• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Tagarchief pakzadel

Ezeltrektocht Vechtdal 2019

 

de hele kampeeruitrusting op de rug

Ezeltrektocht zomer 2019

Leven in de natuur, door mooie landschappen trekken, vol eenvoud, kamperen, wandelen met ezels die je bagage (deels) dragen, in overleg stukken lopen in stilte, een kampeerplek opzoeken als we genoeg gelopen hebben, een simpel en voedzaam potje koken, de materiele luxe thuislaten en de telefoon uit, vertrouwen op de stroom van het leven waar we komen en wat we allemaal tegenkomen elke dag, vriendschap sluiten met de ezels, vrienden maken onderweg met alle levende wezens die je tegenkomt, natuurlijke overvloed en jezelf ervaren. Raakt je dit? Lijkt je dit wat?
Komende zomer kun je mee op trektocht met de ezels Ravel en Rosemunde, gewoon door Nederland.  

Als je hier allemaal heel blij van wordt, dan zul je een fantastische week hebben met super gezelschap!

Dagafstanden zijn 15-20 km, soms iets minder, houd rekening met elke dag lopen.  Er zit in ieder geval ook een halve dag lopen bij, zodat we smiddags rust hebben.

Op de ezel rijden is niet mogelijk want hun ruggen zitten al vol met bagage. Van te voren is gepland waar we kamperen, we kamperen op campings die Margo al kent en waar we van harte welkom zijn met de ezels.  Maar als het anders loopt, bijvoorbeeld wegens het weer, dan zijn we flexibel de route  en de overnachtingsplekken aan te passen. Je houdt van primitief kamperen. Je kunt goed op de grond leven, want we hebben niet elke dag een stoel. Een goede lichamelijke conditie is noodzakelijk.

Veel belangstelling tijdens de pauze

De te lopen route staat is gebaseerd op eerdere tochten die Margo met ezels heeft gelopen. Het weer kunnen we van te voren niet regelen , maar we hopen natuurlijk op heel mooi zonnig weer. Er geldt een maximum gewicht aan mee te nemen spullen, je draagt zelf een rugzak. Als er meerdere personen mee gaan, dragen jullie allemaal iets meer, bijvoorbeeld ook je kleding en bij een volle groep ook je slaapzak of matje. Maar toch is dat veel comfortabel dan je hele hebben en houwen op je rug! De hele tocht dragen de ezels 2 of 3 tentjes , de kampeeruitrusting, de ezelspullen en een hoeveelheid eten voor ons. Honden kunnen niet mee helaas.

Op ezeltrektocht langs de Regge

De tocht start in Zwolle en eindigt ook in Zwolle. We lopen via Dalfsen, Vilsteren, Lemelerberg, via het mooie pad langs de Regge, het Eerder Achterbroek, de bulten bij Rheeze, Diffelen, de noordkant van de Vecht, Ommen een mooi rondje Zwolle-Vechtdal. Het is een schitterende streek, vol afwisseling.

Meer van dit soort zaken en uitgebreidere informatie staan in de reisvoorwaarden. Lees ze heel goed door voor je boekt, want er staan belangrijke dingen in. boeking-trektocht2018 

 

gezellig kamperen met ezels

 

 

 

Reisdatum: zaterdag 24 augustus tot en met zaterdag 31 augustus 2019

Er is plek voor 2 tot en met 5 personen.

prijs: 444 euro voor een volwassene, 244 euro voor een kind t/m 16 jaar

 

Met je tentje naast de ezels.

Veel gestelde vragen

Kan ik mee met een zere rug of ander lichamelijk ongemak? Als je ongeveer 20 km per dag kunt wandelen met een kleine of middelgrote rugzak op de rug, je kunt op een kampeermatje slapen en je kunt op de grond zitten, dan kun je mee. De wandelingen zijn niet zwaar. Je bent vaak wel de hele dag bezig.

Kan ik een rustdag houden? Ja, dat kun je zeker doen. Maar dan moet je wel een taxi bellen en de extra kosten betalen om op de volgende overnachtingsplek te komen, want we trekken elke dag verder.

Hoe doen we dat met het eten en de boodschappen tijdens deze week? De ezels dragen elke dag onze lunch. Voor het avondeten bestelt Margo s’ochtends de boodschappen bij een supermarkt en die laten we bezorgen op de volgende camping.

