• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Maandelijks archiefjuni 2012

29 juni in Chaumont

Nu is Margo bij een boer met pensioen, het kan zo maar zijn dat ze boer met pension bedoelt.
In ieder geval is ze in Chaumont.

Dank voor het delen en liken.

28 juni in Floing

In Frankrijk:
Margo schrijft: voorlopig geen campings ben nu bij een boer in Floing.

 

 

Dank voor het delen en liken.

25 en 26 juni Frankrijk is in zicht!

25 juni Margo is nog één dag gebleven in B&B, Sensenruth.

26 juni Margo is in Corbion bij een koeienboer.
Het dorpje van Corbion bevindt zich op de hoogvlakte tussen de Semois en de Franse grens. Zover het oog reikt, is het landschap vol met Ardeense bossen tot de “Croix Scaille”.

Morgen gaat ze de volgende mijlpaal bereiken ze gaat Frankrijk in.
Margo en Frits succes!

 

Dank voor het delen en liken.

BIJNA BELGIE DOOR

bloeiende orchissen

BESTE lezers,

Hier is weer een teken van leven van Frits en mij. Het gaat goed met ons beiden; Wel hebben we allebei helemaal genoeg van het slechte weer;

Een computer tegenkomen waarop ik mag werken om dit verslag te vervolgen is erg lastig, want meestal kampeer ik in een wei bij boeren. Maar nu heb ik er eentje; En wel in een chambre d,hote met de naam Le Ti Bou de refuge in het dorpje Sensenruth vlakbij Bouillon; Het weer is verschrikkelijk slecht en toen ik hierlangs kwam belde ik aan met het idee dat het voor mij wel mogelijk zou zijn om hier te vertoeven, maar Frits? Misschien zouden zij dan wel iets weten; Het goot van de regen. Bleken ze een grote tuin achter te hebben; met daarin een geit en een ezelhengst van 1 jaar; Frits houdt hen nu gezelschap. Ik heb een heerlijk bad genomen en bijna al mijn kleren gewassen in het bad; Die kleren hangen nu op de verwarming, die dus aanstaat, te drogen; Dit was precies wat ik nu nodig heb: een warme en droge plek. Een jong stel is net begonnen met deze B&B; Ik ben hun tweede gast, de eerste gasten waren vrienden om alles uit te proberen. Twee dagen blijf ik nu hier, kost me veel geld, dank aan alle mensen die me hebben gesponsord, want daardoor kan deze luxe;

Hans en Isabelle zijn de enthousiaste en hartelijke gastheer en gastvrouw van le Tibou, een refuge waar ik 2  nachten heel luxe heb gelogeerd

 

Frits met zijn vriendje Belleflus en de geit bij de chambre d,hote van Hans en Isabelle

Het traject door de Ardennen, waar we nu bijna doorheen zijn, was een echte proef. We hebben heel veel regen gehad. Alle paden zijn heel erg modderig, soms zelfs kleine riviertjes, waar we de beste stukjes aarde moesten zoeken om te lopen, heel vaak zigzaggend. Op de hele GR14, die we volgen, zijn we in totaal vanaf Stavelot tot hier in Sensenruth 7 andere wandelaars tegengekomen die geheel of gedeeltelijk diezelfde grande randonnee lopen. Vragen aan anderen hoe de route is en of er misschien ezel-obstakels komen, lukt dus niet, want er is niemand. Ik kan heel goed tegen alleen zijn, zeker in de natuur. Als je dat niet kunt, moet je niet beginnen aan zo,n tocht, het is een soort Vision Quest (Dat is een meerdaagse proef alleen in de natuur), maar dan een maand lang tot nu toe; Slapen in het bos met Frits doe ik niet, we zoeken altijd een dorpje op en in dat dorpje een boer met een wei, waar de ezel kan grazen en ik mijn tent kan opzetten. Meestal is daar geen toilet, en moet ik om water vragen; Mensen komen altijd een emmer water brengen voor Frits, maar om drinkwater voor mezelf moet ik bijna altijd vragen. Het gaat me echt te ver om ook uit de emmer te drinken. Drinkbakken van koeien wil Frits niet, water delen met schapen doet ie wel; omdat het gras nu steeds nat is drinkt hij nauwelijks water; Hij heeft ook ontdekt dat ie uit beekjes onderweg kan drinken; Ezels drinken alleen als het water schoon is, dat is een goede indicator om zelf het water te kunnen drinken als dat nodig zou moeten zijn. Vragen om een douche doe ik nooit, dan was ik me met een liter water, een washandje en zeep helemaal schoon in of bij de tent;

