• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Maandelijks archiefjuli 2011

morgen vertrek ik

Lieve lezers,

Morgen vertrek ik voor een tocht van 400 km naar en door Drenthe. In twee dagen ga ik vanaf Ommen naar Ruinen lopen en daar pik ik het Drenthe pad op, dat 324 km lang is en weer in Ruinen uitkomt. Mijn planning is 100 km per week. Toch wel heel spannend, ik weet niet waar we gaan slapen, wie of wat we allemaal tegenkomen en of er genoeg eten is onderweg voor Frits. Vertrouwen hebben… tot nu ben ik op geen enkele camping geweigerd en de berm alleen al levert voldoende eten voor Frits op, als ik maar genoeg pauzes houd.

De afgelopen weken, sinds mijn laatste oefentocht naar het Junner Koeland op 10 juli, was ik niet meer bij Frits geweest omdat ik aan het muziek maken was in Tsechie. Dat was overigens een zeer geslaagde week waarin we met een gezellige groep mensen de barokopera Don Quichotte hebben uitgevoerd met dansers, koor en orkest. Ik zou geen Don Quichotte willen zeggen , maar Donkey Shot, want er was een geweldig leuke ezeldans in en een aria met de tekst: Mein Esel ist das beste Tier.  Harm vertelde dat Frits chagreinig was geweest, omdat ik zo lang niet kwam, hij kon zijn energie niet kwijt door alleen maar in de wei en de open stal te staan. Gelukkig kon hij wel stoeien met zijn maatjes, vanmiddag tijdens het inpakken zag ik hem energiek spelen met Hendrik. Ze stonden beiden op hun achterpoten en stoeiden samen met hun nekken en voorpoten, een mooi gezicht. Dat zal hij moeten missen de komende maand.

De laatste weken ben ik druk geweest met voorbereidingen. Via marktplaats heb ik een  goed nieuw tentje gekocht van 2 kg, want mijn oude had een poreus grondzeil, dus ik lag steeds op een laagje water. Tijdens de muziekcursus in Tsjechie heb ik nog in mijn oude tent geslapen, maar de tent is daar gebleven in een container. Via marktplaats heb ik ook een nieuw zelfopblaasbaar matje aangeschaft, want mijn oude matje moest ik steeds zelf opblazen. Het nieuwe matje is ook compacter en korter, want het is onzinnig een 2 meter lang matje mee te laten sjouwen als een matje van 1.70 m ook past. Ook voor Frits heb ik een tentje aangeschaft, want tijdens mijn tocht met hemelvaart werd Frits kliedernat door een onweersbui. Hij wordt daar humeurig van, ezels houden helemaal niet van regen en bepakking opladen op een natte ezel kan schuurplekken opleveren. Frits heeft nu een tarp, dat is een soort van afdaktentje, tijdens het uitproberen heeft hij het meteen geaccepteerd, maar dat kwam misschien eerder door de bak voer die ik onder het tentje had gezet. Gewicht van de tarp: 1,5 kg.

Gisteren heeft bovenbuurvrouw Annette geholpen om met haar auto al mijn campeerspullen in Ommen te krijgen. Vandaag ging ik er heen om in te pakken en alles gereed te maken voor de tocht. Helaas was er geen weegschaal, dus ik heb geen idee hoeveel gewicht Frits moet dragen, maar ik schat de tassen elk op 15 kg. Links en rechts moet even zwaar zijn, anders gaat het pakzadel scheef zitten. De leren riemen van het pakzadel heb ik ingevet en ik heb vilt om de neusbandjes van het halster genaaid, om wonden te voorkomen. Het vilt kocht ik vanochtend op de markt, er waren alleen felle kleuren, dus Frits heeft nu een knalroze neus, hopelijk wordt het vilt snel vuil en daardoor donkerder. Ik naaide ook een tussenstuk tussen de singels om de buikriemen, zodat die riemen niet richting zijn voor- en achterpoten gaan schuiven.

Nu is het al laat, ik ga slapen in mijn eigen bed, met de poezen Kareltje en Johannes op mijn voeteneind. Zij zullen de komende tijd verzorgd worden door de boven- en naaste buren.

Onderweg ga ik mijn web-log bijhouden op beschikbare computers, tot de volgende keer in Drenthe!  

 

     

 

Dank voor het delen en liken.

met gemak 20 km

Beste lezers,

Frits loopt nu met gemak 20 km, de afgelopen zondagen ben ik tweemaal pas s’middags vertrokken en liep nog eventjes 20 km met Frits, zonder problemen. Mijn favoriete wandeling is door het Ommerbos, dan langs de dorpsrand van Ommen, via binnenweggetjes naar het pittoreske Arrien en dan langs het Junner Koeland, via de hei richting Hoogengraven en dan helemaal via de Oude Hessenweg weer terug.

Wel kwam ik wat specifieke ezelperikelen tegen zoals:

Toen ik op het fietspad liep kwam op de weg ernaast een paardenkoets voorbij: 2 paarden, een aangespannen kar erachter met drie mannen erop. Frits vond dat leuk en ging meerennen, ik vond dat ook leuk en ging ook meerennen. Maar een ezel kan veel harder dan ik, heel mooi om Frits in galop te zien en ook nog in draf… maar ik moest hem loslaten. Hij stoof de weg op, naar de paarden toe. Gelukkig was de koetsier zeer alert. Hij stopte de koets, ging op de weg staan en hield het verkeer tegen. Toen kon ik Frits weer meenemen. Volgende keer weer een koets: dan moet ik stoppen, Frits vasthouden en de koets langs laten rennen.

Een ander obstakel was een wei vol met ponymerrie’s met veulens. Frits vond hen erg aardig en reageerde vanuit zijn mannelijke hormonen, dat kun je zien aan zijn piemel die dan naar buiten komt bungelen. Ik gebruik dit woord nooit, maar dit is nu een lullige situatie. Sta ik daar te staan en Frits wil bij de vrouwtjes blijven… Maar de truuc met het lange touw achter zijn achterpoten werkt dan wel: meestal moet ik alleen het hele touw installeren en dan loopt ie al mee, Frits heeft dan toch ook geen zin in getrek en weet al dat ie gedongen wordt mee te gaan als ie zelf niet wil lopen.

Nog een hindernis: een paardenfeestje. In een wei waren allemaal mensen in mooie kostuums aan het dressuurrijden op prachtige paarden. Hier komt de oude klassieker naar boven: wij hebben een mooi sjiek paard en jij maar een ezel. Want als Frits blijft staan, roept een paardrijder, jaha.. dat is nou een ezel. En dan zeg ik maar terug: en jij hebt een paard. Gelukkig was afgelopen zondag een paardrijdende heer wel zo galant om van zijn paard af te komen en mij te helpen de ezel weer vooruit te krijgen. Zo’n wei met paarden is ook zo ontzettend interessant. Maar het moet niet gebeuren dat soortgenoten van het type pony of paard, de voorkeur hebben boven zijn baasje.

 tot een volgende keer! Margo

 

 

 

 

Dank voor het delen en liken.