• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Tagarchief pelgrimstocht

Pelgrimstocht met ezel

 

ezel met zonnepanelen

Droom je van een lange wandeltocht samen met een ezel die je bagage draagt?

Het is een ervaring die je nooit meer vergeet, die je leven kan veranderen, maar het vraagt wel wat van je, wil dit succesvol zijn. Een lange tocht lopen met een ezel, slaagt alleen met een lange en gedegen voorbereiding en met realistische doelen.

Ik vind het heel leuk om mijn ervaringen te delen met mensen die een grote ezeltocht willen gaan ondernemen. Ik ben ook ooit begonnen met een plan in mijn hoofd en nauwelijks ervaring met ezels of andere grote dieren. Overal ben ik tegenaan gebotst en heb met vallen en opstaan een succesvolle manier gevonden voor fantastische trektochten met mijn ezel(s) en zo heb ik nu al meer dan 5.000 ezel-mens-kilometers volop genoten.

Menige droom van mensen die met een ezelmaatje op stap zijn gegaan voor lange tijd, heb ik op afstand zien mislukken en dan is het zeer treurig als de ezel daarvan de schuld krijgt. Want meestal is dat niet het geval. Wie is er het koppigst als je vol blijft houden dat het aan de ezel ligt, terwijl je er zelf veel te gemakkelijk over dacht, niet goed genoeg voorbereid op pad ging of een voor dit doel ongeschikte ezel koos? Regelmatig vragen mensen mij om advies. Met een plan in hun hoofd: snel vertrekken, veel kilometers per dag, nog geen (geschikte) ezel, zonder budget. Dit is vragen om problemen, vooral met de gezondheid van je dier. Als je snel wil gaan, pak dan de fiets! Als je geen rekening wil houden met een dier, draag dan alles zelf en loop alleen.

En natuurlijk zijn er ook maffe doorzetters geweest bij wie het wel lukte zonder voorbereiding, zo is er een verhaal van een man die eerst naar Santiago liep, daar een ezelhengst kocht, hem onderweg liet castreren en na een half jaar thuis in België aankwam. Maar ik houd zelf van een gedegen en goed voorbereidde aanpak.

Als je met een ezel lange tijd op pad gaat, zul je echt bereid moeten zijn te investeren: in tijd, in aandacht en energie en er ook geld voor over willen hebben. Je gaat op stap met een levend dier. Je pelgrimstocht begint bij de beslissing dit te gaan doen. En je zult geen spijt krijgen, het zal eerder gebeuren dat je liefde voor de ezel nooit meer weg gaat en dat je nooit meer op een andere manier op pad wil gaan.

Tips en adviezen voor wie serieus overweegt met een ezel op pad te gaan:

Begin 2 jaar van te voren met het zoeken naar een geschikte ezel. Een te kleine ezel maakt dribbelpasjes om jouw tempo bij te houden en is daardoor sneller moe en kan minder bagage dragen. Een te grote ezel is lastig omdat je de bagage boven je schouders moet opladen en als die iets niet wil, ja, dan heb je veel gewicht dat je in beweging moet zien te krijgen. De beste grootte is een ezel met een schofthoogte tussen ongeveer 1.15m en 1.35m.

Probeer voordat je hem/haar koopt de ezel uit op een wandeling. Kies alleen een ezel waarvan je ziet dat hij/zij bereid is nieuwe dingen te leren. Een ezel die systematisch obstakels weigert te overbruggen en bijvoorbeeld bij een eng bruggetje op zijn buik gaat liggen en niet van plan is ooit op te staan om over die brug te gaan, is niet geschikt. Ga je met één mens, één ezel, dan moet de ezel dat aankunnen.

De tijd voordat je een eigen ezel hebt, gebruik je om praktische kennis op te doen over ezels. Huur een ezel en ga er mee op pad, ga mee met een georganiseerd ezelwandelweekend, doe vrijwilligerswerk bij een ezelopvang.

Als je een ezel hebt, zorg je natuurlijk dat hij/zij goed onderdak heeft in een kudde ezels. Een ezel mag nooit alleen!

En dan ga je beginnen met wandeltraining. Te beginnen met 1 uur per dag, en je voert dat op naar een dagtocht van zo’n 20 km. Probeer ook uit wat de ezel ervan vindt om een nachtje niet in zijn stal te verblijven, maar elders. Het opbouwen van een goede band met je dier is uiterst belangrijk. De meeste mensen gaan ook liever met een goede vriend op stap, als het om een mens gaat, dan met een volkomen vreemde. Het vertrouwen van een ezel moet je verdienen en dat kan een langdurig proces zijn waarbij je vooral met jezelf geconfronteerd wordt.

Voer ook het dragen van bagage langzaam op en zorg voor de juiste materialen. Maak een proeftocht van minstens een week met volle bepakking.

Plan je tocht gedegen. Maximaal 20 km per dag is haalbaar, dan heeft de ezel voldoende tijd over om vers voedsel uit de berm of weitjes te eten. Wil je toch meer lopen per dag? Regel dan een volgwagen met hooi en krachtvoer, of zorg voor een fitte reserve-ezel, zoals in vroegere tijden dat onderweg in herbergen verse paarden klaarstonden.  