een pad met water

Onderweg zijn we al veel dieren tegengekomen; Heel speciaal vond ik de ontmoeting met een vos, ik kon wel 5 minuten lang zijn gedrag bestuderen op een weide in het bos, pas daarna had ie ons ineens in de gaten en schoot weg. Reeen en herten steken regelmatig over en komen zo dichtbij dat ik er eentje op de foto kon zetten. Een rosse woelmuis die overstak botste tegen mijn schoen, ik vind het humor hebben die overstekende muizen, ik zie ze bijna dagelijks; Vogels die ik gezien heb zijn veel buizerden, kiekendieven, rode wouw, goudvinken, spechten en veel winterkoninkjes en vinken en mezen.

Een niet leuke ervaring had ik bij de frambozenkwekerij in Redu; De frambozenkweker wees me aan waar ik mocht staan, hielp ook met het opzetten van de tent en verdween toen het vreselijk begon te onweren; Er was een huis vlakbij, de frambozenkweker zelf bleek er niet te wonen, hij verhuurde wel appartementen; Ik ging erheen om water te vragen; Een jongeman gaf me water en bood aan om voor me te koken; Over een uur zou hij het brengen, echter nog steeds niets na 1,5 uur; Om 22 uur kwam hij eindelijk aanzetten, ik mocht in zijn huis iets eten: Hij had alleen witbrood met jam, dat ik toch maar at vanwege het late uur; Ik mocht ook douchen; toen ik me weer aan het aankleden was, kwam hij poltseling in zijn onderbroek de douche in, en wilde me vastpakken; Ik zei heel duidelijk NEE en hij droop af; Een trauma heb ik hier niet van opgelopen, ik heb duidelijk mijn grenzen aangegegeven: Ik ben wel gewaarschuwd, blijkbaar is niet iedereen te vertrouwen, er zijn dus ook mensen met bijbedoelingen. Goed opletten dus en aanvoelen wat voor mensen ik voor mijn neus heb;

De dag erna kwam ik allemaal goede en zuivere mensen tegen, Bij een biologisch winkeltje kreeg ik mijn boodschappen gratis, omdat de vrouw van de winkel mijn manier van reizen super vond; Een snelfietsende wielrenner, reed me eerst voorbij, en kwam toen terug om me te sponsoren met 5 euro; In Our kampeerde ik bij hele lieve mensen, een gepensioneerde boer en boerin; Ze brachten me soep en eieren en vroegen wat ik nodig had; Frits vond hun schapenstal heel fijn; In Awenne werden visjes voor me gebakken.

De route door de Ardennen vind ik heel mooi; Heel veel bos, veel weiden en prachtige uitzichten; Het is geen gemakkelijke route om te lopen, veel omhoog en omlaag, soms best wel steil. Wat dat betreft doet mijn nederlandse ezel het fantastisch; Toch weigert hij wel eens te lopen; Soms bij een te smal bruggetje heeft hij gelijk en moeten we om. Inmiddels gaat ie wel door enkeldiep stromend water;Een lastig bruggetje kan bijna een uur tijd kosten;

