• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Maandelijks archiefjuni 2017

En route

Ja, zéér binnenkort weer op pad. Blog verandert van werkblog terug naar reisblog. We gaan een rondje doen door de Ardennen en Luxemburg. Langs de rivieren de Ambléve (verkeerd om streepje), Ourthe, de Salm en de Our gaat dit keer ons pad. Dus deze week ben ik druk met voorbereiden, leuk druk, vooral met organiseren van spullen.

Nieuw in mijn uitrusting zijn de zonnepanelen die Ravel gaat dragen. Die panelen kunnen mijn mobiel en mijn fototoestel + een lampje van energie gaan voorzien. En ik neem een mini-laptop mee, zodat ik deze blog goed kan gaan bijhouden. Op weg naar Frankrijk in 2012 moest ik gebruik maken van computers van anderen, dat is niet zo handig. Wel luxe dat ik nu af en toe naar een cafeetje moet om daar op de openbare Wifi aan te sluiten, daar ga ik maar van genieten: op een stoel zitten, verse thee of een sapje en dan meteen even mijn berichten versturen. Jullie gaan merken of dat lukt.

Deze week ben ik ook bezig om de uitrusting wat te verversen. Na een aantal tochten zijn diverse spullen aan vervanging toe. Zo ook de weidepaaltjes. Ravel is een grote ezel, vorig jaar is hij vanuit stilstand zomaar ineens over de tijdelijke omheining heen gesprongen.  We waren op een boerencamping in Twente en gelukkig had iemand hem snel te pakken. Ik slaap niet rustig als de ezel kan ontsnappen. Dus googelen-googelen en yes, ik vond lichtgewicht weidepaaltjes van 124 cm, dat is toch weer 20 cm hoger, dat kan schelen. Ze worden morgen bezorgd. Je leest het goed, Ravel draagt zijn eigen omheining: paaltjes en draad. Voor steeds een ander plekje volstaat een weitje zonder stroom eromheen. Hij begrijpt dan dat dit zijn plek is voor de nacht en herkent mijn tentje dat ernaast staat, dat geeft genoeg herkenning, veiligheid en besef dat dit zijn plekje is. Een alternatief zou zijn een stick voor in de grond met een lange lijn eraan voor op de overnachtingsplekken waar geen vaste omheining is, maar mijn ervaring is dat de ezel echt chagrijnig wordt van een nacht aan een touw staan. Ik merkte dat altijd aan het gedrag de dag erna, net een vervelend kind en met de neiging bij me weg te rennen.

P1020685

De ezel heeft geen hoefijzers onder, dat is niet nodig. Door veel lopen worden de hoeven vanzelf harder. Ongeveer elke 2 maanden komt de hoefsmid. Gelukkig komt de hoefsmid deze week, dus vlak voor vertrek, dan gaan we op pad met mooie bijgewerkte hoeven. Voor zo’n lange tocht is het goed de hoeven niet te kort te bekappen. De hoefsmid weet dit natuurlijk en is ook op de hoogte van de naderende tocht, dat komt dus dik voor elkaar.

Tentjes jaag ik er snel doorheen: 2 of 3 zomers en dan lekken ze door. Dat komt door het steeds nat inpakken tijdens een trektocht. Elke ochtend gaan wachten op een droge tent is geen doen, dan vertrekken we veel te laat en schieten niet op. Lang leve marktplaats, ook dit keer heb ik weer een totaal ongebruikt goed lichtgewicht tentje kunnen vinden. Overigens is zo ongeveer mijn hele uitrusting van marktplaats, …………Ravel ook.

De te lopen route heb ik goed voorbereid: het wordt een combinatie van Grande Randonnees: De GR 571, GR5, Escapardenne-Eisleck-trail en GR 57. GR-en zijn voor wandelaars met rugzak bedoeld, dus we zullen af en toe even moeten improviseren en soms omlopen zoals bij hekjes, overstapjes, onmogelijke bruggetjes. Komt altijd goed. Ik bestudeer graag kaarten, daar ben ik sávonds altijd leuk mee bezig onderweg. Ik loop met ”ouderwetse” routeboekjes. GPS is niks voor mij, moet ik wéér een nieuw apparaat leren kennen, vind ik veel te veel gedoe.

Met de ezeltaxi, Ravel in de trailer, grote ezelbaas Harm aan het stuur (dank je wel!) en ik in het busje rijden we naar de Ardennen. De eerste camping zal zijn in Remouchamps. Ik heb hen al gemaild. We mogen de eerste nacht gratis omdat de campingeigenaar dit zo’n leuk initiatief vind, tof van hem, http://campingolympia.be/ . Leuk begin van mijn tocht. Na de reisdag begint het lopen echt. Heerlijk genieten van stilte, natuur, uitzicht, spontane ontmoetingen onderweg, me overgeven aan wat komt dat komt…………

 

 

 

Dank voor het delen en liken.

