Tagarchief ezeltocht

Ezeltrektocht Vechtdal 2020

 

de hele kampeeruitrusting op de rug

Ezeltrektocht zomer 2020

groepsreis

Leven in de natuur, door mooie landschappen trekken, vol eenvoud, kamperen, wandelen met ezels die je bagage (deels) dragen, in overleg stukken lopen in stilte, een kampeerplek opzoeken als we genoeg gelopen hebben, een simpel en voedzaam potje koken, de materiele luxe thuislaten en de telefoon uit, vertrouwen op de stroom van het leven waar we komen en wat we allemaal tegenkomen elke dag, vriendschap sluiten met de ezels, vrienden maken onderweg met alle levende wezens die je tegenkomt, natuurlijke overvloed en jezelf ervaren. 
Komende zomer kun je mee op trektocht met de ezels Ravel en Rosemunde, gewoon door Nederland.  

Als je hier allemaal heel blij van wordt, dan zul je een fantastische week hebben met super gezelschap!

Dagafstanden zijn 12-20 km, houd rekening met elke dag lopen. Er zitten in ieder geval ook een paar kortere etappes tussen, zodat we s’middags eerder aankomen en meer rust hebben.

We lopen alle dagen naast de ezels, op de ezel rijden is niet mogelijk want hun ruggen zitten al vol met bagage. Van te voren is gepland waar we kamperen. Dit is op campings die Margo al kent en waar we van harte welkom zijn met de ezels. Je houdt van primitief kamperen. Je kunt goed op de grond leven, want we hebben niet elke dag een stoel. Een goede lichamelijke conditie is noodzakelijk.

Veel belangstelling tijdens de pauze

De te lopen route is gebaseerd op eerdere tochten die Margo met haar ezels heeft gelopen, ze kent de streek heel goed. Het weer kunnen we van te voren niet regelen , maar we hopen natuurlijk op heel mooi zonnig weer. Er geldt een maximum gewicht aan mee te nemen spullen, je draagt zelf een rugzak met je kleding en persoonlijke spullen. De kampeerspullen zoals slaapzakken, tentjes en matjes gaan op de ezels. Maar toch is dat veel comfortabel dan je hele hebben en houwen op je rug!  Honden kunnen niet mee helaas. De ezels die meegaan zijn groot, ze hebben een prettig looptempo.  

Op ezeltrektocht langs de Regge

De tocht start in Zwolle en eindigt ook in Zwolle. We lopen via Dalfsen, Vilsteren, Lemelerberg, via het mooie pad langs de Regge, het Eerder Achterbroek, de bulten bij Rheeze, Diffelen, de noordkant van de Vecht, Ommen: een mooi rondje Zwolle-Vechtdal. Het is een schitterende streek, vol afwisseling.

 

Meer van dit soort zaken en uitgebreidere informatie staan in de reisvoorwaarden.  Hier zit ook het boekingsformulier bij: ezeltrektocht2020

gezellig kamperen met ezels

Reisdatum: zondag 23 augustus tot en met zondag 30 augustus 2020

Er is plek voor 3 tot en met 8 personen.

prijs: 496 euro voor een volwassene, 344 euro voor een kind t/m 16 jaar

 

Met je tentje naast de ezels.

 

Veel gestelde vragen

Waar kamperen we? Heb ik elke dag een douche? We kamperen op prachtige locaties. Het zijn campings bij een boer of natuurcampings. De ezels staan altijd direct naast ons, soms hebben we een apart veldje en soms staan we naast andere campinggasten. Hoogstwaarschijnlijk heb je elke dag een douche en soms ook nog zwemwater onderweg.

Hoe ziet een dag er uit tijdens een ezeltrektocht? We staan rond 7 uur op, ieder breekt zijn/haar tent af en helpt vast met alle spullen in tassen doen. Na het ontbijt, laden we een deel van onze bagage op de ezels, de rest op onze rug en vertrekken. Ongeveer elke 1,5-2 uur houden we een korte pauze en voor de lunch nemen we ruim de tijd. De planning is om elke dag uiterlijk rond 4- 5 uur in de middag aan te komen op de volgende overnachtingsplek. Dan zetten we de tenten op, verdelen de taken, zodat we rond half 7 kunnen eten en daarna van de avond kunnen genieten.

Wat voor mensen gaan er mee, pas ik daar tussen? Er gaan (milieu)bewuste mensen mee, vaak alleengaanden die het leuk vinden om een week samen met anderen op te trekken en met dieren om te gaan. Mensen die van de natuur houden, van stilte en eenvoud. Uit ervaring blijkt dat er snel verbinding is tussen de deelnemers, het feit dat je samen met dieren optrekt en samen alle dagelijkse dingen doet, zorgt al direct voor een goede sfeer in de groep. Het is een groepsreis, mensen die meegaan zijn flexibel, sociaal, behulpzaam, kletskousen, vrolijkerds, genieters, sober, rust-en stiltezoekers, filosofisch, sportief, ondernemend, avonturiers, gevoelig, en jij vult dit rijtje aan met…………   

Is ervaring met ezels of paarden noodzakelijk? Nee, je krijgt goede instructie, je leert gaandeweg hoe je het beste met de ezels kunt omgaan, hoe ze verzorgd moeten worden en wat voor fantastische dieren het zijn. Er wordt van je verwacht dat je daarin meewerkt, want er zijn altijd klusjes zoals stront scheppen. Je zult de ezels gaan missen na deze trektocht. Deze tocht is uitermate geschikt als inleiding als je zelf droomt van een (solo) ezeltrektocht. 

Lopen ze wel die ezels? Het zijn zeer goed getrainde en ervaren ezels, ze zijn getraind door Margo en gewend met bepakking te lopen. Ravel heeft samen met Margo al meer dan 5000 km gelopen. Rosemunde heeft wat minder kilometers in de poten, maar volgt haar maatje heel trouw. Ze lopen op bospaden zelfs gewoon los mee. Obstakels zoals bruggetjes doen ze meestal moeiteloos. Ze zijn zeer bereidwillig om nieuwe vrienden te maken met onbekende tweebenigen. Ook de ezels die we bijhuren van de ezelhoefbekapper zijn gewend trektochten te lopen en zullen van te voren geintegreerd worden in de kudde.    

Hoeveel ezels gaan er mee? Dat hangt af van de grootte van de groep. Uitgangspunt is ongeveer één ezel per twee deelnemers. Zelf heb ik twee grote ezels. Bij meer dan 4 deelnemers worden één of twee ezels bij gehuurd. Zo kunnen we flexibel zijn en voor iedereen een zo prettig mogelijke tocht aanbieden. 

Kan ik alleen in een tent?  Hoeveel moet ik zelf op mijn rug dragen? Streven is dat de deelnemers zo min mogelijk hoeven te dragen, namelijk alleen de eigen kleding en persoonlijke spullen. En ik zit er niet mee als je de hele week in hetzelfde rondloopt, de ezels ook niet 🙂 . Als je graag alleen in een tentje wilt, dan kan dat, neem echt een zo klein en licht mogelijk tentje mee (max 2,5 kg). Neem voordat je boekt even telefonisch contact op, als je vragen hebt over tentjes en spullen. 

Hoe doen we dat met het eten en de boodschappen tijdens deze week? De ezels dragen elke dag onze lunch. Voor het avondeten en ontbijt bestelt Margo s’ochtends de boodschappen bij een supermarkt en die laten we bezorgen op de volgende camping. We eten de hele week vegetarisch. 

Ik heb een dieet, kan daar rekening mee worden gehouden? Ja, dat kan mits het niet al te ingewikkeld is, veganistisch in plaats van vegetarisch is geen enkel probleem. We koken een zeer eenvoudige, én lekkere maaltijd op campinggas, bijvoorbeeld rijstnoedels met groenteprut en een handje noten, of een stevige rode-linzensoep. We kunnen geen dingen klaarmaken die heel lang moeten koken, we hebben slechts een paar pannetjes mee. Na een dag wandelen en als je de hele dag in de buitenlucht bent, smaakt het al gauw heerlijk.

Kan ik mee met een zere rug of ander lichamelijk ongemak? Als je ongeveer 20 km per dag kunt wandelen met een lichte rugzak op de rug, je kunt op een kampeermatje slapen en je kunt op de grond zitten, dan kun je mee. De wandelingen zijn niet zwaar. Je bent vaak wel de hele dag bezig.

Kan ik een rustdag houden? Ja, dat kun je zeker doen. Maar dan moet je wel een taxi bellen en de extra kosten betalen om op de volgende overnachtingsplek te komen, want we trekken elke dag verder.