Frits ontmoet een belgische knol

Een paar keer waren er precies op het goede moment reddende engelen, Op een pad lag een omgevallen den, de ezel kon er echt niet onderdoor. Ik ging zoeken of we er omheen konden, dat was niet het geval; Toen kwamen 2 mannen met een bijl en hakten een doorgang; Alle bagage moest er vanaf, toen konden we onder de den door; vlak voor REDU was een veerooster met platte ijzers, Frits liep daar overheen; Een kilometer verder was weer een veerooster, dit keer met ronde ijzers, voor een ezel een onmogelijkheid; Na 10 minuten wachten kwam een auto langs met schilderspullen en met planken! Frits wilde nog niet direct over die planken, met hulp van een man in werkkleding die uit zijn klus-auto stapte en een wortel ging Frits tenslotte over de planken;In Mierchaps, een heel mooi dorpje had Frits een enorme koeienwei gekregen van een boer, de wei was heel zompig; eigenlijk te nat om erin te kamperen, maar ja, ik had geen keus: Toen Ik net de tarp had opgezet voor Frits, want het was weer eens nat, kwam de buurvrouw van de wei me halen; Ze had een hutje van hout in haar tuin en daar mocht ik in; Heel knus hutje met een stapelbed en een tafeltje met een stoel; Haar huis was de oude dorpsschool, dus er was buiten ook een toilet een klein gebouwtje met een gasfornuis; De vrouw moest weg, maar kwam nog snel lekkere dingen voor me brengen; wonderlijk zulke voorvallen en een bewijs van wat je met vertrouwen kunt creeren, precies de goede mensen op de juiste plek en het juiste moment;

de juiste man op het juiste moment, planken over het veerooster

De getallen en de feiten van de gelopen route:

donderdag 14 juni; Malempre-Lamormenil, 15 km, camping van Nederlanders

vrijdag 14, Cielle, 12 km, gekampeerd bij een gezin met 4 kinderen, 9 ezels, 3 honden, 2 schapen, 2 paarden, katten en kippen en een beginnend biologisch tuinbouwbedrijf

zaterdag 15, Mierchamps, 12 Km, Frits in een enorme wei, ik in een hutje

zondag 16, Lavacherie, 16 km, camping a la ferme, maar was net als anders, gewoon een wei, alleen was er nu een kraan en een toiltet, geen andere mensen en het kostte een tientje, duurder dan een camping meestal kost

maandag 18, St- Hubert, 18 km, camping, die heel ongezellig was, met knorrige eigenaars, oude lege caravans en geen andere gasten gezien, behalve 2 stoere vlamingen die de GR 14 liepen met volle bepakking op hun rug, met hen heb ik gezellig thee gedronken.

woensdag 20, Awenne, 16 km, gekampeerd in een tuin tegenover de kerk, mooi plaatsje bekend om zijn fonteinen

donderdag 21, Redu, 16 km, gekampeerd bij een frambozenkweker, helaas nog geen rijpe frambozen, onweer gehad, plaatsje is bekend vanwege al zijn boekwinkeltjes

vrijdag 22, Our, 10 km, gekampeerd bij een gepensioneerde koeienboer,

zaterdag 23, 12 km, bij een koeienboer in Carlsbourg

zondag 24, 11 km, B&B, Sensenruth

deze 2 mountainbikers hielpen Frits over een beekje

Ondanks vooral het slechte weer, heb ik geen spijt van deze tocht; Ik vorm een goed duo met Frits, die nog steeds een keel opzet als ik hem alleen achterlaat. Nu staat hij bij een andere ezel en dan doet ie dat niet, Hij is net als een kind, je kunt hem niet alleen achterlaten; dan gaat hij staan balken; Hij loopt me voortdurend achterna, in het bos onderweg is dat super, vele kilometers lang loopt hij los mee; Als ik even een plas wil doen of een route wil zoeken, dan loopt ie me ook achterna, dat is niet zo handig; ondanks dat ik voortdurend met hem bezig ben, vind ik hem wel prettig gezelschap en het voelt ook heel veilig om zo;n enorm sterk beest bij me te hebben; Hij is ook een leuke contactmaker, even een praatje onderweg als ik mensen tegenkom, hier in de Ardennen dus heel weinig, maar toch bijna elke dag wel even iemand in de dorpjes;

Over enkele dagen loop ik tussen Bouillon en Sedan Frankrijk in; tot de volgende keer!


tussen rots en rivier, lastig voor Frits, maar hij deed het wel, na een uur klungelen

eindeloze mooie vergezichten

het hutje in Mierchamps, hier sliep ik een nacht

mooie weggetjes

Dank voor het delen en liken.

