• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Tagarchief ezelwandelen

Ezeltrektocht Vechtdal 2019

 

de hele kampeeruitrusting op de rug

Ezeltrektocht zomer 2019

Leven in de natuur, door mooie landschappen trekken, vol eenvoud, kamperen, wandelen met ezels die je bagage (deels) dragen, in overleg stukken lopen in stilte, een kampeerplek opzoeken als we genoeg gelopen hebben, een simpel en voedzaam potje koken, de materiele luxe thuislaten en de telefoon uit, vertrouwen op de stroom van het leven waar we komen en wat we allemaal tegenkomen elke dag, vriendschap sluiten met de ezels, vrienden maken onderweg met alle levende wezens die je tegenkomt, natuurlijke overvloed en jezelf ervaren. Raakt je dit? Lijkt je dit wat?
Komende zomer kun je mee op trektocht met de ezels Ravel en Rosemunde, gewoon door Nederland.  

Als je hier allemaal heel blij van wordt, dan zul je een fantastische week hebben met super gezelschap!

Dagafstanden zijn 15-20 km, soms iets minder, houd rekening met elke dag lopen.  Er zit in ieder geval ook een halve dag lopen bij, zodat we smiddags rust hebben.

Op de ezel rijden is niet mogelijk want hun ruggen zitten al vol met bagage. Van te voren is gepland waar we kamperen, we kamperen op campings die Margo al kent en waar we van harte welkom zijn met de ezels.  Maar als het anders loopt, bijvoorbeeld wegens het weer, dan zijn we flexibel de route  en de overnachtingsplekken aan te passen. Je houdt van primitief kamperen. Je kunt goed op de grond leven, want we hebben niet elke dag een stoel. Een goede lichamelijke conditie is noodzakelijk.

Veel belangstelling tijdens de pauze

De te lopen route staat is gebaseerd op eerdere tochten die Margo met ezels heeft gelopen. Het weer kunnen we van te voren niet regelen , maar we hopen natuurlijk op heel mooi zonnig weer. Er geldt een maximum gewicht aan mee te nemen spullen, je draagt zelf een rugzak. Als er meerdere personen mee gaan, dragen jullie allemaal iets meer, bijvoorbeeld ook je kleding en bij een volle groep ook je slaapzak of matje. Maar toch is dat veel comfortabel dan je hele hebben en houwen op je rug! De hele tocht dragen de ezels 2 of 3 tentjes , de kampeeruitrusting, de ezelspullen en een hoeveelheid eten voor ons. Honden kunnen niet mee helaas.

Op ezeltrektocht langs de Regge

De tocht start in Zwolle en eindigt ook in Zwolle. We lopen via Dalfsen, Vilsteren, Lemelerberg, via het mooie pad langs de Regge, het Eerder Achterbroek, de bulten bij Rheeze, Diffelen, de noordkant van de Vecht, Ommen een mooi rondje Zwolle-Vechtdal. Het is een schitterende streek, vol afwisseling.

Meer van dit soort zaken en uitgebreidere informatie staan in de reisvoorwaarden. Lees ze heel goed door voor je boekt, want er staan belangrijke dingen in. boeking-trektocht2018 

 

gezellig kamperen met ezels

 

 

 

Reisdatum: zaterdag 24 augustus tot en met zaterdag 31 augustus 2019

Er is plek voor 2 tot en met 5 personen.

prijs: 444 euro voor een volwassene, 244 euro voor een kind t/m 16 jaar

 

Met je tentje naast de ezels.

Veel gestelde vragen

Kan ik mee met een zere rug of ander lichamelijk ongemak? Als je ongeveer 20 km per dag kunt wandelen met een kleine of middelgrote rugzak op de rug, je kunt op een kampeermatje slapen en je kunt op de grond zitten, dan kun je mee. De wandelingen zijn niet zwaar. Je bent vaak wel de hele dag bezig.

Kan ik een rustdag houden? Ja, dat kun je zeker doen. Maar dan moet je wel een taxi bellen en de extra kosten betalen om op de volgende overnachtingsplek te komen, want we trekken elke dag verder.

Hoe doen we dat met het eten en de boodschappen tijdens deze week? De ezels dragen elke dag onze lunch. Voor het avondeten bestelt Margo s’ochtends de boodschappen bij een supermarkt en die laten we bezorgen op de volgende camping.

Ik heb een dieet, kan daar rekening mee worden gehouden? Ja, dat kan mits het niet al te ingewikkeld is. We koken een zeer eenvoudige, én lekkere, vegetarische maaltijd op campinggas, bijvoorbeeld rijstnoedels met groenteprut en een handje noten, of een stevige rode-linzensoep. We kunnen geen dingen klaarmaken die heel lang moeten koken, we hebben slechts een paar pannetjes mee. Na een dag wandelen en als je de hele dag in de buitenlucht bent, smaakt het al gauw heerlijk.

Waar kamperen we? Heb ik elke dag een douche? We kamperen op prachtige locaties. Het zijn campings bij een boer of natuurcampings. De ezels staan altijd direct naast ons, soms hebben we een apart veldje en soms staan we naast andere campinggasten. Hoogstwaarschijnlijk heb je elke dag een douche en soms ook nog zwemwater onderweg.

Wat voor mensen gaan er mee, pas ik daar tussen? Er gaan (milieu)bewuste mensen mee, vaak alleengaanden die het leuk vinden om een week samen met anderen op te trekken en met dieren om te gaan. Mensen die van de natuur houden, van stilte en eenvoud. Het zijn vaak vrouwen, maar heren zijn ook welkom! Uit ervaring blijkt dat er snel verbinding is tussen de deelnemers, het feit dat je samen met dieren optrekt en samen alle dagelijkse dingen doet, zorgt al direct voor een goede sfeer in de groep.

Hoe ziet een dag er uit tijdens een ezeltrektocht? We staan rond 7 uur op, ieder breekt zijn/haar tent af en helpt vast met alle spullen in tassen doen. Na het ontbijt, laden we een deel van onze bagage op de ezels en vertrekken we. Ongeveer elke 1,5-2 uur houden we een korte pauze en voor de lunch nemen we ruim de tijd. De planning is om rond 4- 5 uur in de middag aan te komen op de volgende overnachtingsplek. Dan zetten we de tenten op, verdelen de taken, zodat we rond half 7 kunnen eten en daarna van de avond kunnen genieten.

Is ervaring met ezels of paarden noodzakelijk? Nee, je krijgt goede instructie, je leert gaandeweg hoe je het beste met de ezels kunt omgaan, hoe ze verzorgd moeten worden en wat voor fantastische dieren het zijn. Er wordt van je verwacht dat je daarin meewerkt, want er zijn altijd klusjes zoals stront scheppen. Je zult de ezels gaan missen na deze trektocht.

Wie is onze reisleidster? Dat is Margo. Ze is reisleidster geweest bij SNP natuurreizen, heeft jarenlang met kinderen gewerkt als natuureducatie-medewerker. Sinds 2009 heeft ze haar eigen ezels, traint ze zelf in het open van lange afstanden. Elk jaar maakt ze zelf ook een trektocht van 4-5 weken. Zie verder op deze pagina: http://Ezels, locatie en Margo

Kun je mee met je eigen ezel? Er kan één eigen ezel mee zodat we dan een karavaan van drie ezels hebben. Neem daarvoor graag telefonisch contact op met Margo omdat in dit geval specifieke afspraken gemaakt moeten worden.