Wie is onze reisleidster? Dat is Margo. Ze is reisleidster geweest bij SNP natuurreizen, heeft jarenlang met kinderen gewerkt als natuureducatie-medewerker. Sinds 2009 heeft ze haar eigen ezels, heeft ze zelf getraind in het lopen van lange afstanden. Elk jaar maakt ze zelf ook een trektocht van 4-5 weken. Zie verder op deze pagina: http://Ezels, locatie en Margo

Kun je mee met je eigen ezel? Er kan één deelnemer met eigen ezel mee. Neem daarvoor telefonisch contact op met Margo omdat in dit geval specifieke afspraken gemaakt moeten worden.

Kan mijn hond mee? Nee, helaas, er zijn campings in de reis opgenomen waar geen honden mogen komen. De combinatie ezel en hond is niet altijd een goede en we willen ongelukken voorkomen. 

 

NB: Als je zelf een groepje hebt, kan ik ook een ezeltrektocht op maat voor jullie organiseren, een twee-of driedaagse of nog langer. Overnachting in B&B of op boeren-en natuur-campings. Informeer naar de mogelijkheden.

Margo en haar ezels

Over Margo

Dit is de start van mijn reis van 4 maanden met ezel Frits van Ommen naar Zuid-Frankrijk. https://www.npo.nl/man-bijt-hond/19-09-2012/NCRV_1554317  vanaf minuut 6 ongeveer

Kijk hoe wij lopen: filmpje (10 seconden) juli 2017 in Beaufort, Müllerthal, Luxemburg   https://youtu.be/PHJsKuDa0ao 

en nog een wat langere: https://www.youtube.com/watch?v=8Hu0gLqP_90&t=1s

Mijn missie

Het is mijn missie om mensen dichterbij de natuur te brengen en om mensen die dat al in zich hebben de mogelijkheid te geven dat te leven. Dichterbij de natuur buiten je, en dichter bij je eigen ware Natuur, je eigen kern. Met z’n allen misbruiken we de dieren, de natuur en de hele aarde. Dat vind ik heel treurig, dat kan anders. Wij als mensen zijn vaak zelf uit verbinding met de natuur omdat we in stenen gebouwen wonen, alles geasfalteerd is, we in machines rondrijden en werken met machines, vaak veel te hard moeten werken, aan eisen van een systeem moeten voldoen. Daar worden we niet gelukkiger van.

Door op pad te gaan met ezels verbind je jezelf op een gezonde manier met een dier, je geniet van het buiten zijn en de omgeving, dan voel je meer hoe jezelf bedoeld bent: vrij en gelukkig. Door in die staat te zijn komen de mooie ideeen over een meer natuurlijkere, eerlijke en zuivere samenleving van mensen, planten en dieren.

Ik werk op zo natuurlijk mogelijke wijze met de ezels. Ecologisch weidebeheer, ziektes behandelen met natuurlijke middelen, geen hoefijzers maar natuurlijke hoefbekapping, geen bit en uiteraard geen zweep.

Margo

Ik ben een enthousiaste wandelaar. Ik had altijd al de wens om eens een hele lange wandeltocht te gaan lopen in mijn eentje. Bagage dragen op mijn rug is veel te zwaar. Na een mooie wandelvakantie met muilezels in Marokko en een reis met kamelen in Tunesië kwam ik op het idee om een eigen ezel te kopen en te trainen in het lopen van lange afstanden. Ook gewoon in Nederland lopen met een ezel is bijzonder en heel leuk. Na de grote tocht naar Frankrijk ontstond het plan om andere mensen mee te laten meegenieten van het wandelen met ezels.

In 2012 liep ik samen met ezel Frits naar Zuid-Frankrijk. En ik liep ook een tocht met hem door de Eifel in de zomer van 2015. Helaas is Frits na een ernstige longontsteking in juni 2016 overleden. Sindsdien is Ravel de ezel voor grote trektochten. In 2017 gingen Margo en Ravel op trektocht door Belgie en Luxemburg, in 2018 liepen Margo en Ravel 400 km terug naar Nederland door het hele Teutoburgerwald. ”Door te wandelen met een ezel of een langere trektocht te maken kom je dichter bij de natuur en daardoor dichter bij jezelf. Je leeft heel eenvoudig en met weinig spullen. Voor mij is dit een natuurlijke levenswijze en kost me totaal geen moeite, maar ik besef dat zo op weg gaan voor velen een droom is en een grote stap uit de comfortzone”.

Ezels zijn heel lieve, slimme, sterke en trouwe dieren. Mensen zeggen van Margo dat ze sinds ze met ezels omgaat sterker, socialer en vrolijker is geworden. Ze heeft meerdere ezels getraind om tochten te kunnen lopen. Deze ezels gaan graag met jullie mee, ze staan te popelen bij het hekje.

Ik heb ongeveer 15 jaar als medewerkster natuureducatie met kinderen in de natuur gewerkt en ook nog drie jaar het vak natuuronderwijs gegeven aan studenten op een Pabo. Ook was ik reisleidster bij SNP natuurreizen. Ik heb  HBO milieukunde en ook de Pabo gedaan en een energetische coachingsopleiding gevolgd. Van jongs af aan houd ik erg veel van de natuur en weet veel te vertellen over wilde planten, vogels en dieren onderweg. Ik heb ook de gave meer waar te nemen dan onze fysieke ogen kunnen. Zo kan ik energiën en aura’s lezen, telepathisch contact maken met dieren en communiceren met natuurwezens.

Geslaagde projecten:

1 mei – 1 september 2012: Met ezel Frits lopend van Ommen naar Marols in Zuid-Frankrijk

zomer 2015: de hele Eifelsteig, vanaf vlak na Aken tot bijna in Trier, samen met ezel Frits

augustus 2016: ezeltrektocht voor 5 deelneemsters met 3 ezels in Overijssel

zomer 2017: Met Ravel vanaf Remouchmamps in de Ardennen naar het Mullerthal in Luxemburg en weer terug naar de Ardennen langs de Ourthe en de Semois

zomer 2018: Met Ravel vanaf Paderborn in Duitsland door het hele Toetobugerwald en Twente terug naar Zwolle

Congres Ezels in de Zorg, 24 en 25 mei 2018, Maastricht, https://www.ezelsindezorg.nl/ Ik was hier voor driemaal een workshop Coachen met ezels

Wandelfestival Dominicanenklooster, 23 juni 2017: één lezing over mijn ezeltrektochten en 2 wandelworkshops met Ravel en Rosemunde

Kennismaken, inspiratie opdoen?

Vaak krijg ik de vraag, van mensen die mooi vinden wat ik doe of van mensen die ook een grote ezeltrektocht of een bedrijf met ezels willen ”Ik wil je ontmoeten” of ”Kan ik langskomen om met je te praten?” of ik krijg vele vragen via de mail. Ik stel voor dat je dan een 1 op 1 wandeling boekt. Dan heb ik drie uur de tijd voor je, gaan we met 1 of 2 ezels wandelen en mag jij alles vragen wat je wilt, alles ter sprake brengen wat je wilt weten. Dit kan ook een hele dag. Zelf echt actie ondernemen en investeren werkt volgens mij namelijk beter dan praten of mailen over. Voor mij geldt ook dat ik niet van de wind kan leven,  zie ook de pagina ”Prijzen en voorwaarden onder ”Coaching/Wandelen met grote ”eigen” ezel.

 

Deelnemerservaringen

Anna Maria: Ik heb t erg naar mijn zin gehad en vond t raar om zondag thuis te komen, een andere wereld….


Silvia: Margo, dank voor deze prachtige dag, nu lekker met de voetjes omhoog op de bank nagenieten.


Hilda: Wat is het toch ontzettend leuk om op stap te gaan met ezels.


Jenneke: Het heeft me erg goed gedaan om zo rustig door de natuur te wandelen en de zachtheid van de ezels te voelen.


Silvana: Ik realiseerde me achteraf dat het niet zo vanzelfsprekend is, dat we met zo’n goede groep waren. Elke dag op tijd vertrokken, elkaar in onze waarde gelaten. Wat hebben we super gelopen. Prachtige belevenis en mooi weer.

Carolien: De trektocht met ezels is alweer voorbij. Het was geweldig!