Nieuwe toffe plannen

Misschien hebben jullie de twee extra programma’s van Radar gezien met de schrikbarende conclusie dat slechts 3% van de 50plussers die solliciteren weer aan een baan komen. Goed dat dit aan het  licht komt! Je kunt een petitie tekenen voor een basisinkomen voor deze groep mensen.  https://radar.avrotros.nl/uitzendingen/documentaires/     Tegen de tijd dat ik 55 ben hoop ik van harte dat het is ingevoerd. Maar het lijkt in mij wel dat hoe meer instanties en regeltjes me proberen klem te zetten, hoe meer mijn ziel roept ”Breek uit, leef je dromen”.

Gelukkig heeft Zwolle als één van de eerste gemeentes het project ”Partime Ondernemen vanuit de Bijstand”. Dus ik mag eigen werkzaamheden doen en zelf wat verdienen. Deze week is mijn termijn verlengd en ik mag doorgaan, dat vind ik héél fijn. Als ik alles wat ik zelf verdien, zou mogen houden, zou ik minder krampachtig hoeven doen over mijn te besteden budget, dat is meer ontspannen leven. Toch voelt dit als deuren die open gaan en ik op pad mag in de wereld van mogelijkheden.

‘De enige ware verantwoordelijkheid die we hebben op te nemen is onze droom te leven. Al de rest is erbij verzonnen.  So keep the fire burning en laat je niet afleiden.”  Tom  uit blog van Tom Willems, schrijver van ”Bevrijd je hart” – hij noemt me sister (dank je Tom)

P1020694

Via internet en haar boeken volg ik al een tijd de ontdekkingsreizigster Arita Baayens. Ze heeft lang geleden gewerkt op dezelfde plek als ik. Mijn toenmalige collega’s spraken veel over haar, want ze had haar baan opgezegd om met een groepje kamelen te reizen door de woestijn, in haar eentje, wat een lef. Haar vele mooie boeken heb ik met plezier en enthousiasme gelezen. Kijk maar eens op haar site wat voor prachtige dingen ze doet, ze is ook op zoek geweest naar het paradijs.  kijk: arita

Gisteren sprak ik even met Arita via de telefoon. Ze had namelijk een oproepje gedaan op facebook dat je haar kon mailen met je ontdekkingsreizigersplannen. Ze bood een gratis consult aan voor enkele mensen en dan gaat ze je een beetje helpen. En ik was één van die uitverkorene.

Dit is ongeveer wat mijn plannen zijn:

We gaan weer op pad voor een lange tocht, niet op heel korte termijn, op zijn vroegst 2019. Ik loop al jaren zomaar in de lucht te roepen: ” Lopend met ezel naar India”. De weg is mijn doel en niet de eindbestemming, dus als we bij de Ararat in Oost-Turkije komen, ben ik ook heel blij. Tempo is ongeveer 120 km per week, dus van maart t/m oktober kunnen we ongeveer 4000 km ver weg bereiken. Ik houd het simpel. Thema’s bedenken als ”ik loop voor de vrede” zijn niet nodig, want door dit te doen, op mijn eigen bescheiden wijze, lopend op pad te zijn met ezel en te praten met mensen onderweg leef ik die vrede. … Dus dit zijn enkele uitgangspunten:  dromen en eigen kracht niet verliezen, ook niet als je in mallemolen van de Bijstand beland, maar dromen Leven, eenvoudig op weg gaan, low budget, met zo min mogelijk geld, lopend op weg  = de eenvoud leven, onderweg op zoek gaan naar mensen, vrouwen die ook de eenvoud leven en de ezel nog dagelijks als werkdier of lastdier gebruiken en met hen in gesprek gaan, mensen zoeken die delen willen meelopen, bijvoorbeeld ezelwandeldames uit Duitsland, Frankrijk.

En nu is er ineens een trein in gang gezet om contacten te vinden die dit idee kunnen steunen. Wat ik helemaal bemoedigend vond was de opmerking van Arita: ”Je hebt met je ezel vier maanden op pad naar Zuid-Frankrijk al laten zien dat je dit kunt en dat maakt dat je geloofd en gesteund gaat worden”.

En Compostela dan? Misschien ooit ook nog eens, ik ben nog lang geen 90…

Maar nu eerst een maand in de Ardennen op pad, ben nu druk aan het voorbereiden, want dat is al over 2 weken. Heerlijk.

Uit een Ardennen-wandelboekje: ”De wereld overschouwen is niet zomaar op een bankje zitten en je ogen er over laten gaan, het is ook er binnendringen, rondwandelen en rondgaan” (C. Ware-1967)”

 

Dank voor het delen en liken.