NB: Als je zelf een groepje hebt, kan ik ook een ezeltrektocht op maat voor jullie organiseren, een twee-of driedaagse of nog langer. Overnachting in B&B of op boeren-en natuur-campings. Informeer naar de mogelijkheden.

Deelnemerservaringen

Anna Maria: Ik heb t erg naar mijn zin gehad en vond t raar om zondag thuis te komen, een andere wereld….


Silvia: Margo, dank voor deze prachtige dag, nu lekker met de voetjes omhoog op de bank nagenieten.


Hilda: Wat is het toch ontzettend leuk om op stap te gaan met ezels.


Jenneke: Het heeft me erg goed gedaan om zo rustig door de natuur te wandelen en de zachtheid van de ezels te voelen.


Silvana: Ik realiseerde me achteraf dat het niet zo vanzelfsprekend is, dat we met zo’n goede groep waren. Elke dag op tijd vertrokken, elkaar in onze waarde gelaten. Wat hebben we super gelopen. Prachtige belevenis en mooi weer.

Carolien: De trektocht met ezels is alweer voorbij. Het was geweldig!

Dame, 60+ : ik wist niet dat het zo leuk was om met een ezel te wandelen

Meisje, 8 jaar:  dit was het allerfijnste kinderfeestje tot nu toe

Man, 65+ : die grote ezel daagt me wel uit

Lieve Margo, Ravel en Leen, 3 en 4 december 2016
De zon, de bossen en stralend blauwe lucht
Af en toe een bries, een hele diepe zucht
Wolkjes warme adem in de vriezende kou
Ik loop naast een ezel en voel………
Ik hou van mij en ik hou van jou! Jenneke

Hanna uit Vlaanderen ging drie dagen mee, juli 2017, Ze schreef de volgende recentie: 
Het heeft me enorm deugd gedaan om met Margo en haar ezel Ravel in de natuur op tocht te gaan. 
Het blijft voor mij een oefening om het comfort van thuis even los te laten en me over te geven aan de fysieke inspanning, allerlei insecten in de tent, de regen en de onvoorspelbaarheid van de dagplanning. Ik heb moeten concluderen dat ik nog veel meer stadsmens ben dan dat ik zou willen toegeven.
Ik hou echt niet van slakken in het natte gras als je ’s avonds je tentje moet opzetten en je natte tenen krijgt in je sandalen … Als het begint te regenen net wanneer alles uit de rugzakken ligt uitgestald … Of zoeken naar een openbaar toilet in een wei waar heel het dorp uitkijk op heeft … 
Zo dicht bij de natuur leven laadt mij toch ook altijd weer op en het avontuur is telkens een goede zelftest. Zo moesten we ’s nachts met de zaklamp een koe wegjagen die Ravel kwam besnuffelen. Ravel was helemaal van streek! Of we wandelden een rotsig paadje langs een beekje (hindernissenparcours met bruggetjes en rotsblokken), en vlak voor het eindpunt moesten we rechtsomkeer maken omdat Ravel echt niet meer verder kon!
Ravel is een super aardige ezel die je ’s morgens een ‘goede morgen’ balkt. Hij dolt in het gras als de bagage wordt afgeladen na zijn dagtaak en dat geeft een vrolijk zicht. 
Margo is als één versmolten met de natuur. Ze gidst helder en duidelijk. Ze maakt graag een vrolijk praatje maar zegt geen woord te veel. Ze is eerlijk en oprecht en zegt waar het op staat. Ik vind Margo een heerlijke wandelcompagnon. Ik had wel met haar te doen op de momenten dat Ravel soms plots stil staat op een lukraak gekozen weg of kruispunt. Vaak in de zinderende hitte van de zon op de beton met druk verkeer rondom. Allemaal mensen die het gezien hebben en met een grote bocht om ons heen moesten rijden … Dat is wel een uitdaging om niet boos of geprikkeld te worden en gewoon kalm en geduldig te blijven. Maar het is verbazingwekkend om te zien hoe zij er in slaagt om met zo een grote sterke ezel als ‘klein’ vrouwtje ernaast, dit avontuur zo helemaal alleen aan te vatten en de tocht telkens voort te zetten. Ze zorgt goed voor haar haar zelf en voor de ezel. Iedereen heeft voldoende drinken en eten en rust.”
 
Je gaat niet zomaar op tocht met een ezel. Je gaat op tocht met Ravel, met Margo en met jezelf 🙂

”Gister een geweldige dag gehad met Margo en Ravel. Als voorbereiding op de Camino tocht naar Santiago met een ezel mocht ik alvast oefenen met Margo en Ravel. Heel veel bruikbare tips en praktijk ervaring opgedaan. Ook nog over de ijssel brug met treinen en midden door de natuur. Super leuke ervaring!” Lis.

Artikelen en links

Artikelen

artikel Stentor, Vechtdaleditie,  artikel Stentor, deel 2,  18 augustus 2016, over de ezeltrektocht Overijssel van 13-20 augustus 2016

artikel in de Toren, 19 augustus 2016, over de ezeltrektocht Overijssel van 13-20 augustus 2016

artikel_Stentor.pdf “Ik ben rijk met mijn ezel”.  Artikel in de Stentor, van zaterdag 19 december 2015

Nazomerwandeling_7_september_2013.pdf, Verslag van de wandeling in Ommen met Regio Oost van het Santiago genootschap en de ezels Frits, Frank en Lies

jacobsstaf.pdfUit het tijdschrift Jacobsstaf, nr 98, juni 2012 “Met ezel Frits naar Santiago”

boerenvee.pdf Dit is een artikel uit het tijdschrift Boerenvee, nr 6, november 2013

 

 

 

 

 

De Stentor, 4 januari 2018

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Links met mensen waarmee ik samenwerk en interessante sites

 

Links naar nieuwsbrieven

Deze link verwijst je naar het archief van mijn nieuwsbrieven:

https://us15.campaign-archive.com/home/?u=7c3810047c226dd91d558795f&id=9df7c244b0

Agenda

Het maakt niet uit hoe langzaam je loopt, je gaat altijd nog sneller dan iedereen op de bank”. Citaat lopers-run


heerlijk samen wandelen


Ezelwandeling najaar 2018, zondag 16 december 13:30 uur

Deze geheel verzorgde educatieve wandeling is meerdere malen per jaar op zondagmiddag. Het is een wandeling met véél zelf doen, zoals ezels borstelen, en ook veel uitleg door Margo, het is een wandeling die ook goed te doen is voor kinderen. Om beurten mogen jullie de ezels leiden.
Geen gedoe met niet lopende ezels want baasje Margo gaat mee en dat betekent dat je niet zelf hoeft te zwoegen om de ezels aan de gang te krijgen. Ze lopen gegarandeerd soepel.
Het is een groepswandeling in gestaag ezeltempo, met drie of vier ezels. We lopen langs de mooie IJsseldijk en via de parken weer terug.  Warme chocolademelk/koffie/thee en iets lekkers voor tijdens de pauze gaat mee in de ezeltassen. De tocht duurt drie uur inclusief alle voorbereidingen en pauze. De ezels dragen alleen bagage, geen kinderen, want dat is te onrustig voor ze. De start is om 13:30 uur vanaf Wijkboerderij de Schellerhoeve, Schellerpark 101, Zwolle. Er is plek voor 12 personen. Het kost 12,50 euro voor een volwassene en 7,50 euro voor kinderen t/m 16 jaar en dat is inclusief consumpties, ezelhuur en educatieve uitleg.