Dame, 60+ : ik wist niet dat het zo leuk was om met een ezel te wandelen

Meisje, 8 jaar:  dit was het allerfijnste kinderfeestje tot nu toe

Man, 65+ : die grote ezel daagt me wel uit

Lieve Margo, Ravel en Leen, 3 en 4 december 2016
De zon, de bossen en stralend blauwe lucht
Af en toe een bries, een hele diepe zucht
Wolkjes warme adem in de vriezende kou
Ik loop naast een ezel en voel………
Ik hou van mij en ik hou van jou! Jenneke

Hanna uit Vlaanderen ging drie dagen mee, juli 2017, Ze schreef de volgende recentie: 
Het heeft me enorm deugd gedaan om met Margo en haar ezel Ravel in de natuur op tocht te gaan. 
Het blijft voor mij een oefening om het comfort van thuis even los te laten en me over te geven aan de fysieke inspanning, allerlei insecten in de tent, de regen en de onvoorspelbaarheid van de dagplanning. Ik heb moeten concluderen dat ik nog veel meer stadsmens ben dan dat ik zou willen toegeven.
Ik hou echt niet van slakken in het natte gras als je ’s avonds je tentje moet opzetten en je natte tenen krijgt in je sandalen … Als het begint te regenen net wanneer alles uit de rugzakken ligt uitgestald … Of zoeken naar een openbaar toilet in een wei waar heel het dorp uitkijk op heeft … 
Zo dicht bij de natuur leven laadt mij toch ook altijd weer op en het avontuur is telkens een goede zelftest. Zo moesten we ’s nachts met de zaklamp een koe wegjagen die Ravel kwam besnuffelen. Ravel was helemaal van streek! Of we wandelden een rotsig paadje langs een beekje (hindernissenparcours met bruggetjes en rotsblokken), en vlak voor het eindpunt moesten we rechtsomkeer maken omdat Ravel echt niet meer verder kon!
Ravel is een super aardige ezel die je ’s morgens een ‘goede morgen’ balkt. Hij dolt in het gras als de bagage wordt afgeladen na zijn dagtaak en dat geeft een vrolijk zicht. 
Margo is als één versmolten met de natuur. Ze gidst helder en duidelijk. Ze maakt graag een vrolijk praatje maar zegt geen woord te veel. Ze is eerlijk en oprecht en zegt waar het op staat. Ik vind Margo een heerlijke wandelcompagnon. Ik had wel met haar te doen op de momenten dat Ravel soms plots stil staat op een lukraak gekozen weg of kruispunt. Vaak in de zinderende hitte van de zon op de beton met druk verkeer rondom. Allemaal mensen die het gezien hebben en met een grote bocht om ons heen moesten rijden … Dat is wel een uitdaging om niet boos of geprikkeld te worden en gewoon kalm en geduldig te blijven. Maar het is verbazingwekkend om te zien hoe zij er in slaagt om met zo een grote sterke ezel als ‘klein’ vrouwtje ernaast, dit avontuur zo helemaal alleen aan te vatten en de tocht telkens voort te zetten. Ze zorgt goed voor haar haar zelf en voor de ezel. Iedereen heeft voldoende drinken en eten en rust.”
 
Je gaat niet zomaar op tocht met een ezel. Je gaat op tocht met Ravel, met Margo en met jezelf 🙂

”Gister een geweldige dag gehad met Margo en Ravel. Als voorbereiding op de Camino tocht naar Santiago met een ezel mocht ik alvast oefenen met Margo en Ravel. Heel veel bruikbare tips en praktijk ervaring opgedaan. Ook nog over de ijssel brug met treinen en midden door de natuur. Super leuke ervaring!” Lis.

Pelgrimstocht met ezel

ezel met zonnepanelen

Droom je van een lange wandeltocht samen met een ezel die je bagage draagt?

Het is een ervaring die je nooit meer vergeet, die je leven kan veranderen, maar het vraagt wel wat van je, wil dit succesvol zijn. Een lange tocht lopen met een ezel, is voor echte doorzetters en je krijgt er enorm veel voor terug, het maakt je rijk.

Ik vind het heel leuk om mijn ervaringen te delen met mensen die een grote ezeltocht willen gaan ondernemen. Ik ben ook ooit begonnen met een plan in mijn hoofd en nauwelijks ervaring met ezels of andere grote dieren. Overal ben ik tegenaan gebotst en heb met vallen en opstaan een succesvolle manier gevonden voor fantastische trektochten met mijn ezel(s) en zo heb ik nu al meer dan 5.000 ezel-mens-kilometers volop genoten.

Regelmatig vragen mensen mij om advies. Menige droom van mensen die met een ezelmaatje op stap zijn gegaan voor lange tijd, heb ik op afstand zien mislukken. Dan is het zeer treurig als de ezel daarvan de schuld krijgt. Want meestal is dat niet het geval. Als je geen rekening wil houden met een dier, draag dan alles zelf en loop alleen. Wie is er het koppigst als je vol blijft houden dat het aan de ezel ligt, terwijl je er zelf veel te gemakkelijk over dacht, niet goed genoeg voorbereid op pad ging of een voor dit doel ongeschikte ezel koos?

En natuurlijk zijn er ook maffe lui geweest bij wie het wel lukte zonder voorbereiding. Zo is er een verhaal van een man die eerst naar Santiago liep, daar een ezelhengst kocht, met een paar touwen zijn rugzak erop bond, hem onderweg liet castreren en na een half jaar thuis in België aankwam. Ik houd zelf meer van een gedegen en goed voorbereidde aanpak.

Als je met een ezel lange tijd op pad gaat, zul je bereid moeten zijn te investeren: in tijd, in aandacht en energie en er ook geld voor over willen hebben. Je gaat op stap met een levend dier. Je pelgrimstocht begint bij de beslissing dit te gaan doen. En je zult geen spijt krijgen, het zal eerder gebeuren dat je liefde voor de ezel nooit meer weg gaat en dat je nooit meer op een andere manier op pad wil gaan.

Tips en adviezen voor wie serieus overweegt met een ezel op pad te gaan:

Begin 2 jaar van te voren met het zoeken naar een geschikte ezel. Een te kleine ezel maakt dribbelpasjes om jouw tempo bij te houden en is daardoor sneller moe en kan minder bagage dragen. Een te grote ezel is lastig omdat je de bagage boven je schouders moet opladen en als die iets niet wil, dan heb je veel gewicht dat je in beweging moet zien te krijgen. De beste grootte is een ezel met een schofthoogte tussen ongeveer 1.15m en 1.35m.

Probeer voordat je hem/haar koopt de ezel uit op een wandeling. Kies alleen een ezel waarvan je ziet dat hij/zij bereid is nieuwe dingen te leren. Een ezel die systematisch obstakels weigert en bij een eng bruggetje op zijn buik gaat liggen en niet van plan is ooit op te staan om over die brug te gaan, is niet geschikt. Ga je met één mens, één ezel, dan moet de ezel het aankunnen alleen te zijn, zonder kuddegenootjes.

De tijd voordat je een eigen ezel hebt, gebruik je om praktische kennis op te doen over ezels. Huur bijvoorbeeld een ezel en ga er mee op pad, ga mee met een georganiseerde ezeltrektocht, doe vrijwilligerswerk bij een ezelopvang.

Als je een ezel hebt, zorg je natuurlijk dat hij/zij goed onderdak heeft in een kudde ezels. Een ezel mag nooit alleen!

En dan ga je beginnen met wandeltraining. Te beginnen met 1 uur per dag, en je voert dat op naar een dagtocht. Probeer ook uit wat de ezel ervan vindt om een nachtje niet in zijn stal te verblijven, maar elders. Het opbouwen van een goede band met je dier is uiterst belangrijk. De meeste mensen gaan ook liever met een goede vriend op stap, als het om een mens gaat, dan met een volkomen vreemde. Het vertrouwen van een ezel moet je verdienen en dat kan een langdurig proces zijn waarbij je vooral met jezelf geconfronteerd wordt.

Voer ook het dragen van bagage langzaam op en zorg voor de juiste materialen. Mijn ezel van 300 kg draagt ongeveer een tiende van zijn gewicht. Maak een proeftocht van minstens een week met volle bepakking. Ga niet meteen het eerste jaar naar het buitenland.

Plan je tocht gedegen. Maximaal 20 km per dag is haalbaar voor een ezel van 1.30 cm – bij een kleinere wat minder-  want dan heeft de ezel voldoende tijd over om vers voedsel uit de berm of weitjes te eten.

Ga ervan uit dat je tijdens je trektocht 24 uur per dag samen met je dier bent. Dus je moet ezels heel erg leuk vinden. Bijvoorbeeld gaan eten in een restaurant kan alleen als jij op een terras zit en je ezel tijdens je maaltijd met jou in het zicht ergens lekker kan grazen. Alleen aan een paal moeten staan, kost de ezel heel veel stress.