Nu echt in de Ardennen

net geboren stiertje in Bombaye

de grens tussen Nederland en Belgie

Eerst maar even de feiten en de statistieken want ik moet mijn dagboekje erbij pakken om zelf precies op een rijtje te krijgen wat ik allemaal heb meegemaakt en waar ik geweest ben.

dinsdag 29 mei van Bemelen naar Mesch, 14 km, gekampeerd bij een akkerbouwbedrijf

woensdag 30 de grens over, naar Bombaye, 8 km, geslapen bij een koeienboer

donderdag 31, Saive, 14 km, weer een boer

vrijdag 1 juni, Wegimont, 10 km, camping bij kasteel

zaterdag 2 juni, Fraipont, 14 km, in een gite

maandag 4 juni, La Reid, 14 km, bij de dierenarts

dinsdag 5 juni, Andrimont, 13 km, bij Marc in de tuin

woensdag 6 juni, Egbomont, 5 km, bij Gina in de tuin

donderdag 7 juni, Trois Ponts, 15 km, in de tuin bij een logement

vrijdag 8 juni, Arbrefontaine, 13 km, in een wei bij een koeienboer

zaterdag 9 juni, Baneux, 12 km, in een wei bij een schapenboer

zondag 10 juni Malempré, 6 km, camping

Frits loopt graag los achter me, in het bos kan dat

Op de laatste dag in Nederland heb ik genoten van het Savelsbos; ik weet nog dat ik als kind daar met mijn ouders een trappenpad omhoog liepen om dan morellen te gaan snoepen boven; Dat trappenpad kwamen we nu niet tegen, wel morellenbomen, maar de kersen waren helaas nog niet rijp. De heuveltjes zijn een nieuwe ervaring voor Frits; hij blijft me dapper volgen; De grens over leek heel spannend, maar stelde niet veel voor. Het was een landweggetje met een paaltje, meer niet. Goed dat ik besloten had dat Frits zonder de officieel benodigde gezondheidsverklaring over de grens ging, niemand die dit in de gaten heeft (niet doorvertellen!). Ik vind wel dat je het meteen aan de wegen en aan de huizen kunt zien dat het Belgie is. Nu liep ik de GR 5, die ik volgde tot Stavelot. In het eerste Belgische dorpje weigerde Frits een bruggetje; een aardige jongeman die in het hotel vlakbij werkte, kwam helpen, maar voor een wortel en brood en nootjes deed ie het echt niet. Zo iets kost een uur prutsen en dan ben ik doodmoe van het ploeteren; toen toch maar omlopen, wat hier gelukkig eenvoudig was. S’avonds was het lastig zoeken naar een slaapplek; bij een gite waar wel een mooi leeg weitje was, waren alleen Roemenen, die slecht Frans spraken en van niks wisten. Ik kwam bij een koeienboer terecht; Er was net een kalfje geboren, hij kreeg meteen oorbellen; pas daarna mocht de moeder hem schoonlikken en at ze de moederkoek op, terwijl het stiertje al wankelend rondrende. De kleindochter vond het helemaal geweldig: 2 nieuwe dieren op één dag: dat stiertje en een logeerezel.

De volgende dag weer heuveltjes lopen, toch flink wennen voor Frits, op steile hellingen omhoog blijft hij vaak even stilstaan en bij afdalingen zie ik hem zoeken waar hij zijn poten neer moet zetten. Van oorsprong zijn ezels bergdieren, Frits is geboren in Nederland, heuvels lopen moet toch wel ergens in zijn genen zitten, maar hij moet er nog echt aan wennen.