Opgave: margohuggers@gmail.com of 0622049540, Meer informatie: http://margometezel.nl


We worden beroemd: 14 oktober om 16.25 uur op NPO 2, ”Iedereen verlicht” uitzending op de landelijke tv over wat je kunt leren van ezels. 


Ezeltrektocht met Ravel en Rosemunde door het Vechtdal,  zaterdag 24-31 augustus 2019

Leven in de natuur, door mooie landschappen trekken, vol eenvoud, kamperen, wandelen met ezels die je bagage (deels) dragen, in overleg stukken lopen in stilte, een kampeerplek opzoeken als we genoeg gelopen hebben, een simpel en voedzaam potje koken, de materiele luxe thuislaten en de telefoon uit, vertrouwen op de stroom van het leven wat we allemaal tegenkomen elke dag, vriendschap sluiten met de ezels, vrienden maken onderweg met alle levende wezens die je tegenkomt, natuurlijke overvloed en jezelf ervaren. Raakt je dit? Lijkt je dit wat?
De trektocht gaat gewoon door Nederland, door het mooie Overijsselse Vechtdal. Er is plek voor minimaal 2 en maximaal 5 personen.  Meer hierover zie de aparte pagina ”ezeltrektocht 2019” onder het kopje ”tochten voor jou”.



Lezingen 2019

  • 15 januari, Vrouwen van Nu, Bunnik
  • 17 januari, Vrouwen van Nu, Wapserveen
  • 19 februari, Vrouwen van Nu, Heino
  • 6 maart, middag Vrouwen van Nu, afdeling Vorden; avond afdeling Dieren
  • 12 maart, Vrouwen van Nu, Zuidwolde
  • 19 maart, Vrouwen van Nu, Nieuwleusen
  • 10 april, Vrouwen van Nu, Midden Betuwe
  • 23 april, Vrouwen van Nu, Adorp
  • 16 mei, Vrouwen van Nu, Borne
  • 17 juni, Katholieke Bond Ouderen, Almere
  • 18 september, Chr. Vrouwenvereniging, Dedemsvaart
  • 19 september, vrouwen van Nu, Blokzijl
  • 10 oktober, Vrouwen van Nu, Roden
  • 15 oktober, Vrouwen van Nu, Anloo
  • 16 oktober, Vrouwen van Nu, Sinderen
  • 17 oktober, Vrouwen van Nu, Assen
  • 19 oktober, Alleenstaande Vrouwen van Nu Drenthe, Beilen
  • 11 november, Vrouwen van Nu, Pesse


Ezelwandeltochten voor jou

De weg kennen is nog iets anders dan de weg bewandelen. 

Patrick Mundus

Ezelwandeltocht, 2 uur, 3 uur of 6 uur

  • Startpunt is in Zwolle.
  • Eerst mag je tussen de ezels rondlopen om kennis met hen te maken.
  • Onder begeleiding zelf halsteren, de dieren klaarmaken en de ezel(s) uitnodigen mee op pad te gaan.
  • Dan start de tocht. Margo loopt ook mee, leert je hoe je met de dieren moet omgaan, vertelt veel over ezels en zorgt ervoor dat alles soepel, rustig en aangenaam verloopt.
  • Het aantal kilometers/uren dat we lopen kun je zelf aangeven: 2 uur, 3 uur, 6 uur
  • Er gaan maximaal 4 ezels mee.

Extra mogelijkheden:

  • De lunch en bagage wordt (deels) gedragen door de ezels.
  • Een pauze bij een horecagelegenheid is in te passen bij de langere tochten.
  • Bij kleine groepjes (2,3,4 personen) is het mogelijk dat iedereen met een ”prive”-ezel loopt.
  • Margo kan ook heel veel vertellen over de natuur die we onderweg tegenkomen, voor als je een compleet verzorgde excursie met uitleg wilt.
  • Wil je met een grote groep mensen komen tot maximaal 25 personen? Dat kan ook!
  • Als je in stilte wilt lopen is dat zeker mogelijk, dan kom je nog meer in verbinding met de ezel en de natuur. Wel is het dan af en toe nodig om te praten over de practische dingen tijdens de tocht.

De prijzen zijn inclusief begeleiding, de huur van de ezel(s) en inclusief 21% BTW en drankje + lekkers tijdens de wandeling 

Nota Bene: Graag minstens één dag van te voren boeken. 

Wandelen met ezels, korte afstand, 2 uur

  • 60 euro voor 2, 3, 4 personen
  • 7,50 euro p.p. extra bij meer dan 4 personen, 2 extra ezels mee, zonder extra kosten

Wandelen met ezels, halve dag (3 uur), maximaal 10 km.

  • 80 euro voor 2, 3, 4 personen, 2 ezels
  • Bij meer dan 4 personen: 10 euro per persoon en 2 extra ezels mee is mogelijk zonder extra kosten.

Wandelen met ezel, hele dag (5-6 uur), maximaal 18-20 km. 

  • 125 euro voor 2, 3, 4 personen
  • 12,50 euro p.p. extra bij meer dan 4 personen
Meer hierover zie de pagina: prijzen en voorwaarden.

ezelskaravaan

Ezelwandelweekenden

  • 2 dagen wandelen, heen-en weer lopen naar een B&B bij een boerderij of een camping. Wandelafstand 15-20 km per dag, in overleg ook kortere afstanden mogelijk.
  • Startpunt is Zwolle. We steken de IJssel over via de spoorbrug en lopen via het mooie stadje Hattem richting de bossen en heide bij wapenveld en Heerde en de volgende dag via een grotendeels andere route terug.
  • Plek voor maximaal 5 personen. Met de twee grote ezels Ravel en Rosemunde.
  • zie ook de pagina ”agenda”

Trektocht van twee dagen met overnachting op camping of in trekkershut

  • 150 euro voor een volwassen
  • 120 euro voor een kind, alleen onder begeleiding van een volwassene
  • voor 2 -6 deelnemers, afhankelijk van de overnachtingsplek

Zo’n wandelweekend kan ook geboekt worden voor een zelf samengestelde groep op een andere datum. Er is keuze tussen overnachting in een B&B of in trekkershutten op een natuurcamping.


TIP: Ezeltrektocht met twee grote ezels

Margometezel beschikt over twee zeer goed getrainde lange-afstands-wandelezels, pakzadels en tassen, zeer veel wandelervaring, ervaring met het organiseren van tochten, Margo heeft ervaring als reisleidster (SNP natuurreizen). Je kunt ezels en Margo inhuren voor een fantastische meerdaagse ezeltrektocht, geheel verzorgd en geheel op maat.