Realiseer je dat een wandeltrektocht met ezel het beste te combineren is met kamperen. Want dan kun je je tentje opzetten dichtbij je ezel. Een ezel is een kuddedier en als je alleen op pad bent met je ezel, dan ben jij de andere helft van zijn kudde, dus héél belangrijk voor de ezel. Het dier gaat zich enorm aan jou hechten tijdens zijn tocht. Hij wordt heel onrustig en balkt alles bij elkaar als baasje en ezel gesplitst worden. Of hij breekt uit om je te gaan zoeken. Niet handig en ook heel dieronvriendelijk als jij in een pension zit en de ezel in zijn eentje in een voor hem/haar vreemde omgeving in een wei. Op loopafstand zijn waarschijnlijk niet alle dagen pensions met wei of stal te vinden. Kampeerweitjes voor jouw tent en ezel zijn overal te vinden.

Ga je met twee mensen en twee ezels dan hebben de ezels steun aan elkaar. Dan kun je flexibeler zijn en de ezels wat meer samen alleen laten.

Lees alles wat je kunt vinden over ezels.

Verdiep je in de wilde planten en leer uit je hoofd welke planten de ezel wel eet en welke hij niet mag eten.

Investeer in j(ezel)f! Kom langs voor een proefwandeling! Dit valt onder één op één wandeling met begeleiding, als je bij boeking vertelt dat je speciaal komt voor pelgrimsadvies, mag je me tijdens het wandelen met ezel alles vragen en vertel ik je zoveel dat je ezelsoren aan je hoofd krijgt.

Ezelwandeltochten voor jou

De weg kennen is nog iets anders dan de weg bewandelen. 

Patrick Mundus

Ezelwandeltocht, 2 uur, 3 uur of 6 uur, of nog meer

  • Startpunt is in Zwolle.
  • Eerst mag je tussen de ezels rondlopen om kennis met hen te maken.
  • Onder begeleiding zelf halsteren, de dieren klaarmaken en de ezel(s) uitnodigen mee op pad te gaan.
  • Dan start de tocht. Margo loopt ook mee, leert je hoe je met de dieren moet omgaan, vertelt veel over ezels en zorgt ervoor dat alles soepel, rustig en aangenaam verloopt.
  • Er gaan maximaal 4 ezels mee op de tochten van 2-3 uur,  voor de langere tochten maximaal 2 ezels
  • De tochten van 2 en 3 uur zijn inclusief koffie, thee, fris en wat lekkers.
  • De tochten van 5 en 6 uur zijn ook inclusief lunch.
  • De gezinswandeling is de enige tocht waarbij kinderen (tot 40 kg) op de ezel mogen rijden. Voor 2 volwassenen met hun kinderen.

De ezelwandeltochten:

  1. Gezinswandeling, 2,5 uur
  2. Rondje over de mooie IJsseldijk, 2 uur
  3. Langs de IJssel naar het prachtige landschapspark ”Engelse Werk”, 3 uur
  4. Via de Ijsseldijk, mooie landweggetjes naar Windesheim met kasteel en natuurgebied ”de Tichgelgaten”, 5 uur
  5. Langs de buitenkant van Zwolle,langs de IJssel naar de  Vreugderijkerwaard, 5 uur
  6. Over de IJsselbrug naar landgoed Molecaten op de Veluwe, 6 uur
  7.  Op maat gemaakte meerdaagse tocht met overnachting in tentjes of in B&B’s waar we met ezels terecht kunnen

Extra mogelijkheden:

  • Een pauze bij een horecagelegenheid is in te passen bij de langere tochten.
  • Bij kleine groepjes (2,3,4 personen) is het mogelijk dat iedereen met een ”prive”-ezel loopt.
  • Margo kan ook heel veel vertellen over de natuur die we onderweg tegenkomen, voor als je een compleet verzorgde excursie met uitleg wilt.
  • Wil je met een grote groep mensen komen tot maximaal 25 personen? Dat kan ook!
  • Als je in stilte wilt lopen is dat zeker mogelijk, dan kom je nog meer in verbinding met de ezel en de natuur. Wel is het dan af en toe nodig om te praten over de practische dingen tijdens de tocht.

Kijk voor de prijzen op de pagina ”Prijzen en voorwaarden” onder het kopje ”informatie” (laatste tab).


ezelskaravaan

Ezelwandelweekenden (vanaf twee personen)

  • 2 of 3 dagen wandelen, lopen naar een B&B (of twee) bij een boerderij of een camping. Wandelafstand 15-20 km per dag, in overleg ook kortere afstanden van 10-12 km mogelijk.
  • Startpunt is Zwolle. We steken de IJssel over via de spoorbrug en lopen via het mooie stadje Hattem richting de bossen en heide bij wapenveld en Heerde en de volgende dag via een grotendeels andere route terug
  • Andere mogelijkheiden zijn richting Heino of richting Dalfsen/Ommen
  • Plek voor maximaal 5 personen. Met de twee grote ezels Ravel en Rosemunde.
  • Zie voor de prijzen van een trektocht van twee dagen met overnachting in B & B op camping of in trekkershut de pagina ”Prijzen en voorwaarden”

Zo’n wandelweekend kan geboekt worden voor een zelf samengestelde groep.  Er is keuze tussen overnachting in een B&B (dan kan het iets duurder worden) of in trekkershutten of op een natuur/boeren-camping.


TIP: Ezeltrektocht met twee grote ezels

Margometezel beschikt over twee zeer goed getrainde lange-afstands-wandelezels, pakzadels en tassen, zeer veel wandelervaring, ervaring met het organiseren van tochten, Margo heeft ervaring als reisleidster (SNP natuurreizen). Je kunt ezels en Margo als team inhuren voor een fantastische meerdaagse ezeltrektocht, geheel verzorgd en geheel op maat.

Zelfkennis met ezels

Als je op deze afbeelding klikt, kom je uit op de landelijke tv uitzending (NTR, NPO2) van ”Iedereen verlicht” met Margo en de ezels Ravel en Rosemunde over het leren over jezelf met ezels.

Mogelijkheden voor zelfkennis met ezels

Begeleiding voor wie ook een trektocht met ezel wil maken 

Je komt langs met al je vragen waar dan uitgebreid de tijd voor is om die te beantwoorden, we maken een korte wandeling. Informatie uit de eerste hand van een zeer ervaren ezeltrektochten-loper. Op deze manier kun je zelf verder met je voorbereidingen en dan weet je waar je over praat, want je hebt alles zelf gezien en ervaren. Dat voorkomt problemen en dient het welzijn van de ezels en van jezelf. En je zult enthousiast worden!

Individuele workshop

Jij werkt alleen met een ezel, 1 dagdeel of hele dag. Na instructie door Margo en een gesprek over wat je wil leren, ga je met een ezel op pad, na afloop bespreken we je ervaringen. De eerste maal loopt Margo altijd mee, als je vaker komt mag je ook alleen met de ezel op pad.

Voor mensen die het druk hebben en/of snel en efficiënt willen leren, voor mensen die nieuwe wegen zoeken. 

Ezels kunnen je helpen volkomen in het hier en nu te leven, zonder druk of haast. Verlang je weer naar verbinding met de natuur, naar verbinding met dieren, naar verbinding met j(ezel)f?In de huidige wereld wordt er heel veel van ons verwacht. Je moet presteren, je dient binnen een bepaalde tijd iets af te hebben en dat moet op een bepaalde manier, die anderen je opleggen. Je voelt dat je afhaakt of dat bijna gaat doen, het lukt gewoon niet meer om aan al die normen te voldoen, om mee te doen met de prestatiemaatschappij. Je geest wordt moe, of je lichaam. Tijd om terug te keren naar jezelf en naar de natuur.

Voor wie?

leidinggevenden, individueel

Je zoekt nieuwe wegen en je wil ”out of the box” denken en handelen. Je wilt echt iets doen en ervaren, en concrete stappen zetten. Je wil zelf de leiding hebben over je eigen leven, verbinding maken met jezelf.

Van het werken en wandelen met ezels kun je heel veel leren.