Op de GR 5 tot Stavelot, waar ik een dikke week over deed, ben ik minder dan 10 andere lange afstandslopers tegengekomen, echt heel weinig; Het was een heel stil stuk, ook geen campings dus, zodat ik elke dag een boer met een weitje moest zoeken: dat is elke dag gelukt, maar was soms een klus; Ik tref veel dorpen aan waar auto,s voor huizen staan, soms deuren van boerderijen wagenwijd open, maar geen mens te zien; ik moet dan echt zoeken naar een levende ziel, de mensen zitten verstopt. Bij heel harde regen in La Reid waren de mensen chagrijnig, daardoor ik ook, bij een gite (25 lege bedden en een tuin met gras) werd ik geweigerd omdat ik niet had gereserveerd: Uiteindelijk mocht ik bij een homeopathische dierenarts in de schapenwei, zette daar de tentjes op (ook een afdakje voor Frits); Vincent; de echtgenoot van de dierenarts, bracht me water, sap, hooi, een enorme emmer vol wortels; Ik had nu ook groente voor mezelf voor in mijn linzensoep! Vincent kwam ook aanzetten met een stapel hout en maakte een vuurtje voor me aan, dat was wel het grootste cadeau, mijn natte spullen konden drogen en ik maakte een kruik voor in mijn slaapzak.

Vincent komt een vuurtje voor me maken

Ik ben om Spa heengelopen door een bos over een asfaltweg: Vanaf die weg zag ik een man in de lucht, in een soort stoeltje hangend aan een mat; ik zag waar hij landde, liep erheen en bood hem thee aan: Grappig en gezellig thee drinken met iemand die net uit de lucht komt vallen; Hij moest nu met zijn enorme rugzak een lift terug zien te krijgen; Even later stopte een auto en een man met zijn zoon bood me een overnachting aan in hun vakantiehuisje; Iets verderop zou hij wachten; Misschien heb ik die mensen laten wachten, maar ik kon hen niet meer vinden, het GR pad nam een afslag en ik koos ervoor dat pad weer op te pakken en niet te gaan zoeken naar een auto waarvan ik kleur en merk alweer vergeten was; ik was immers aan het afsteken en ik voelde al aan dat ik dan de hele avond met die mensen opgescheept zou zitten, waar ik niet veel trek in had. Het GR pad weer terugvinden na een alternatief is soms wel heel lastig; Ik moest het nu terugvinden op een enorm groot openluhtmuseumterrein, waar (inmiddels bekend verschijnsel) geen mens te vinden was.

2 Nachten achter elkaar heb ik gezellig meegegeten bij alleenwonenden, twee keer kip gegeten terwijl ik eigenlijk vegetarier ben en twee keer wijn gedronken (ik ben geen geheelonthouder, maar drink weinig).De eerste was Marc; een man die bij het ministerie van landbouw werkt en alleen in een boerderij woont en zo te zien erg handig is, want in de tijd dat ik mijn tent opzette, zette hij een hele fiets in elkaar. De tweede was Gina, al overgrootoma, in een autentieke boerderij met 2 ezels, kippen, honden en zo te zien kon ze dat allemaal nog maar net bolwerken; Leuk om zo even een kijkje te nemen in het leven van een onbekende, fantastisch is hun gastvrijheid.

In een gehucht hadden we een avontuur. Een man wees me de weg en hij wees me ook zijn ezel en muilezel. Die ezel was een ongecastreerde hengst. Hij werd helemaal wild toen hij Frits zag, dook tweemaal onder twee rijen prikkeldraad door; Zijn baas probeerde hem tegen te houden, dat lukte niet; De woeste ezel besprong Frits bovenop zijn bepakking, in de veronderstelling dat het een vrouwtje was, alles schoof weg. Het was een enorm karwei om de woeste ezel vast te zetten, zelfs met 4 mensen; Ik had een klus aan het opnieuw bepakken, maar heb wel heerlijke groentesoep meegegeten;

Na een week overnachten bij boeren en veel vies weer had ik enorme behoefte aan een douche en aan het wassen van mijn kleren; En toen kwam ik in een schraal weitje terecht in Baneux zonder water en met veel te weinig gras voor Frits. Vraag maar water bij dat sjieke huis, zei de boer van de wei. Dat deed ik. Ik mocht verhuizen naar een betere wei, een bad nemen in het sjieke huis, mijn kleren in de wasmachine en droogtrommel. Wat een luxe, ineens alles schoon en goed eten voor Frits;