Ik heb een dieet, kan daar rekening mee worden gehouden? Ja, dat kan mits het niet al te ingewikkeld is. We koken een zeer eenvoudige, én lekkere, vegetarische maaltijd op campinggas, bijvoorbeeld rijstnoedels met groenteprut en een handje noten, of een stevige rode-linzensoep. We kunnen geen dingen klaarmaken die heel lang moeten koken, we hebben slechts een paar pannetjes mee. Na een dag wandelen en als je de hele dag in de buitenlucht bent, smaakt het al gauw heerlijk.

Waar kamperen we? Heb ik elke dag een douche? We kamperen op prachtige locaties. Het zijn campings bij een boer of natuurcampings. De ezels staan altijd direct naast ons, soms hebben we een apart veldje en soms staan we naast andere campinggasten. Hoogstwaarschijnlijk heb je elke dag een douche en soms ook nog zwemwater onderweg.

Wat voor mensen gaan er mee, pas ik daar tussen? Er gaan (milieu)bewuste mensen mee, vaak alleengaanden die het leuk vinden om een week samen met anderen op te trekken en met dieren om te gaan. Mensen die van de natuur houden, van stilte en eenvoud. Het zijn vaak vrouwen, maar heren zijn ook welkom! Uit ervaring blijkt dat er snel verbinding is tussen de deelnemers, het feit dat je samen met dieren optrekt en samen alle dagelijkse dingen doet, zorgt al direct voor een goede sfeer in de groep.

Hoe ziet een dag er uit tijdens een ezeltrektocht? We staan rond 7 uur op, ieder breekt zijn/haar tent af en helpt vast met alle spullen in tassen doen. Na het ontbijt, laden we een deel van onze bagage op de ezels en vertrekken we. Ongeveer elke 1,5-2 uur houden we een korte pauze en voor de lunch nemen we ruim de tijd. De planning is om rond 4- 5 uur in de middag aan te komen op de volgende overnachtingsplek. Dan zetten we de tenten op, verdelen de taken, zodat we rond half 7 kunnen eten en daarna van de avond kunnen genieten.

Is ervaring met ezels of paarden noodzakelijk? Nee, je krijgt goede instructie, je leert gaandeweg hoe je het beste met de ezels kunt omgaan, hoe ze verzorgd moeten worden en wat voor fantastische dieren het zijn. Er wordt van je verwacht dat je daarin meewerkt, want er zijn altijd klusjes zoals stront scheppen. Je zult de ezels gaan missen na deze trektocht.

Wie is onze reisleidster? Dat is Margo. Ze is reisleidster geweest bij SNP natuurreizen, heeft jarenlang met kinderen gewerkt als natuureducatie-medewerker. Sinds 2009 heeft ze haar eigen ezels, traint ze zelf in het open van lange afstanden. Elk jaar maakt ze zelf ook een trektocht van 4-5 weken. Zie verder op deze pagina: http://Ezels, locatie en Margo

Kun je mee met je eigen ezel? Er kan één eigen ezel mee zodat we dan een karavaan van drie ezels hebben. Neem daarvoor graag telefonisch contact op met Margo omdat in dit geval specifieke afspraken gemaakt moeten worden.

NB: Als je zelf een groepje hebt, kan ik ook een ezeltrektocht op maat voor jullie organiseren, een twee-of driedaagse of nog langer. Overnachting in B&B of op boeren-en natuur-campings. Informeer naar de mogelijkheden.

Margo en haar ezels

Over Margo

Dit is de start van mijn reis van 4 maanden met ezel Frits van Ommen naar Zuid-Frankrijk. https://www.npo.nl/man-bijt-hond/19-09-2012/NCRV_1554317  vanaf minuut 6 ongeveer

 

 

 

 

Kijk hoe wij lopen: filmpje (10 seconden) juli 2017 in Beaufort, Müllerthal, Luxemburg   https://youtu.be/PHJsKuDa0ao 

 

en nog een wat langere: https://www.youtube.com/watch?v=8Hu0gLqP_90&t=1s

 

 

Margo

Ik ben een enthousiaste wandelaar. Ik had altijd al de wens om eens een hele lange wandeltocht te gaan lopen in mijn eentje. Bagage dragen op mijn rug is veel te zwaar. Na een mooie wandelvakantie met muilezels in Marokko en een reis met kamelen in Tunesië kwam ik op het idee om een eigen ezel te kopen en te trainen in het lopen van lange afstanden. Ook gewoon in Nederland lopen met een ezel is bijzonder en heel leuk. Na de grote tocht naar Frankrijk ontstond het plan om andere mensen mee te laten meegenieten van het wandelen met ezels.