Ik ben ervan overtuigd dat je krachtiger en dichter bij jezelf komt als je met een ezel gaat wandelen. Ezels zijn door hun grootte en hun zeer nieuwsgierige karakter heel toegankelijk om mee te werken, zeker voor wie weinig of geen ervaring heeft met dieren. De ezel reageert meteen op je gevoelens en innerlijke houding. Deze gegevens kun je gebruiken om meer te leren over jezelf en beter in je vel te komen. Ik daag je uit om op een unieke en ludieke manier over jezelf te leren. Je gaat met een ezel op stap. Je wordt hierbij serieus en goed begeleid door een zeer ervaren ezelwandelaarster. Na uitgebreide instructies en voorbereidingen ga je op pad. Hoe gaat je dit af? Volgt de ezel jou? Wat kom je allemaal tegen? Ezels zijn heel eerlijk. Ze volgen je als jij duidelijk bent, of je eenduidig in je signalen bent en in je eigen gevoel gelooft, en of je uitstraalt dat je te vertrouwen bent. Ze eisen dat je de leiding kunt nemen en dat je grenzen aangeeft, maar wel met zachte hand. Uiterlijk vertoon zoals vakjargon, titels en diploma’s zegt hen natuurlijk helemaal niets. Ezels leren je om authentiek te zijn. Als je leiding geeft vanuit ”Ik ben de baas”, dan gaat de ezel de strijd met je aan. Als je jezelf te klein maakt, dan neemt de ezel de leiding, dan kom je niet ver.

Zelf ervaar ik dat ezels nog zachtmoediger en gevoeliger zijn dan paarden. Het zijn dieren met humor en grote contactmakers. Dat maakt hen zeer geschikt als leermeesters om mee te werken.

Wat ga je doen:

Eerst maak je kennis met Margo en de ezels, dan doen we oefeningen met de ezels in de weide. Bijna altijd gaan we ook een stuk wandelen met één of meerdere ezels.

Wie is de begeleider?

Ik ben een begeleider die jou zelf wil laten ervaren en voelen en je wil helpen je eigen conclusies te trekken, je eigen weg te gaan. Natuurlijk reageren de ezel(s) en jij op elkaar, dat is een mooi spel en als de ezel echt iets niet wil een leuke leerzame les. Ik maak gebruik van mijn 10 jaar ervaring werken en wandelen met ezels, mijn intuitie, mijn ervaring met het werken met kinderen (met basisschoolleerlingen, ook van het speciaal onderwijs) en volwassenen. Ik ben een rebel en eigenwijs, ik maak geen gebruik van voorgeschreven oefeningen , ik heb een opleiding als energetisch therapeut en 10 jaar ervaring met het wandelen en trainen van mijn eigen ezels. En ik maak óók gebruik van het bewustwordingspad dat ik loop, eigenlijk mijn hele leven al (meer dan 30 jaar), en wat ik geleerd heb uit vele cursussen bij diverse wijze mensen en het leven zelf.

NB: Ik ben geen hulpverlener voor mensen die diep in de put zitten of zwaar ziek zijn. Raadpleeg dan een daarvoor deskundige.

Jij en ik zijn een groots Goddelijk Lichtwezen, ontstaan uit één Bron. We zijn veél meer dan dit lichaam, we zijn een Ziel en hebben nu dit lichaam, en hebben al eerder in veel meer lichamen geleefd. Er is een beroemd man, Jeshua Ben Josef, vele kennen hem als Jezus en hij was zich dit als één van de eerste bewust en kwam er voor uit ”Ik ben de Zoon van god”. Toen hij dit zichzelf volledig gerealiseerd had, reed hij op een witte ezelin Jerusalem binnen. Hij heeft nooit gewild dat er verschillende kerken werden gesticht, hij heeft nooit gewild dat we het kruis gingen vereren. Hij heeft volgens mij gewild dat wij óók ons Goddelijke Zelf realiseren. En de ezel? Die was er getuige van en draagt dit verhaal in stilte…

Waneer kan zelfkennis met ezels jou helpen?

Als je sterker wil worden. Als je de leiding kunt nemen over een ezel, kun je dat ook over jezelf. Of je bent juist heel druk, dan helpen de ezels jou om meer rust in je zelf te vinden.

Als je meer verbinding wilt voelen en ervaren: Via de ezel leer je contact leggen en vrienden maken.

Als je assertiever wil worden. De ezel vraagt van je dat je de leiding neemt en dat jij ”nee” moet zeggen als jij vooruit wil.

Als je in actie wilt komen. Door met de ezel te wandelen kom je in actie en krijg je positieve levensenergie.

Als je meer in je lichaam wil zijn: De ezel leert je je fysieke lichaam te accepteren. En krijg je steeds te horen dat je niet gegrond  of ”niet van hier” bent: de ezel grondt als de beste!

Werkwijze

Op het terrein: Werken met een groep ezels, door midden in een groep ezels te gaan staan of zitten en te observeren wat er gebeurt, maakt processen, gevoelens, gedachten en overtuigingen die spelen, heel zichtbaar.

Op pad: Wandelen met een ezel maakt je sterker en zelfverzekerder. Je krijgt meer vertrouwen in jezelf en in het leven. Het voelt heel krachtig als een groot dier bereid is jou de hele weg te volgen. Als de ezel stil staat en even niet meer wil volgen, kom je jezelf tegen. Dan kan het dier je woest maken, je voelt jouw onmacht. En dan wordt een beroep gedaan op je creativiteit en je oplossingsvermogen. Er is altijd een reden voor is als een ezel niet loopt. Duwen en trekken zijn geen oplossingen. Het is de taak van het baasje om uit te zoeken waarom hij blokkeert, want als zijn/haar baas dat aanvoelt, dan kun je de ezel geruststellen en krijg je hem weer vooruit. De ezel helpt jou om erop uit te trekken en om actie te ondernemen. Je leert heel bewust en letterlijk je eigen pad te kiezen. Al deze verworvenheden kun je toepassen in je dagelijks leven, in je werk en in je samenwerking met mensen.

De ezels:

Ravel: grote Pyrenese ezel, is een echte lange afstandsloper, heel rustige ezel, heel erg sterk, weet precies wat hij wil, kan lekker moeilijk doen als ie het er niet mee eens is.

Rosemunde: pittige dame, neemt meteen haar plek in, bijzonder lief, houdt enorm van knuffels, en beslist geen doetje

Freddie: kleine opdonder, die héél graag wandelt, maar sommige dingen absoluut weigert

Docus: lijkt wat moeilijker contact met hem te krijgen, super goedzak, niet te splitsen van zijn maatje Freddie

Workshop ”op stap met ezels” voor teams

Voor wie: Voor mensen die met elkaar samenwerken en die samenwerking willen versterken. Een workshop wandelen met ezels is zéér geschikt, ludiek  én leerzaam voor jouw team, voor je groep collega’s die eens naar buiten willen en iets geheel nieuws willen ervaren. Wat dacht je van een complete ezeltrektocht als teambuilding?

Er gaan meerdere ezels mee en de nadruk ligt op samenwerken als gehele groep. Na instructie van Margo en bespreken van jullie leervragen, gaan jullie samen met de ezels op pad.  Na afloop worden de bevindingen besproken. Wat komen jullie tegen? Wie neemt het voortouw? Hoe fiks je dat met je team? Wat leer je hieruit? Hoe ga je dat toepassen in het werk?

Twee varianten voor teams:

De veilige variant: Margo geeft instructie en gaat mee. Dit kan één middag, maar kan ook langer of zelfs met overnachting in een B & B of op een camping.

De ludieke variant: Margo geeft instructie, jullie krijgen opdrachten mee en gaan zelf als team op pad. Deze variant eindigt met een gezellige borrel.

Ontsnappingsavontuur en heel steile paadjes

Vandaag aangekomen in Vianden. Wat is het steil hier! Het laatste stuk vandaag moesten we over de grote weg, want de wandelpaadjes gingen te steil. Ravel gaf dat aan door ineens op een steil paadje om te keren ( dat ging daar net) en weer terug omhoog te lopen. Op steile paden moet de ezel los lopen, het is dan te gevaarlijk om via het touw aan elkaar gekoppeld te zijn.  Als de een een schuiver maakt…… Ieder moet ook zijn eigen tempo kunnen nemen. Ravel laat me meestal  wel voorop lopen, en soms loopt ie echt te dringen in mijn rug.

DSC00138

Vianden ligt heel diep in het dal, alle land is schuin hier. Op de camping, die weer aan de Our ligt, is de grond wel vlak gelukkig. De campingbaas moest hier wel even overreden worden dat het goed gaat met de ezel hier, Ravel loopt nu het gras te maaien naast het kinderspeelpleintje, waar geen kind komt om te spelen.

Zoals je hieronder leest hebben we weer spannende dingen meegemaakt. Ik vind het nu genoeg, vanaf nu wil ik gewoon rustig wandelen.