Het lopen door de Ardenne is best zwaar voor Frits; Hij is te veel afgevallen naar mijn zin; Ik neem me voor hem meer tijd te geven om te eten: Het is ook een probleem dat hij niet goed eet als ik hem alleen laat, dan loopt ie zijn energie te verspillen met heen-en weerlopen en balken; we hebben ook veel slecht weer, op rustdagen als het de hele dag regent gaat de ezel staan treuren in plaats van te eten: Hij wordt pas weer rustig als ik bij hem terug ben: Deze uren dat ik zit te computeren op de camping zijn treurig voor hem, maar ja, ik kan ook niet de hele tijd naast hem gaan zitten, moet ook tijd nemen voor nijn eigen dingen. Terrasjes, restaurants sla ik ook over omdat ik de ezel niet ergens in zijn eentje wil vastbinden aan een paal.

Soms is het lopen zwaar vanwege obstakels zoals klaphekjes en poorten waar we niet door kunnen. We moesten enkele malen echt terugkeren en een andere weg zoeken, zoals bij een skiehelling met een smal poortje, waar we bovendien door een weiland zouden moeten met woeste koeien. Ook was ergens in een bos een omgevallen den op een pad, precies op dat moment op dat plekje waren ook 2 mannen met een bijl om een doorgang te hakken.De rest van de dag heb ik geen mens gezien;

Straks moet ik echt een goede eetplek voor Frits gaan zoeken en daar gaan zitten met een boek en een thermoskan thee; ook op deze camping zijn nauwelijks gasten, het is echt nog voorseizoen;

Hoe ik verder ga? Heel rustig aan, heel goed kaart lezen en obstakels proberen in te schatten; Ik vind het lopen in de Ardennen mooi, wel pittig en eenzaam, we komen onderweg bijna geen mensen tegen, nog niemand gezien die ook de GR 14 loopt; En goed op Frits letten, dat ie niet nog meer afvalt; Ik maak me daar wel zorgen over, Dus over enkele dagen weer een rustdag; Dit is nu wel even een periode dat ik denk; is dit wel goed voor de ezel, echter zorgen maken helpt hem niet; Met goede moed verder, mensen vinden het indrukwekkend als ik vertel dat ik uit Nederland ben komen lopen; Maar zoals vandaag met veel regen op een lege camping heb ik behoefte aan gezelligheid of komt het idee in me op dat ik iemand wens die ons naar een zonnig Dordogne brengt;

Frits krijgt ergens onderweg een enorme bak graan, dewe mensen hebben ook ezels

Inmiddels is het 12 juni ik ben nog steeds op camping Moulin de Malempre want het weer is te slecht om te lopen. Gisteravond kreeg ik plotseling bezoek van Ton. Hij belde toen hij bij Luik was, hij is op weg naar Spanje en vroeg of hij een kopje thee mocht komen drinken. We hebben samen soep gegeten en gezellig zitten kletsen, zijn campertje kon een nacht blijven staan. Ton komt me ook ophalen eind augustus; Wel apart, ik loop in 5 weken naar hier en hij rijdt het in 5 uur;

veel stenige en natte paden, FRITS HEEFT ZIJN ANGST VOOR WATER OVERWONNEN
natte poten

Dank voor het delen en liken.

30 mei t/m 3 juni

30 mei
Margo is in België bij een koeienboer,
Er zijn geen campings in deze regio

31 mei
Nu bij een andere boerderij:
Ferme des Hospices in Saive

1 juni
Op de camping van Chateau Wegimont
Erg mooi schrijft Margo.

2 juni
2 nachten in Refuge Hurlevent in Fraipont
Margo slaapt in een bed! En Frits natuurlijk in de Wei
Goed gekozen want zondag 3 juni werkt het weer absoluut niet mee.
http://www.ufan.be/hurlevent.htm

Maandag 4 juni weer verder………..

Dank voor het delen en liken.