Coaching met ezels

Als je op deze afbeelding klikt, kom je uit op de landelijke tv uitzending (NTR, NPO2) van ”Iedereen verlicht” met Margo en de ezels Ravel en Rosemunde over coaching met ezels.

Mogelijkheden voor ezelcoaching

Individuele workshop

Jij werkt alleen met een ezel, 1 dagdeel of hele dag. Na instructie door Margo en een gesprek over wat je wil leren, ga je met een ezel op pad, na afloop bespreken we je ervaringen. Jij kiest of Margo mee blijft lopen of dat je deels alleen met de ezel loopt.

Voor mensen die het druk hebben en/of snel en efficiënt willen leren.

 

Coachingstraject

Je komt meerdere keren een middag of een hele dag. Je stelt zelf in overleg je leerdoel en je tijdpad op, bijvoorbeeld: ”Over een half jaar wil ik een hele dag zelfstandig en alleen op een ontspannen manier met een ezel op pad”.

Voor mensen die aan het herstellen zijn van een burn-out of ziekte, voor 65+ plussers, voor mensen die nieuwe wegen zoeken. 

Als je even steun nodig hebt kunnen de ezels je helpen je pad weer te vinden, want ze leven volkomen in het nu, zonder druk of haast. In de huidige wereld wordt er heel veel van ons verwacht. Je moet presteren, je dient binnen een bepaalde tijd iets af te hebben en dat moet op een bepaalde manier, die anderen je opleggen. Je voelt dat je afhaakt of dat bijna gaat doen, het lukt gewoon niet meer om aan al die normen te voldoen, om mee te doen met de prestatiemaatschappij. Je geest wordt moe, of je lichaam. Alles in je roept ”nee” tegen je huidige baan of je relatie, tegen de ons opgedrongen manier van denken, je manier van leven, de verwijdering van je gevoel.  Verlang je weer naar verbinding met de natuur, naar verbinding met dieren, naar verbinding met j(ezel)f?

NB: het UWV in Zwolle heeft voor een klant die kwam een potje hiervoor (wel zelf even nagaan en navragen of jij ook hiervan gebruik kunt maken).

Workshop ”op stap met ezels” voor teams

Er gaan meerdere ezels mee en de nadruk ligt op samenwerken als gehele groep. Na instructie van Margo en bespreken van jullie leervragen, gaan jullie samen met de ezels op pad.  Na afloop worden de bevindingen besproken. Wat komen jullie tegen? Wie neemt het voortouw? Hoe fiks je dat met je team? Wat leer je hieruit? Hoe ga je dat toepassen in het werk?

Twee varianten voor teams:

De veilige variant: Margo geeft instructie en gaat mee. Dit kan één middag, maar kan ook langer of zelfs met overnachting in een B & B of op een camping.

De ludieke variant: Margo geeft instructie, jullie krijgen opdrachten mee en gaan zelf als team op pad. Deze variant eindigt met een gezellige borrel.

 

Voor wie?

leidinggevenden, individueel

Je geeft in het dagelijks leven leiding aan een team, of je geeft leiding aan je eigen werk, je eigen leven. Je loopt tegen dingen aan en hebt vragen hoe het beter of anders kan. Je bent aan het zoeken naar antwoorden en weet dat je verder moet kijken dan je verstand, dat alleen praten niet helpt. Je zoekt nieuwe wegen en je wil ”out of the box” denken en handelen. Je wilt echt iets doen en ervaren, en concrete stappen zetten.

leidingegevenden, team

Voor mensen die met elkaar samenwerken en die samenwerking willen versterken. Een workshop wandelen met ezels is zéér geschikt, ludiek  én leerzaam voor jouw team, voor je groep collega’s die eens naar buiten willen en iets geheel nieuws willen ervaren. Wat dacht je van een complete ezeltrektocht als teambuilding?

kinderen en jongeren

Of je bent 5-18 jaar oud en je hebt problemen mee te komen in een groep, of er is iets anders met je, je hebt even hulp nodig, je wil liever doen en ervaren dan alleen maar praten.  Je houdt van buiten zijn en van dieren. Spelenderwijs met de ezels kun je helemaal jezelf zijn en de lieve ezels helpen jou enorm. Hoe sterk zul jij je voelen als je grote ezel Ravel helemaal alleen over een eng bruggetje krijgt?

Van het werken en wandelen met ezels kun je heel veel leren.

Ik ben ervan overtuigd dat je krachtiger en dichter bij jezelf komt als je met een ezel gaat wandelen. Ezels zijn door hun grootte en hun zeer nieuwsgierige karakter heel toegankelijk om mee te werken, zeker voor wie weinig of geen ervaring heeft met dieren. De ezel reageert meteen op je gevoelens en innerlijke houding. Deze gegevens kun je gebruiken om meer te leren over jezelf en beter in je vel te komen. Ik daag je uit om op een unieke en ludieke manier over jezelf te leren. Je gaat met een ezel op stap. Je wordt hierbij serieus en goed begeleid door een zeer ervaren ezelwandelaarster. Aan de hand van een zelfgekozen leervraag en na uitgebreide instructies en voorbereidingen ga je op pad. Hoe gaat je dit af? Volgt de ezel jou? Wat kom je allemaal tegen? Ezels zijn heel eerlijk. Ze volgen je als jij duidelijk bent, of je eenduidig in je signalen bent en in je eigen gevoel gelooft, en of je uitstraalt dat je te vertrouwen bent. Ze eisen dat je de leiding kunt nemen en dat je grenzen aangeeft, maar wel met zachte hand. Uiterlijk vertoon zoals vakjargon, titels en diploma’s zegt hen natuurlijk helemaal niets. Ezels leren je om authentiek te zijn. Als je leiding geeft vanuit ”Ik ben de baas”, dan gaat de ezel de strijd met je aan. Als je jezelf te klein maakt, dan neemt de ezel de leiding, dan kom je niet ver.

Bij een langer coachingstraject wordt zelfredzaamheid van je gevraagd, maar je mag zelf je grens aangeven. Alleen op pad met een ezel, de weg zoeken in een bos en ook nog tegelijk kaartlezen kan veel tegelijk zijn. Hulp vragen en grenzen aangeven zijn onderdeel van je leerproces. De hoeveelheid tijd die je samen met een ezel op weg doorbrengt bouwen we op. Ook kies je zelf de ezel uit waarmee je gaat werken, dat kan een kleine zijn, maar ook een grote stoere kerel. Zelf ervaar ik dat ezels nog zachtmoediger en gevoeliger zijn dan paarden. Het zijn dieren met humor en grote contactmakers. Dat maakt hen zeer geschikt als leermeesters om mee te werken.

Wie is de coach?

Ik ben een coach die jou zelf wil laten ervaren en voelen en je wil helpen je eigen conclusies te trekken, je eigen weg te gaan. Natuurlijk reageren de ezel(s) en jij op elkaar, dat is een mooi spel en als de ezel echt iets niet wil een leuke leerzame les. Ik maak gebruik van mijn 10 jaar ervaring van mijn werken en wandelen met ezels, mijn intuitie, mijn ervaring met het werken met kinderen (met basisschoolleerlingen, ook van het speciaal onderwijs) en volwassenen. Ik ben een rebel en eigenwijs, ik maak geen gebruik van voorgeschreven oefeningen en ik ben eerlijk dat ik geen certificering heb als ezel(paarden)coach (misschien komt dat nog eens), maar wel als energetisch coach. En ik maak óók gebruik van het bewustwordingspad dat ik loop, eigenlijk mijn hele leven al (meer dan 30 jaar), en wat ik geleerd heb uit vele cursussen bij diverse wijze mensen en het leven zelf.