Vanaf de camping in Tintesmillen vertrokken we pas om 1 uur, wegens buien sóchtends en we gingen aan de Duitse kant van de Our lopen. De Our vormt dus de grens tussen Luxemburg en Duitsland. Volgens de mevrouw van de camping is het pad aan de Luxemburgse kant te smal voor een ezel met zijtassen.

Het was een prachtige route en eenmaal moest ik even gokken over de te lopen route omdat de wandelroute ook hier toch een smalle afdaling had met trapjes en leuningen en ik geen zin had drie keer te lopen en te gaan slepen met tassen. Heerlijk dat Ravel dat doet, mijn spullen dragen. Gelukkig was er dus een goed alternatief. We hebben 4 uur gewandeld en kwamen niemand tegen op deze hele prachtige route. En we kwamen uit het bos en stonden ineens weer voor een camping. Ik had geen boodschappen kunnen doen, en gelukkig had de camping frietjes met vegetarische loempia en salade. Ook fijn om eens niet te koken.

Thuis eet ik behoorlijk gezond: geen suiker, zo min mogelijk (wit) tarwemeel, speltbrood of rijstwafels, altijd alles vers en vegetarisch. Op deze manier op reis moet ik dat echt loslaten, want soms is op 70 km geen supermarkt en moet ik het doen met kiosken bij tankstations of hele kleine winkeltjes waar ik blij ben dat ik wat kan kopen en ben ik tevreden met industriefood zoals een blikje vis en verpakte kaasjes. Op de camping in Dasbourg ontmoette ik een aardige familie met 4 kinderen die Ravel geweldig vonden en die een tijdje kwamen rondhangen. Dan zet ik hen aan het werk met poepscheppen en de ezel borstelen, wat ze natuurlijk fantastisch vinden. Dit is ezels-educatie. Van deze familie kreeg ik lekker veel fruit , yoghurt en wat groente mee. Daarmee kan ik weer 2 dagen vooruit zonder winkel.

Dinsdag ging de route deels over de asfaltweg door kleine dorpen heen, wat ik ook wel leuk vind. Een paar keer ging GR 5- route die ik loop dan bovenover, via spannende smalle paadjes en het ging allemaal net. Ravel kan heel goed bergen lopen, wat logisch is als je in de Pyreneeën geboren bent.

Bij een lief echtpaar vond ik onderdak in een weitje met houtopslag/afdakje en een heerlijke stoel met voetsteunen. Water halen en naar de wc kan in de garage. Ik kan helemaal mijn gang gaan hier. Ravel kan lekker eten en aanrommelen. Hij heeft al een kersenboompje gesloopt, wat ze gelukkig niet erg vonden en probeerde ook plastik-klimopversiering op te eten en zijn rolplek waar hij ook gegraven heeft is duidelijk te zien. De oudjes zijn heel gemakkelijk. De man is een hele grote dierenvriend, hij is boer geweest en had koeien, die zijn al 15 jaar geleden verkocht. Hij is ziek en loopt met een rollator, en heeft wel zijn humor bewaard. Ook echt zo iemand die vind dat vroeger alles beter was. Zijn vouw zorgt ervoor dat het hem en mij ook nu, aan niets ontbreekt. Vanochtend heb ik gezellig met deze mensen ontbeten. We hebben hier nu een rustdag want het was slecht weer vandaag en we hadden weer een avontuur gisteravond.

In het weitje waar we nu staan bleek een opening te zitten. Het verhaal wat je nu gaat lezen gaat over een avontuur dat helemaal niet leuk was, wel achteraf heel hilarisch. Ik ging me wassen binnen en klaar maken om te slapen, ik dacht lekker vroeg naar bed te gaan. Mijn pyjamabroek bleek nog in mijn tent te liggen, maar even het straatje oversteken naar mijn tent kon wel in mijn onderbroek. Tot mijn schrik liep Ravel te grazen vóór het afgesloten weitje, er bleek een opening in te zitten…. Oeps. Snel broek aan en touw pakken. Ravel had geen halster om, want ik had het juist even afgedaan omdat ik dacht dat het hier volledig safe afgesloten was. Ik kreeg hem niet meteen te pakken en hij rende er vandoor. Ik ken dit ‘spelletje’’ wel van Frits. Als de ezel ervandoor gaat dan loopt ie in de richting vanwaar je gekomen bent. Ravel bleef voor me uitlopen, vrij hard zodat ik hem steeds net niet kon pakken. Pas na ongeveer 1,5 km stond ie stil en kon ik het touw om zijn nek doen. Hij ging gelukkig gewillig mee terug. Althans dat leek zo. Na 10 minuten bleef ie stokstijf staan, geschrokken van wat hij zelf veroorzaakt had. En tot overmaat van ramp begon het langzaam donker te worden, ik begaf me op een weg midden tussen 2 dorpen in, er was niets dan weiland en bos. ‘’Mijn God’’ Ik ging echt een soort van bidden en vroeg om een auto vol met sterke mannen.

Die kwamen niet. Eerst kwam een man in een sjieke auto en hij was boos omdat ie er nog maar net langs kon, hij had hele erge haast. 15 minuten later kwam er weer een man in een auto. Die was ook bozig. Hij had kritiek op het feit dat ik de naam niet wist van de mensen waar ik vertoefde, hij vond dat ik hen moest bellen, maar ik had natuurlijk geen telefoon bij me en ook hun nummer niet. Ik kon wel omschrijven bij welke mensen ik was en toen wist de man wie het waren en waar het was. Deze man heeft het nog wel geprobeerd, hij heeft staan roepen bij het huis, het was al donker en de vrouw vertelde me later dat ze dat roepen gehoord heeft. En na deze man die langs kwam werd het helemaal donker en gebeurde er helemaal niets. Gelukkig- half uur later of zo- weer een auto. Ditmaal met een vrouw, ze kwam van haar werk en ze vroeg hoe ze kon helpen. Ik stelde voor dat ze Langzaam achter ons aan ging rijden en dat ik ging lopen met Ravel. Door die auto achter zijn kont kwam Ravel weer in beweging en zo kwamen we na 20 minuten veilig weer ‘’thuis’’. Nog even staan praten om alle emoties te verwerken, de vrouw van het huis waar ik was, werd wakker en kwam ook nog even meepraten. En natuurlijk spande ik voor de nacht een dik touw over het open gat in het hek, zodat Ravel echt niet weg kan. Vanaf nu houd ie zijn halster om in vreemde weitjes en ga ik alle omheining controleren op nieuwe weiden. Niet zo lekker geslapen na dit avontuur en daarom, was een rustdag op dit fijne plekje heel welkom. Die lieve man, zie foto, heeft met rollator en al, in het gat een paal geplaatst met een balk erover, zodat opnieuw ontsnappen niet meer mogelijk was.

DSC00130

 

 

Blikseminslag en vrolijk weer verder

Nu is het maandag 10 juli en we zijn op camping Tintesmillen in Luxemburg. Gisteren een heel mooi traject gelopen langs rivier de Our.  Sóchtends liepen we een stukje over de asfaltweg door dorpjes heen en bij een vakantiehuisje met een Nederlandse auto ervoor werd ik uitgenodigd voor thee en ontbijt. Nou ik had al ontbeten, maar dit was een heel leuk aanbod. Dus gezellig met de familie meegegeten, zij waren nog aan het opstaan, dus er verschenen steeds meer familieleden aan tafel.

DSC00082

Onderstaand verhaal is van een paar dagen geleden:

Wat een dag: we liepen van de ene kant van Braunlauf naar de andere kant van datzelfde Braunlauf, in totaal misschien 1,5 km, niet verder. Wat was hier aan de hand?

Gisterenmiddag had Ravel al moeite om door te lopen. Rond het middaguur, midden in een dorp begon hij aan een staking. Nou heeft ie best wel flexibele arbeidsomstandigheden en een baasje dat heel goed rekening houd met zijn wensen en behoeften. Er hing echter onweer in de lucht en dan willen ezels slecht vooruit. Tot het volgende dorp, zo’n 3,5 km lukte nog wel en bij eerste beste huis vroeg ik om een weitje en dat was een boerenfamilie en die hadden een weitje voor ons. Ik moest wel lopend met emmers water sjouwen een paar honderd meter, maar ach dat geeft mededogen met mensen op deze aardbol die dagelijks ver moeten lopen om water te halen.