In 2012 liep ik samen met ezel Frits naar Zuid-Frankrijk. En ik liep ook een tocht met hem door de Eifel in de zomer van 2015. Helaas is Frits na een ernstige longontsteking in juni 2016 overleden. Sindsdien is Ravel de ezel voor grote trektochten. In 2017 gingen Margo en Ravel op trektocht door Belgie en Luxemburg, in 2018 liepen Margo en Ravel 400 km terug naar Nederland door het hele Teutoburgerwald. ”Door te wandelen met een ezel of een langere trektocht te maken kom je dichter bij de natuur en daardoor dichter bij jezelf. Je leeft heel eenvoudig en met weinig spullen. Voor mij is dit een natuurlijke levenswijze en kost me totaal geen moeite, maar ik besef dat zo op weg gaan voor velen een droom is en een grote stap uit de comfortzone”.

Ezels zijn heel lieve, slimme, sterke en trouwe dieren. Mensen zeggen van Margo dat ze sinds ze met ezels omgaat sterker, socialer en vrolijker is geworden. Ze heeft meerdere ezels getraind om tochten te kunnen lopen. Deze ezels gaan graag met jullie mee, ze staan te popelen bij het hekje.

Ik heb ongeveer 15 jaar als medewerkster natuureducatie met kinderen in de natuur gewerkt en ook nog drie jaar het vak natuuronderwijs gegeven aan studenten op een Pabo. Ook was ik reisleidster bij SNP natuurreizen. Ik heb  HBO milieukunde en ook de Pabo gedaan en een energetische coachingsopleiding gevolgd. Van jongs af aan houd ik erg veel van de natuur en weet veel te vertellen over wilde planten, vogels en dieren onderweg. Ik heb ook de gave meer waar te nemen dan onze fysieke ogen kunnen. Zo kan ik energiën en aura’s lezen, telepathisch contact maken met dieren en communiceren met natuurwezens.

Enkele geslaagde projecten die ik gedaan heb:

1 mei – 1 september 2012: Met ezel Frits lopend van Ommen naar Marols in Zuid-Frankrijk

zomer 2015: de hele Eifelsteig, vanaf vlak na Aken tot bijna in Trier, samen met ezel Frits

augustus 2016: ezeltrektocht voor 5 deelneemsters met 3 ezels in Overijssel

zomer 2017: Met Ravel vanaf Remouchmamps in de Ardennen naar het Mullerthal in Luxemburg en weer terug naar de Ardennen langs de Ourthe en de Semois

zomer 2018: Met Ravel vanaf Paderborn in Duitsland door het hele Toetobugerwald en Twente terug naar Zwolle

Congres Ezels in de Zorg, 24 en 25 mei 2018, Maastricht, https://www.ezelsindezorg.nl/ Ik was hier voor driemaal een workshop Coachen met ezels

Wandelfestival Dominicanenklooster, 23 juni 2017: één lezing over mijn ezeltrektochten en 2 wandelworkshops met Ravel en Rosemunde

 

Deelnemerservaringen

Anna Maria: Ik heb t erg naar mijn zin gehad en vond t raar om zondag thuis te komen, een andere wereld….


Silvia: Margo, dank voor deze prachtige dag, nu lekker met de voetjes omhoog op de bank nagenieten.


Hilda: Wat is het toch ontzettend leuk om op stap te gaan met ezels.


Jenneke: Het heeft me erg goed gedaan om zo rustig door de natuur te wandelen en de zachtheid van de ezels te voelen.


Silvana: Ik realiseerde me achteraf dat het niet zo vanzelfsprekend is, dat we met zo’n goede groep waren. Elke dag op tijd vertrokken, elkaar in onze waarde gelaten. Wat hebben we super gelopen. Prachtige belevenis en mooi weer.

Carolien: De trektocht met ezels is alweer voorbij. Het was geweldig!