Ga ervan uit dat je tijdens je trektocht 24 uur per dag samen met je dier bent. Dus je moet ezels heel erg leuk vinden. Bijvoorbeeld gaan eten in een restaurant kan alleen als jij op een terras zit en je ezel tijdens je maaltijd met jou in het zicht ergens lekker kan grazen.

Realiseer je dat een wandeltrektocht met ezel het beste te combineren is met kamperen. Want dan kun je je tentje opzetten dichtbij je ezel. Een ezel is een kuddedier en als je alleen op pad bent met je ezel, dan ben jij de andere helft van zijn kudde, dus héél belangrijk voor de ezel. Het dier gaat zich enorm aan jou hechten tijdens zijn tocht. Hij wordt heel onrustig en balkt alles bij elkaar als baasje en ezel gesplitst worden. Of hij breekt uit om je te gaan zoeken. Niet handig dus (en eigenlijk ook heel dieronvriendelijk) als jij in een pension zit en de ezel in zijn eentje in een voor hem/haar vreemde omgeving in een wei. Bovendien zijn op loopafstand niet alle dagen pensions met wei of stal te vinden. Kampeerweitjes voor jou tent en ezel zijn overal te vinden.

Ga je met twee mensen en twee ezels dan hebben de ezels steun aan elkaar. Dan kun je flexibeler zijn en de ezels wat meer samen alleen laten.

Lees alles wat je kunt vinden over ezels.

Verdiep je in de wilde planten en leer uit je hoofd welke planten de ezel wel eet en welke hij niet mag eten.

Investeer in j(ezel)f! Kom langs voor een proefwandeling! Zie de pagina ezelwandeltochten: als je bij boeking vertelt dat je speciaal komt voor pelgrimsadvies, mag je me tijdens het wandelen met ezel alles vragen en vertel ik je zoveel dat je ezelsoren aan je hoofd krijgt.

 

 

 

Nieuw oud blog

Vandaag blaas ik mijn reisblog nieuw leven in. Ik heb de blog een paar jaar niet bijgehouden. Eigenlijk weet ik niet goed waarom, gewoon niet gedaan. Maar nu transformeer ik de reisblog naar een werk-blog. In 7 jaren lopen en werken met ezels heb ik veel geleerd, ontzettend veel en dat wil ik graag delen. Ik zet de ezels in als leermeesters voor wie daarvoor open staat.

Ik ga niet proberen alles te vertellen wat in die jaren van geen blog is gebeurd. Niet elk dagje wandelen is van belang. Dus ik breng jullie nu eerst even op de hoogte hoe het nu is. Regelmatig geef ik een lezing over mijn tochten met ezels. Dan hoor ik wat mensen van mijn verhaal vinden. Het raakt mensen omdat het zo eenvoudig is: lopen en kamperen met een dier. Ik ontmoet daardoor alleen maar behulpzame, zorgzame, leuke en lieve mensen onderweg. Een ezel is een grote verbinder, hij brengt verbindingen tussen mensen tot stand. Ik ontmoet het goede in de mens.

In 2011 verloor ik mijn baan. Ik werkte in de natuur-en milieueducatie, met kinderen in het bos, ik vond het een prachtig vak, maar er was geen geld meer voor. In 2012 greep ik toen de kans om met ezel Frits in 4 maanden naar Zuid-Frankrijk te lopen, want ik had er de tijd en de ruimte voor. En het was een zeer geslaagd project.

Met ezels op pad is een project geheel voor mijzelf, ik heb niks te maken met wat andere mensen of instanties van me willen, niks te maken met moeten presteren wat een ander voor me bedacht heeft. Zelf alles managen. Doen wat ik zelf leuk en belangrijk vind: verbinding maken met dieren, mensen en de natuur.

Solliciteren heb ik ook gedaan en doe ik noodgedwongen nog steeds. Ik heb al meer dan 1200 brieven geschreven. Maar het lukt me niet om te passen in de profielen die gevraagd worden. Een vrouw van net 50+ met ezel die haar eigen weg zoekt past lastig in lijstjes met functie-eisen.

Sinds een jaar heb ik gelukkig toestemming van de instanties om mijn eigen bedrijf te hebben, part-time. En dat lukt best wel… ongeveer de helft van mijn uitkering verdien ik nu zelf. Ik heb geen rode cent om te investeren, dus ik doe het met wat ik heb: één eigen ezel en een paar ezels die ik mag lenen, wat ezelspullen en wandelschoenen, een hoop plannen en ideeen in mijn hoofd, heel veel ervaring met het wandelen met ezels, ervaring met het begeleiden van (groepen) mensen, een laptop, wat praktijkervaring over publicatiemiddelen, en veel enthousiasme en doorzettingsvermogen.

Daarom dus zien jullie de laatste tijd Margometezel op social media verschijnen en uitnodigingen om eens mee te gaan. Daarom dus nieuw leven in deze blog. Tot een volgende keer of natuurlijk tot op een ezelwandeling.

koniginnedagwandeling_2011_010[2]