Dat weitje was niet direct naast een huis, de huizen waren wel in het zicht. Voor Ravel een paradijs, hij heeft zich er ongans gegeten. Tijdens zo’n reis is het meer opletten dat hij niet te dik wordt, dan dat er te kort is aan voedsel voor hem. Vanaf 2 uur zat ik in dat weitje, want we waren vroeg omdat ik ook al om 7 uur aan het lopen was, en dus om 5 uur opgestaan. Er gebeurde van alles in dat weitje: er kwamen rode wouwen overvliegen, ik kon Ravel volgen wat hij allemaal eet, ik las een boek, ik zette thee. Ineens kwam er een auto aan, er stapte een groot en een klein mens uit, ik zag hen niet, maar hoorde hen wel. Die mensen gingen heel hard bé, bé, roepen en als gevolg daarvan kwamen een hele kudde schapen aanrennen, die waarschijnlijk brokjes en schoon water kregen. Ik moet dan meteen denken aan de Messaih van Handel die ik afgelopen winter weer eens meespeelde, er komt een nummer in voor met de tekst (oud engels): ‘’We al like sheep’’, we zijn allemaal als schapen….

Vannacht kwamen grote klappen: er was onweer en niet zo;n beetje ook. Eén bliksemslag sloeg vlakbij ergens in tegelijk met een enorme knetterende donderslag…. De grond beefde, ik lag even te trillen in mijn tentje. Ben niet snel bang, dit was wel héél hard.

Vanochtend wilde Ravel niet op gang komen en dat lukte de hele dag niet, we deden dus 5 uur over 1,5 km en ik heb vele uren wachtend in de berm doorgebracht, steeds ongeveer 100 meter verder. En piekeren.. piekeren wat er nu was…. Iets met mij wat hij overneemt? Ja, ik loop ergens over te malen, dat klopt, echter niet geschikt voor publikatie hier. Wat is met Ravel? Pijn? Alles gecontroleerd of ie ergens wondjes heeft, of pijnlijke hoeven, of steentjes, niets van dat alles. Of toch het onweer?

Bij een boerderij met paarden en een hond die een wolf blijkt te zijn, praat ik even met de mevrouw en probeer toch door te lopen. Ik vraag haar wel of we terug mogen komen als het niet lukt, want dit is de laatste boerderij voor 4 km velden en ergens heb ik al zo’n vermoeden. Na weer een uur bermtoerisme besluit ik terug te keren, dit heeft géén zin, totaal niet. Niet leuk zo’n dag. Samen met de mevrouw en haar bezoek zijn we ook nog even bezig Ravel naar zijn weitje te slepen, hij voelt heel gestressed. Na een tijdje – ik lag uit te rusten in het gras – komt de dochter ineens naar me toe: ‘’Je ezel is bij ons in de tuin en ik krijg hem niet mee’’, bleek ergens een opening in de weide te zitten. Na veel gedoe is Ravel weer terug in de grote weide en ik maak op het schraalste stukje een klein weitje voor hem, eten wil hij namelijk wel en hij stopt er niet mee.

De mevrouw van de paarden heeft een vriendin gebeld die ook ezels heeft en die weet te vertellen dat ezels en soms paarden ook, in shock kunnen zijn na onweer vlakbij en dat ze dan niet te bewegen zijn om verder te trekken. Ze heeft gelezen dat dit wel 2 dagen kan duren. Fijn dat mensen met me meedenken. Dit zou weleens dé oorzaak kunnen zijn. Ik zit nu nog in dat weitje. Morgen vertel ik verder of het dan lukt om weer te gaan lopen.

Dit is wel héél leerzaam, Ravel laat me perfect zien hoe een ziel reageert op shock: namelijk met totale blokkade. Dat doen wij óók als mens, nadat we van een gebeurtenis die we niet kunnen plaatsen hevig schrikken. Dan zetten we gevoelens in onszelf vast. Dat is een overlevingsmechanisme, maar daarmee zetten we ook de natuurlijke levensstroom vast. Dieren reageren puur fysiek: de natuur voelt nu niet veilig, dus ik loop niet. En jij kunt op je kop gaan staan, of duwen en trekken of wat dan ook, maar dan loop ik ook nog niet. Onweer en vooral bliksem is een manier van de natuur om te ontladen en ik als super gevoelig mens reageer daar ook op door letterlijk ‘’lading die ik zelf nog met me meedraag’’ ineens allemaal te voelen. En Ravel reageert daar vervolgens ook weer op. Ik vermoed dat er bij anderen ook meer los komt bij onweer dan wanneer het gewoon rustig weer is.

Rust nemen nu, nou dat krijg ik wel door de noodgedwongen middag + avond zitten in een weiland.

Heftige ervaring, maar eigenlijk zoó boeiend…..

Net kwam de boer vertellen dat het onweer dat vandaag weer zou komen hier is overgedreven, fantastisch, dus vannacht niet nogmaals.

Op zaterdag zijn we gewoon weer vertrokken. Ravel liep moeizaam. Ik dacht ineens aan Suzan, zij is homeopatisch dierenarts, haar nummer stond gelukkig opgeslagen in mijn telefoon en ze kent Ravel. Ze kon natuurlijk geen pilletje opsturen , maar herkende meteen het beeld na mijn verhaal en ze zocht een middeltje, stuurde het door de lucht. Ravel kwam in beweging, tot de lunch nog met een kop van ‘’moet dit’’ en ineens zag ik een huis met een ezelbrievenbus. Geruststellend idee, dat als het lopen niet zou gaan, we hier naar terug zouden kunnen. Ik inspecteerde even het hele erf, jammer, geen mens en ook geen ezel te zien, wel alle tekenen van aanwezigheid van ezels, namelijk kleine halsters en een hoop stront in ezelformaat.

Toen er heuvels kwamen kreeg Ravel ineens weer zijn loopspirit terug. De route was afwisseling bos en ook veel landbouwvelden. We kregen nog een enorm cadeau, midden in de velden kwam een rijdende winkel langs, en de bestuurder/winkelman stopte lachend, toen ik zwaaide en opende zijn winkel. Sap, kwark, kiwi’s, thee en ik trakteerde mezelf ook maar op een taartje van wit meel en veel suiker – wat ik eigenlijk nooit eet- en het was ook niet eens echt lekker. Volgende keer gewoon weer gedroogde vruchten en/of nootjes kopen.

In Burg-Reuland was alles veel te netjes voor ons. Bij een hotel/restaurant vroeg ik om een kopje thee met Wifi, maar dat was alleen voor de gasten die er overnachten. Tja, die Wifi is nog lastiger te vinden dan ik verwacht had.

Omdat ik gevoelsmatig dit geen geschikt dorp vond voor een overnachting en omdat Ravel zijn loopenergie was teruggekomen besloot ik 5 km door te lopen naar het volgende dorp. Daar zat ik in een weitje bij een hotel. Ziet er ook heel mooi uit, maar is een echt familiehotel, waar ze heel hard werken om het iedereen naar de zin te maken. Ik mocht dus op het weitje staan en dat ligt aan het riviertje de Our. Toplocatie!

Vanaf nu gaan we verder tot aan Vianden langs de Our lopen, af en toe komt de GR even het land in, wat hier behoorlijk heuvelachtig is.

PS. Slechts één foto, want die Wifi is hier zo traag en Ravel loopt te balken omdat ik bij hem weggelopen ben. Ja, hij begint gedrag te vertonen dat ik van Frits ken… dat is een teken dat ie zich aan het hechten is, goed teken.

 

Het goede leven

Beste lezers,

Wij groeten jullie nu vanuit Brume en ook vanuit Spineu  (dag later) en ook vanuit Vielsalm ( weer een dag later). Op de foto zie je het plekje waarvan uit ik dit schrijf.

021

Het is een grasland waar het gras heel hoog staat, dus Ravel heeft het hier naar de zin. De boer heeft speciaal voor mij met een cyclomaaier een stukje gemaaid, zodat ik mijn tentje goed kon neerzetten en niet steeds door heel hoog gras hoef te lopen. Hij maakte grapjes: ‘’c ést votre hotel.’’ Un hotel tres bon.  Ik heb alles bij me en heb alleen een paar emmers water nodig en die kon ik ook wel krijgen bij de boer. Brume is een gehucht waar ongeveer 40 mensen wonen, dat vertelde mijn huidige overbuurvrouw, ze kwam even kletsen en haar kinderen kwamen Ravel knuffelen. Gisteren liep ik langs de electriciteitscentrale van Coo, die maakt een nare bromtoon en Ravel wilde er aanvankelijk ook niet langs, maar na enige aansporing lukte dat toch. Ik was ook bang dat ik niet goed zou slapen, want ook hier hoor je die zoemtoon, maar gelukkig ging het niet de hele nacht door en ook nu (half 9 in de ochtend)  is het heerlijk stil. Ik heb net ontbeten met thee en geitenyoghurt (nog uit Nederland) met muesli. Straks, na 3 km lopen komen we in Trois Ponts en daar ga ik even boodschappen doen en ergens Wifi zoeken om dit bericht te kunnen verzenden.