Jij en ik zijn een groots Goddelijk Lichtwezen, ontstaan uit één Bron. We zijn veél meer dan dit lichaam, we zijn een Ziel en hebben nu dit lichaam, en hebben al eerder in veel meer lichamen geleefd. Er is een beroemd man, Jeshua Ben Josef, vele kennen hem als Jezus en hij was zich dit als één van de eerste bewust en kwam er voor uit ”Ik ben de Zoon van god”. Toen hij dit zichzelf volledig gerealiseerd had, reed hij op een witte ezelin Jerusalem binnen. Hij heeft nooit gewild dat er verschillende kerken werden gesticht, hij heeft nooit gewild dat we het kruis gingen vereren. Hij heeft volgens mij gewild dat wij óók ons Goddelijke Zelf realiseren. En de ezel? Die was er getuige van en draagt dit verhaal in stilte…

 

Waneer kan ezelcoaching helpen?

kinderen/jongeren

Je bent nog heel jong en je voelt je niet sterk genoeg. Je wordt gepest, bent angstig, onzichtbaar, of mensen zeggen van jou dat je niet voor je zelf kunt opkomen. : Als je de leiding kunt nemen over een ezel, kun je dat ook over jezelf. Of je bent juist heel druk, dan helpen de ezels jou om meer rust in je zelf te vinden.

hooggevoelig/autisme……

Je bent een kind of jongere met het ”plaatje” autisme. Ik ga ervan uit dat je dan juist heel veel gevoel hebt, zoveel dat het je te veel kan worden. Bij de ezels kun je veilig zijn.  Via de ezel leer je contact leggen en vrienden maken.

niet assertief genoeg

Heb je een assertiviteitsprobleem? De ezel vraagt van je dat je de leiding neemt.

burn-out

Door met de ezel te wandelen kom je in actie en krijg je positieve levensenergie.

niet helemaal in je lichaam, niet op aarde

Niet goed in je vel? De ezel leert je je fysieke lichaam te accepteren. En krijg je steeds te horen dat je niet gegrond  of ”niet van hier” bent: De ezel grondt als de beste!

Werkwijze  

Op het terrein: Werken met een groep ezels, door midden in een groep ezels te gaan staan of zitten en te observeren wat er gebeurt, maakt processen, gevoelens, gedachten en overtuigingen die spelen, heel zichtbaar.

Op pad: Wandelen met een ezel maakt je sterker en zelfverzekerder. Je krijgt meer vertrouwen in jezelf en in het leven. Het voelt heel krachtig als een groot dier bereid is jou de hele weg te volgen. Als de ezel stil staat en even niet meer wil volgen, kom je jezelf tegen. Dan kan het dier je woest maken, je voelt jouw onmacht. En dan wordt een beroep gedaan op je creativiteit en je oplossingsvermogen. Er is altijd een reden voor is als een ezel niet loopt. Duwen en trekken zijn geen oplossingen. Het is de taak van het baasje om uit te zoeken waarom hij blokkeert, want als zijn/haar baas dat aanvoelt, dan kun je de ezel geruststellen en krijg je hem weer vooruit. De ezel helpt jou om erop uit te trekken en om actie te ondernemen. Je leert heel bewust en letterlijk je eigen pad te kiezen. Al deze verworvenheden kun je toepassen in je dagelijks leven, in je werk en in je samenwerking met mensen.

 

De ezels:

Ravel: grote Pyrenese ezel, is een echte lange afstandsloper, heel rustige ezel, heel erg sterk, weet precies wat hij wil, kan lekker moeilijk doen als ie het er niet mee eens is.

Rosemunde: pittige dame, neemt meteen haar plek in, bijzonder lief, houdt enorm van knuffels, en beslist geen doetje

Freddie: kleine opdonder, die héél graag wandelt, maar sommige dingen absoluut weigert

Docus: lijkt wat moeilijker contact met hem te krijgen, super goedzak, niet te splitsen van zijn maatje Freddie

               

 

De queeste eindigt in Hotton en nu nog verslag van het spannendste avontuur

einde 001

”Vous etes toute seule?” Die vraag stellen ze me vaak als ik zoek naar een overnachtingsplek. Nee, ik ben niet toet sul. Ravel is bij me en nog vele aanwezigheden, niet voor iedereen zichtbaar. Maar soms inderdaad, was het best wel eens héél spannend. Het grootste avontuur ervoeren we al een tijdje terug en nu alles goed is afgelopen vertel ik het zometeen. Ik heb wel grenzen van mogelijkheden ervaren, soms op spannende paadjes was het risicovol…en alles is goed gekomen. Ik las dat deze zomer ”in de lucht hangt” dat je van alles op je brood krijgt, moeilijkheden, uitdagingen en dat het de kunst is, daar goed doorheen te komen en dat je dan ook sterker en rijker wordt, precies zo heb ik het ervaren.

De laatste dagen hebben we gewoon heerlijke wandeldagen gehad, zonder enig probleem. Ravel loopt goed de laatste 10 dagen, geen stil-staan buien meer. Wonderlijk, dat wanneer het probleem gezien is, de oplossing zich onmiddellijk aandient, dat is geweldig bij dieren.

Als we morgen niet zouden stoppen, dan moesten we rust nemen, want de hoeven van vooral zijn achterpoten zijn heel erg afgesleten en moeten nu eerst weer een weekje groeien. Maar morgen lopen we alleen nog de trailer in.. en ik daarna het busje.

We hebben het goed gehad, ik zou zo doorlopen… in ieder geval tot Maastricht of zo..

Soms hadden we even tegenslag zoals een bruggetjes met roosters, leuk dat je zo de rivier onder je kunt zien, echter onmogelijk voor een hoefdier. Dat zijn kleinigheden die vragen om creativiteit en het kiezen van een andere route dan gepland.

Heel veel dank aan alle lieve mensen waar we mochten overnachten.  Zoals bij Elisabeth, haar man en zoontje Thibaut gisteren. Welkom met salade en ligstoel. Fantastisch.

4 augustus 014 Af en toe hadden we een camping maar 2/3 deel logeerden we in weilanden, tuinen, veldjes en dat vind ik het leuke en mooie aan zo’n reis. Even een kijkje nemen in het leven van de mensen in een klein dorpje, even deel uitmaken van zo’n gemeenschap en dan weer verder trekken.

En dan nu het spannendste verhaal en de ware reden achter het toto-loss pakzadel, dat dus weer helemaal gaaf gemaakt is inmiddels.

