoriehuis, gebouwd van Mergel werd ik uitgenodigd om mijn eigen pizza samen te stellen. Die pizza werd vervolgens gebakken in een gehuurde pizza oven op hout gestookt. Ik geniet van alle hartelijkheid onderweg, als dit zo doorgaat is mijn reis een groot feest!

In Houthem kwamen we op eerste pinksterdag in een processie terecht

Vandaag ben ik even in feestsferen. Mijn neefje Niek deed zijn eerste communie en vanuit Bemelen ben ik met bus en trein op en neer naar Venray.

Hier de lijst met wat ik tot nu toe gelopen heb:

1 mei, Ommen-Gietmen, 8 km

2 mei, Noetsele, 21 km

3 mei, Holten, 15 km

4 mei, Harfsen, 17 km

5 mei, Vorden, 12 km

7 mei, Zelhem, 15 km

8 mei, Ijzevoorde, 10 km

9 mei, Braamt, 8 km

10 mei, Hoog-Elten, 15 km

11 mei, Millingen, 15 km

12 mei, Groesbeek, 16 km

14 mei, Ottersum, 22 km

15 mei, Groeningen, 15 km

16 mei, Wanssum, 17 km

18 mei, Lottum, 16 km

19 mei, Maasbree, 18 km

21 mei, Beesel, 20 km

22 mei, Maalbroek, 14 km

23 mei, Montfort, 19 km

24 mei, Slek, 12 km

25 mei, Windraak, 17 km

26 mei, Schimmert, 12 km

27 mei, Bemelen, 12 km

28 mei, communie feest Niek Venray

 

het is nog een heel eind….

 

 

Dank voor het delen en liken.

margometezel

0 gedachten over “Pieterpad

Liesbeth Visser HeesakkersGeplaatst op  10:17 pm - mei 31, 2012

Hallo Margo, helaas is het ons niet gelukt om je op te zoeken in Limburg. Fijn dat het allemaal goed, leuke foto op de pont.
lieve groet, Liesbeth.

NellekeGeplaatst op  6:13 pm - mei 31, 2012

Hi Margo, wat een prachtige tocht ma’ak je toch….vanwege computer en telefoonproblemen wat vertraagde reactie. Fijn dat het je goed gaat.en dat je genieten van wat je doet! Warme groet vanuit een nu regenachtig zutphen

IschaGeplaatst op  4:38 pm - mei 29, 2012

Hoi Margo,
Al bijna in België! En al een flink aantal km’s achter de rug! Karel geniet af en toe buiten van het mooie weer en komt weer netjes terug. Johannes laat zich niet van de kast halen, dan gaat hij serieus meppen. Maar…. ’s morgens springt hij ook op de tafel om te eten en laat zich dan aaien. Daarna weer snel naar boven. We durven de deur voor hem nog niet open te laten.
Groetjes van ons allemaal, Ischa

Laat een reactie achter op Ischa Reactie annuleren