Zaterdag zijn we door Harm naar Remouchamps gebracht. Dat ging voorspoedig. Die middag ging ik niet meer lopen en we zaten daar in de echte Ardense regen. Ook de eerste wandeldag was niet geheel droog. Het begon met een klim van 20% en dan merk ik meteen dat ik een Pyreneese ezel heb, Ravel kan sneller een berg op dan ik. Het was meteen fantastisch mooi. Langs de Ninglingspo ( riviertje) was het soms te smal voor ons, er ging ook een pad bovenover. We moesten ook een stuk omlopen omdat de GR over een te nauw pad ging, dat was even zoeken en we werden daar aangemoedigd door een club Nederlandse hardlopers die we voor de tweede maal tegenkwamen vandaag. Om drie uur waren we in een gehucht met goede kampeermogelijkheden, toch besloot ik nog een stukje te doen, te vroeg vond ik. We zijn helemaal nat geregend boven op het veen en kwamen doornat in Monthouet aan. In het begin van het dorpje zag ik 2 mooie Poitou-ezels met veulens in een weide en ik besloot te gaan zoeken naar de eigenaren. Dat moeten toffe mensen zijn, dacht ik. En het waren toffe mensen: van Celine en Kris mocht ik Ravel in de kudde zetten en mijn tentje ernaast zetten. Kris is een Vlaming, probeert zo veel mogelijk zelfvoorzienend te leven en heeft me de oren van het hoofd gekletst, zijn hele levensverhaal en ook zijn visie over het Goddelijke. Dat gebeurt vaker als ik zo op pad ben, aan een toevallige passant kun je open en eerlijk alles vertellen, die heeft nog geen mening over jou en hij voelde natuurlijk goed dat ik dat allemaal wel begreep. Celine heeft pasta gekookt met tofu, pastinaak en wortel, zoiets is helemaal mijn kostje. Gisteren is Kris ook nog een stuk met me meegelopen met zijn eenjarige paard.

044

We hadden nog even paniek gisteren, want Ravel wordt bang als koeien mee gaan rennen. We moesten door een smalle doorgang tussen 2 weilanden door, aan beide kanten prikkeldraad. Ravel rende, ik viel en stond weer op en kon Ravel weer pakken. Later werd het echt te smal, ik vond echter twee openingen in een weiland zonder koeien en daar konden we door. Moest wel tweemaal een lastige prikkeldraadpoort open maken en weer sluiten. De spijker waarmee één hekje dichtzat verdween in het gras, dus sorry kasteelheer – het was een bij een kasteel – uw spijker is nu vervangen door een touwtje.

Zometeen dus naar Trois Ponts en dan gaat de route verder richting Vielsalm waar we 2 dagen over gaan doen.

En het is niet gelukt in Trois Ponts met de wifi. Het is zo’n dorp of stadje met een grote weg er doorheen. Aan die weg lagen wel cafeetjes, maar allemaal in een betonnen omgeving. Niet geschikt als wachtplaats voor een ezel. Ik herinner me van 2012 toen ik met ezel Frits in Trois Ponts was, dat ik toen ook zo snel mogelijk wilde doorlopen. Ik heb dus nu alleen even wat boodschappen gedaan en we zijn verder gegaan. Mooie klimroute door het bos, wat doet Ravel dat fantastisch, in een heerlijk wandeltempo. En weer een hele mooie overnachtingsplek gevonden op het terrein van een Engelsman die hier is neergestreken. Met de paaltjes een mooi weitje gemaakt en ik kan elke keer van zitplek veranderen om steeds van een ander uitzicht te genieten. Het is warm en dat betekent heel veel last van vliegen voor Ravel. Hier in het weitje kan hij naar hartelust rollen om voor even verlost te worden van die klierkoppen. Straks mag ik even douchen in het huis. De engel (sman) is weg en heeft de deur opengelaten, hier in Spineu kan dat.

En vandaag zijn we naar Vielsalm gelopen, gewoon lekker gewandeld en gelukkig vroeg kunnen stoppen want het is heet. We hebben nu een plekje op de camping. Ik ben er gewoon naar toe gelopen, dat werkt altijd het beste. Voor een uitzondering stond de eerst strenge campingbazin wel open. Ze kwam net vragen of ik iets bij me heb om de kaka op te ruimen, ja dat heb ik en natuurlijk doe ik dat ook.  Een aardige jongeman heeft zojuist een uurtje ezeloppas gedaan, want ik moest het stadje in op strooptocht naar blikjes gas en die heb ik gevonden, als het goed is kunnen we tot Vianden met het gas toe.  tot een volgend bericht.

 036         Dit was bij de start. Foto is beloofd aan de campingeigenaar vanwege gratis overnachting.

Wie is hier eigenwijs?

Tja, dan wil ik andere mensen leren hoe ze leiding moeten geven aan een ezel en hoe dat toe te passen is in het dagelijks leven of in werksituaties. Dan zou je denken dat bij mij alles altijd glad verloopt en dat ik moeiteloos wandel. Dat is niet zo. Leiding geven aan een ezel betekent niet dat altijd gebeurt wat jij als mens wil. Het is ook niet zo dat jij steeds bepaalt wat er gebeurt en dat de ezel dan altijd braaf volgt. Soms is de ezel de leider, helder en duidelijk. Zo ook deze middag.

Ik keek vanochtend op buienradar, had eigenlijk geen zin om de deur uit te gaan. Ik besloot toch te gaan, ach af en toe een buitje kunnen we wel hebben. Ik zou Ravel meenemen en dan iemand ophalen om samen te wandelen.

Maar het ging allemaal anders. Het stormde enorm. De ezel had geen trek om weg te gaan. met geduld kreeg ik hem toch wel mee de stal uit. Dat was ik eerder tegengekomen vandaag, dat liever thuis willen blijven. Toch op pad. En dat lukte niet, helemaal niet. Er was zoveel storm, we moesten ploeteren pal tegen de wind in. Ravel trok me steeds de berm in om eikels te eten. Door die wind had ik niet voldoende fysieke kracht om hem tegen te houden: 50 kg tegen 350 kg (schatting), ik viel gewoon achterover op mijn billen.

Ravel was tot nu toe een bijzonder rustige ezel. Maar nu met die storm, reageerde hij met bokkesprongen, steigerde zelfs. Kinderen kunnen ook zo heftig reageren op storm. Het voelde alsof ik hem totaal niet meer de baas was, hij sprong over een greppel en sleurde mij mee een weiland in om gras te eten. Conclusie: terug naar de stal, en afbellen dat ik niet kom, dit wordt hem niet.

p1030267

Ook dat is leiding nemen: besluiten dat het even niet lukt. Ik stond te trillen op mijn benen naast een steigerende Ravel, dat is zo niet veilig. De ezel heeft het goed gevoeld: het is nu gewoon geen weer voor een wandeling. De intuitie van die dieren is zo ontzettend scherp. En wij als mens redeneren deze intuitie weg. Wie is hier nu de eigenwijze?  Als een ezel echt niet wil, dan is vaak zijn veiligheid in gevaar, bijvoorbeeld de brug is half rot, de rivier stinkt te erg, er komt onweer. Hier kunnen wij van leren. Bij het gevoel dat voor een activiteit nu niet het goede moment is, bij te veel moeten zwoegen: pas op de plaats en nu even niet. Als je toch doordramt, zou het wel eens minder gunstig kunnen aflopen.

En die tegenstand van Ravel was niet alleen het weer. Het is een gezonde ontwikkeling. Dat past in het proces van hechting aan een mens. Eerst werkt een ezel een tijd heel goed mee, ik ben nu ruim een half jaar baasje van Ravel. En dan komt een fase van ”puberen”.  Dan komen ineens alle streken uit de kast, die een ezel kan uitvreten: weigeren: steigeren, weg lopen, stil staan, alleen maar willen eten en niet lopen, uitbreken….. Noem dit gedrag geen uitproberen, dat is iets wat mensen met elkaar doen. De ezel test je niet, hij zoekt wel zijn grenzen op, maar doet dat puur vanuit zichzelf, nooit om bewust tegen jou in te gaan, nooit om je te pesten. En als je door die fase heen bent, dan ben je betere maatjes dan ooit, dan wordt je een echt team.

 

English EN French FR German DE