Deze geschiedenis speelt zich af op een helling vlak voor Kautenbach. We lopen op een heel smal paadje. Ravel moet een klein sprongetje maken over een rots, ernaast staat een boom. Een rode zijtas blijft hangen, Ravel trekt door, wat in zijn situatie geheel begrijpelijk is. De rode zijtas valt en dondert naar beneden, ravijn in. Ik volg mijn eerste impuls, haal de andere rode zijtas eraf, vanwege het verstoorde evenwicht, zet Ravel vast aan een boom en besluit naar beneden af te dalen, ik zie de tas liggen en denk ”dit fix ik wel” die helling. Oeps….bleek onwijs steil en nog net te doen. Het gaat heel langzaam. Mét tas op de terugweg, ik ben driekwart terug en ik zie Ravel onrustig draaien, hij breekt zijn halster en gaat óók naar beneden… ja, ik begrijp zijn idee… ik heb hem geleerd mij achterna te gaan….. oei, oei…. Hij dendert naar beneden en daardoor schuift het pakzadel onder zijn buik.. hij gaat nog harder rennen… Ik kan niks, kan hem niet bereiken, want ik zit 20 meter verder. Ik ga terug naar het smalle paadje, de rode tas blijft even waar die is…

Oeps… ik ga hard roepen en blaas op mijn fluitje, Ravel is niet meer te zien.. Niemand reageert. Dan maar 112 bellen. Dat blijkt de brandweer te zijn hier in Luxemburg, eigenlijk niet zo gek. Ik leg de situatie uit, het duurt even voor ze begrijpen dat ze echt moeten komen en ik kan gelukkig goed uitleggen waar ik ben. Na 5 minuten arriveren een man en een vrouw die aan het wandelen waren en me gehoord hebben. ”Je had nooit zelf naar beneden moeten gaan”, zei de man. Ja, dat had ik zelf ook al geconstateerd. Volgende keer: tas laten liggen, doorlopen met Ravel en dan hulp zoeken en terug naar die tas met de hulp. Snel daarna arriveert 5 man sterk brandweer. Ze vinden het eigenlijk een heel leuk klusje voor de saaie zondagmiddag. Met takels en klettersteig materiaal halen ze alle tassen naar boven, door Ravel zijn actie liggen de tassen overal verspreid. De wandelende man heeft Ravel zien gaan en weet welke richting hij op ging.

24 juli 212

Met de quat op zoek en Ravel is snel gevonden. Gelukkig en God zij dank zonder wonden of pijnlijke poten, hij is naar een breed pad gegaan. Als ik alles weer heb: tassen en ezel verdwijnen ineens alle brandweermannen, ik heb nauwelijks de tijd hen even dank je wel te zeggen. Ik denk dat ze zin  hadden in een biertje. Ik laad alles weer op de ezel en we lopen rustig naar de camping, waar we een rustdag hebben genomen.

24 juli 219

Dank je wel brandweermannen van Kautenbach.

Bovenover, onderlangs en door de Ourthe

Woensdag 2 augustus in Vecpré

La Roche doorkruisd vandaag. Ik vind er echt niks aan om met ezel door een touristisch stadje te lopen. Maar ja, we moesten er doorheen en boodschappen doen is óók heel belangrijk. Na een nacht kamperen bij een verlaten vakantie-dorp- we mochten er staan van de manager die er een wederopbouw gaat doen- liepen we lekker naar beneden naar het stadje. Wat een drukte daar, we zijn wel 100 keer op de foto gezet en ik wen daar nooit aan, als mensen niet groeten, geen contact maken en wel voor mijn neus fotos maken. Ik wordt hier altijd verontwaardigd van ‘’we zijn geen fotomodel!’’ Na het stadje was het heel erg zoeken naar het goede pad, maar op een creatieve manier kwamen we op de GR 57 uit, die ik nu ga volgen. Ik kwam twee wandelaars tegen en vroeg hen hoe het pad was, hun antwoord: ‘’ Niet te doen met ezel het komende stukje, omgevallen bomen en zeer smal’’. We gingen het toch even proberen, en zijn snel terug gekeerd, want het was inderdaad niet te doen. We zaten boven op een hele grote bult, van boven kon ik campings in het dal zien liggen en het was zoeken om eraf te komen. Gelukt en weer een plekje gevonden. Het is echt nog nooit niet gelukt, we hebben altijd een slaapplaats. Ik wil de bijbel niet tegenspreken, maar wij -in tegenstelling tot Maria en Jozef met ezel- vinden altijd een plek. Ha,ha, niet zwanger zijn en ‘’Jozef’’ thuislaten.

Net een heel gesprek gehad met mensen uit Groningen die ook 2 ezels thuis hebben en mij hebben zien lopen in La Roche. ‘’Respect’’ zei de man, ik vraag me af hoe je dit voor elkaar krijgt. Heb hem mijn visitekaartje gegeven. Ik mag toch zelf wel gaan geloven dat ik een ervaren ezelfluisteraar ben.

2 augustus 017

Dagen hiervoor: Maandag 31 juli

Heerlijke loopdagen gehad. We zijn nu in het stroomgebied van de Ourthe, vlakbij een punt waar 2 Ourthes een oost-west-stromende en een noord-zuid stromende bij elkaar komen. We gaan vanaf het dorpje Filly bovenover lopen. Langs de Ourthe zijn hele steile smalle paadjes, sommigen zelfs met kabels aan de rotsen. Dat is leuk voor mensen zonder ezel. Gisteren hebben zijn we dwars door de Ourthe gegaan, het was niet diep. Daar was namelijk een onmogelijke passerelle, een hoge, smalle brug met opstapjes en meer dan 10 betonnen traptreden. Een klein trapje van enkele treden kan Ravel wel nemen, maar deze dus niet. We waren al bij het bruggetjes geweest en ik had de conclusie getrokken dat we terug moesten, naar het dorp Engreux en dan via de weg naar Nadrin, niet echt een interessante route. Tijdens lunch op een gerieflijk plekje aan het begin van Engreux kwam ik een wandelende familie tegen, de jongens met vishengels. Sebastiaan, een echte Nieuw-Zeelandse outdoor-man liep op blote voeten. We spraken even en Sebastiaan stelde voor dat ze mee zouden gaan terug naar de rivier om te kijken of we toch over zouden kunnen steken. Hij en zijn vriendin en 2 jongens van ongeveer 10-12 jaar oud, hadden wel zin in een uitdaging. En ik nam hun uitdaging aan. Het is gelukt! Wat een triomf, dat we aan de overkant waren. Judith en Sebastiaan droegen een rode zijtas, ik had mijn sandalen aangedaan en de bergschoenen en Ravel in mijn hand en zo staken we over, de stenen waren glibberig, echter het was goed te doen. Een visser had ons deze oversteekplaats aangewezen. Verderop was het te modderig, dus te gevaarlijk en aan de andere kant verderop te steil naast de rivier en te breed. Zo krijg ik respect voor rivieren en ook voor oude tijden. Soms was men dagen bezig een oversteek te vinden en te volbrengen. Na de oversteek kwam een lastig paadje met omgevallen bomen, het was slechts 200 meter en zonder hulp van deze twee dapperen – de jongens waren inmiddels gaan vissen- was dit nooit gelukt.

2 augustus 025

Omdat deze oversteek-actie veel tijd in beslag had genomen, liep ik daarna naar het dichtstbijzijnde dorpje en dat is Filly.

2 augustus 028

Vannacht heeft het geonweerd en Ravel heeft eindelijk door dat ie droog staat onder de tarp en gaat er nu zelfstandig en vrijwillig onder staan. Het is afwachten of we nog kunnen vertrekken vandaag, we staan in een grote tuin van de buurman van een gezin met 4 kinderen. Eigenlijk zitten die tuinen aan elkaar en de buurman is een Nederlander die weg is, maar volgens deze mensen vind ie het helemaal oke. Het duurde gisteren even voordat we een plek vonden. In het dorpje waren wel meerdere mensen en die sprak ik aan en ze begonnen allemaal onrustig met elkaar te praten, bleven om me heen rondhangen, maar er gebeurde niks en ik begreep niet wat ze allemaal aan het ‘’doen’’ waren. Ze hadden problematische toon van praten en zagen er ook niet bepaald initiatiefrijk en levenslustig uit. Dus ik trok de conclusie ‘’dit wordt ‘m niet’’ en liep terug naar een zijstraatje en jawel meteen raak bij de eerste die ik aansprak. We zijn nog wel vertrokken deze dag en ondanks het onweer heeft Ravel goed gelopen. Als ik dus bij hem onder de tarp blijf tijdens onweer, voelt dat veiliger voor hem.

Ons avontuur duurt niet zo lang meer….. over enkele dagen komt de ezeltaxi weer.

En mocht je ook zin hebben in een ezelavontuur. Van 12-19 augustus kun je nog mee met de trektocht door Overijssel.

Weer een grenspaal gepasseerd

Zaterdag 29 juli

We zijn in Setturu. Vandaag weer terug in Belgie aangekomen. We zijn bij een Limburgs echtpaar, Annie en Wim, die hier een B& B hebben en een weitje voor een paar tentjes of campers, hele fijne plek. Heerlijke wandeldag, het landschap is lieflijk en lichter kabbelend. Het heeft Ravel goed gedaan dat ie een goede portie hooi op heeft de vorige nacht en dat ik met mijn tent naast hem stond.

zaterdag 29 juli 036

Gisteren maar 6 km gelopen gisteren. De nacht ervoor sliep ik in een huis en Ravel in een ezelweide, naast 4 andere ezels. Hij was boos, we schoten niet op en waren ook al laat vertrokken. Ik was na die 6 km wel weer op een bijzondere plek beland, namelijk opnieuw bij mensen die ezels hebben. Deze vrouw en haar dochter werken voor de dierenbescherming en vangen allemaal dieren op, ze hebben heel veel honden en dus ook 2 ezelhengsten, 2 kleintjes, ongekastreerd, dat gaat binnenkort wel gebeuren en ik snap nu ik dit gezien heb ook wel waarom. Ze vertonen continue hormonen-drang. Ravel staat in de wei ernaast en dat gaat wel heel goed. Inmiddels is zijn nukkigheid over, hij komt weer naar me toe en is weer benaderbaar.

Een paar dagen geleden waren we in Hosingen. Grappig is dat ik nu mensen spreek die zeggen, we hebben je een paar dagen geleden zien lopen. Hosingen – Clervaux was een goed te lopen route, dwars tussen de rivierdalen. Dat betekent dus vanaf het dorp naar boven lopen, beetje steigen en dalen tussen verschillende dorpjes en weer afdalen. De rivieren in Luxemburg snijden zeer diepe dalen in, en dat maakt de enorme hoogteverschillen. Toen ik vanaf Kautenbach één bruggetje niet kon nemen – Ravel had gelijk, het was een wankel geval en door de rivier ging ook niet omdat we dan een paar meter heel steil naar beneden moesten , waar tevens een enorme omgevallen boom lag- hebben we het riviertje gevolgd en steeds de breedste weg genomen en toen kwamen we ineens in een heel ander dorp dan de bedoeling was volgens mijn routeboekje. Maar ik ben diegene die het wandelplan bedenkt en niet het boekje, dus aan de hand van de kaart, waar heel veel doorgaande wandelroutes op ingetekend staan, koos ik een andere weg. Zo lopen we altijd goed!

Hosingen is niet een gezellig dorp. Ik vind de meeste dorpjes hier niet echt sfeervol. Er staan overal hele luxe nieuwe huizen en overal wordt gebouwd. Lijkt erop dat massaal oude huizen gesloopt zijn en nieuwe worden gebouwd. Wandel je een dorp door, dan is er vrijwel niemand te zien. Geen mensen die in tuinen werken, lekker buiten zitten, de enige die ik buiten zien, zijn mensen die aan huizen bouwen….We sliepen hier op de camping. Ik ging me melden in een bier-drinkcafe, en dat bleken allemaal aardige kerels. Eentje was paardenhandelaar en is even met zijn auto naar huis heen en weer gegaan om brokjes en hooi te halen. Ik ben héél dankbaar voor al deze goede zorgen. Ravel vond dit hooi niet lekker, kritische gast hoor.

Winkels, is een heel groot probleem hier voor wandelaars. Gisteren sprak ik 2 rondtrekkende Vlamingen en die hadden dat ook al ervaren. Luxemburgers pakken allemaal de auto, rijden dan allemaal heel hard over al die kronkelige wegen naar een winkelcentrum met enorme parkeerplaats en slaan dan in voor een hele week, zo vermoed ik dat het hier gaat. Het dichtstbijzijnde winkelcentrum hier is in Marnach, dat is ook maar een klein dorp, maar blijkbaar een goed punt op de kaart om daar winkels te vestigen. En ik was blij met de Portugees. Die had een klein winkeltje in Clervaux voor kaas, studentenhaver, wat groente en fruit, blikje sardientjes, yoghurt, zodat ik weer voldoende heb voor een paar dagen. Mijn campinggasvoorraad moet het volhouden tot La Roche en Ardenne….daar was ik eerder en weet ik zeker dat er een winkel was (2012) met campingspullen.

(opm. paar dagen later: nadat ik in La Roche ben geweest: de campingwinkel was ermee opgehouden en dus weg, maar ik had net genoeg gas tot het einde).

zaterdag 29 juli 006

Donderdag 27 juli

En waar we nu zijn, nu ik deze blog zit te schrijven in mijn bed om half 9 in de ochtend? Ravel staat in een weide, naast 4 Luxemburgse Poitou-ezels, wel gescheiden door een draad. En ik ben binnen bij die ezelmensen. Ik heb hen gevonden door te vragen naar een weitje voor de nacht, men stuurde mij door naar Pascale, die ook van die zelfde dieren heeft. Deze nacht heb ik voor het eerst in bijna 4 weken in een bed geslapen. Zij vonden het niks dat ik daar in die wei met ezelstront ging staan en ik was moe en het was geen lekker weer en die mensen met 2 kleine kinderen zijn gezellig, dus dan is de beslissing duidelijk. Ik had eigenlijk wel behoefte aan lekker warme quinoa met gestoofde groente, maar kreeg wit brood met kaas, tja, op bezoek bij anderen kun je niet op je campinggasje gaan koken. Het dorp waar we zijn heet Asselborn. De streek verandert nu duidelijk, we gaan vandaag lopen richting Belgie, een relatief vlak gebied doorsteken om in het dal van de Ourthe uit te komen.

Gisteren is het pakzadel nog meer kapot gegaan, echt zoveel dat het eigenlijk niet meer gaat. De opa van deze familie vond het leuk om er mee aan de slag te gaan, hij gaat de gebroken boog vastzetten met aluminium bandjes. Heel lief. En dat is ook de reden waarom ik laat ga vertrekken vandaag. Maakt niks uit…heerlijk even binnen relaxen. Ik ben ineens ook best wel moe en stijf..we hebben behoorlijk afgezien en doorgezet ondanks alle moeilijkheden. Mensen die ik tegenkom zeggen ook : quel courage… wat een moed, terwijl ik me helemaal niet zo super moedig voel. Gewoon beetje lopen en kamperen.

En inmiddels (het is nu avond) is het pakzadel gerepareerd. En hoe! Zéér vakkundig. Dit is echt een wonder: gaat het pakzadel zodanig kapot dat ik denk dat we niet verder meer kunnen en dan beland ik bij een opa die de leiding heeft over een familiebedrijf in de metaal. Opa heeft alluminium-platen op het hout van het pakzadel geschroefd, precies op maat gemaakt, het kan weer jaren mee! Ja, we worden echt geleid door het leven, óók op de dagen dat ik zelf denk, dat we geen meter opschieten.

zaterdag 29 juli 011

Zaterdag 29 juli

Met Ravel heb ik een zwaar proces. Ik heb zo’n behoefte aan gewoon ontspannen lopen, dat is ook driekwart van de dag het geval, echter zijn stilstaan-buien blijven. Het is een zwaar hechtingsproces, ik blijf volhouden, en het gaat ook lukken, hier gaan we doorheen komen. Na weer een tijdje stilstaan kreeg ik ineens beelden van zijn tocht door de Pyreneen, toen hij nog in Frankrijk woonde, daar heeft hij geen goede herinneringen aan, vooral niet aan zijn begeleider van toen. Het viel me eigenlijk vanaf het begin dat ik zijn eigenaar ben op, dat hij geaaid wil worden door iedereen en bij mij als baasje draait hij bijna altijd zijn hoofd weg…… ineens viel bij mij het kwartje…dat wijst op slechte ervaringen met zijn (wandel)begeleider. Hij heeft volgens mij nu net zo lang ‘’vervelend’’ lopen doen totdat ik dit ontdek en mijn tranen daarover maken de situatie weer zacht en dan gaat het zich oplossen.

‘’Ik zou langs een pad kunnen gaan, ook al is het eenzaam, smal en kronkelig, als het maar met liefde en respect was. Elke keer dat een vrouw (oorspronkelijke tekst man) zich van de massa afscheidt en zich een weg baant in deze stemming, ontmoet zij in feite een splitsing op haar weg, hoewel de reizigers meestal slechts een gat in de omheining kunnen zien. Haar eenzame weg over de velden kan de hoofdweg blijken’’. ( H.D. Thoreau- 1812-1862).

In het prachtige Mullerthal

DSC00101

Nu ben ik aangekomen in Larochette op een gigantische euro-nogwat-camping- glamping vol met vertier. We hebben een rustig hoekje gekregen en het is goed toeven hier. Het was wel belachelijk duur, maar ja, verder lopen na 15 km met veel op-en af en een laatste klim hiernaartoe bij lekker warm weer is geen optie. Zo;n tocht maakt flexibel, ik merk dan dat het ook best goed is op plekken waar ik eerst weerstand tegen heb. Op de achtergrond klinkt hier allemaal geroezemoes, toch vind ik het opvallend stil voor zo veel mensen bij elkaar.

Vrijdag liep ik van Vianden naar Gilsdorf, vlakbij Diekirch. Het was weer veel op en neer door bossen en boerenland. Langs maisvelden en graanakkers is een flinke verleiding voor Ravel om daar te stoppen en lekker te gaan snoepen. S’middags wachtte Hanna uit Vlaanderen me op bij de brug in Gilsdorf. Ze kwam een paar dagen meewandelen. Best lastig om met ezel een afspraak te hebben. Omdat Ravel erge honger had en eten in een graanveld afdwong, waren we een paar uur later, dan gepland. Er was ook nog een hele akelige drukke weg, echt afschuwelijk, dat vond Ravel ook. Wat rijden ze hier hard! Ook in de bochten en daar zijn er vele van. Hanna had heel veel eten bij zich, allemaal lekkere dingen. We liepen meteen naar de camping van Gilsdorf omdat het al bijna etenstijd was, toen we elkaar troffen. Gelukkig accepteerde deze camping ons, tot nu toe gaat dat steeds goed en hebben alle campings wel rommelige hoekjes waar Ravel het gras kan maaien.

DSC00156.JPG

De eerste dag met zijn drieen kwamen we tot het dorp Eppeldorf, door Hanna appeldorp genoemd. We bleven steken bij een aardige man die zelf geen koeien had, maar wel grond en hij verhuurde die grond. Dus we mochten in de koeienweide. Dat hebben we geweten. Naast deze weide stonden wel koeien, erin niet. Maar ergens bleek een opening en midden in de nacht liep Ravel tegen de tent aan. Hij kwam waarschuwen. Ergens bleek een gat in de omheining (alweer en deze wei was zo groot dat het einde van de wei niet eens zichtbaar was) en één koe rende achter Ravel aan. Ravel liep te blazen als een kat van boosheid. Gelukkig kregen we Ravel snel te pakken en ik hem hem maar in een omheind tuintje gezet naast het weiland zodat hij tot rust kon komen. Even paaltjes met draad zetten zodat hij alleen op het stukje gras kon, om te voorkomen dat de mooie plantjes opgevreten zouden worden. Weer rust in de tent en we konden verder slapen.

De dag daarna liepen we het mooie Mullerthal gebied in. Daar was een prachtig dal. We hebben een stuk daarvan heen- en weer gedaan, want het pad was een ware klimattractie. Het was er druk van dagjesmensen. Een paar hindernissen zoals bruggetjes en door riviertjes konden we nemen. Maar rotsblokken naar beneden springen vond ik niet zo’n goed plan en Ravel al helemaal niet. Als een ezel een poot breekt, is het einde ezel, dus we gingen wijselijk terug. Over de asfaltweg de camping van Haller bereikt waar we heel hartelijk werden ontvangen door een alleraardigste mevrouw en waar we een heerlijk plekje hadden.

Maandag liep ik alweer alleen met Ravel verder. Echt prachtig hier. Het Mullerthal noemen ze ook wel Klein Zwitserland. Je moet alleen de hoge besneeuwde bergtoppen erbij denken. Hier zijn heel sfeervolle dalen met kabbelende beekjes en bossen met rotsen met karstverschijnselen. Dat zijn rotsen waar water doorheen of overheen gesijpeld is, zodat gaten in de rotsen verschijnen. Even een afslagje genomen vanaf de Mullerthaltrail om te overnachten in een dorpje. Bij een boer met koeien vonden we een plekje. De boerendochter die in de hoofdstad Luxemburg natuurkunde studeert, was thuis wegens vakantie en om haar pa te helpen. Ze heeft paarden en heeft Ravel verwend met hooi, stro en paardenmuesli en mij met mineraalwater en cake.

We zijn nu op het zuidelijkste punt geweest en gaan weer langzaam afreizen richting Ardennen.