Dame, 60+ : ik wist niet dat het zo leuk was om met een ezel te wandelen

Meisje, 8 jaar:  dit was het allerfijnste kinderfeestje tot nu toe

Man, 65+ : die grote ezel daagt me wel uit

Lieve Margo, Ravel en Leen, 3 en 4 december 2016
De zon, de bossen en stralend blauwe lucht
Af en toe een bries, een hele diepe zucht
Wolkjes warme adem in de vriezende kou
Ik loop naast een ezel en voel………
Ik hou van mij en ik hou van jou! Jenneke

Hanna uit Vlaanderen ging drie dagen mee, juli 2017, Ze schreef de volgende recentie: 
Het heeft me enorm deugd gedaan om met Margo en haar ezel Ravel in de natuur op tocht te gaan. 
Het blijft voor mij een oefening om het comfort van thuis even los te laten en me over te geven aan de fysieke inspanning, allerlei insecten in de tent, de regen en de onvoorspelbaarheid van de dagplanning. Ik heb moeten concluderen dat ik nog veel meer stadsmens ben dan dat ik zou willen toegeven.
Ik hou echt niet van slakken in het natte gras als je ’s avonds je tentje moet opzetten en je natte tenen krijgt in je sandalen … Als het begint te regenen net wanneer alles uit de rugzakken ligt uitgestald … Of zoeken naar een openbaar toilet in een wei waar heel het dorp uitkijk op heeft … 
Zo dicht bij de natuur leven laadt mij toch ook altijd weer op en het avontuur is telkens een goede zelftest. Zo moesten we ’s nachts met de zaklamp een koe wegjagen die Ravel kwam besnuffelen. Ravel was helemaal van streek! Of we wandelden een rotsig paadje langs een beekje (hindernissenparcours met bruggetjes en rotsblokken), en vlak voor het eindpunt moesten we rechtsomkeer maken omdat Ravel echt niet meer verder kon!
Ravel is een super aardige ezel die je ’s morgens een ‘goede morgen’ balkt. Hij dolt in het gras als de bagage wordt afgeladen na zijn dagtaak en dat geeft een vrolijk zicht. 
Margo is als één versmolten met de natuur. Ze gidst helder en duidelijk. Ze maakt graag een vrolijk praatje maar zegt geen woord te veel. Ze is eerlijk en oprecht en zegt waar het op staat. Ik vind Margo een heerlijke wandelcompagnon. Ik had wel met haar te doen op de momenten dat Ravel soms plots stil staat op een lukraak gekozen weg of kruispunt. Vaak in de zinderende hitte van de zon op de beton met druk verkeer rondom. Allemaal mensen die het gezien hebben en met een grote bocht om ons heen moesten rijden … Dat is wel een uitdaging om niet boos of geprikkeld te worden en gewoon kalm en geduldig te blijven. Maar het is verbazingwekkend om te zien hoe zij er in slaagt om met zo een grote sterke ezel als ‘klein’ vrouwtje ernaast, dit avontuur zo helemaal alleen aan te vatten en de tocht telkens voort te zetten. Ze zorgt goed voor haar haar zelf en voor de ezel. Iedereen heeft voldoende drinken en eten en rust.”
 
Je gaat niet zomaar op tocht met een ezel. Je gaat op tocht met Ravel, met Margo en met jezelf 🙂

”Gister een geweldige dag gehad met Margo en Ravel. Als voorbereiding op de Camino tocht naar Santiago met een ezel mocht ik alvast oefenen met Margo en Ravel. Heel veel bruikbare tips en praktijk ervaring opgedaan. Ook nog over de ijssel brug met treinen en midden door de natuur. Super leuke ervaring!” Lis.

Pelgrimstocht met ezel

 

ezel met zonnepanelen

Droom je van een lange wandeltocht samen met een ezel die je bagage draagt?

Het is een ervaring die je nooit meer vergeet, die je leven kan veranderen, maar het vraagt wel wat van je, wil dit succesvol zijn. Een lange tocht lopen met een ezel, slaagt alleen met een lange en gedegen voorbereiding en met realistische doelen.

Ik vind het heel leuk om mijn ervaringen te delen met mensen die een grote ezeltocht willen gaan ondernemen. Ik ben ook ooit begonnen met een plan in mijn hoofd en nauwelijks ervaring met ezels of andere grote dieren. Overal ben ik tegenaan gebotst en heb met vallen en opstaan een succesvolle manier gevonden voor fantastische trektochten met mijn ezel(s) en zo heb ik nu al meer dan 5.000 ezel-mens-kilometers volop genoten.

Menige droom van mensen die met een ezelmaatje op stap zijn gegaan voor lange tijd, heb ik op afstand zien mislukken en dan is het zeer treurig als de ezel daarvan de schuld krijgt. Want meestal is dat niet het geval. Wie is er het koppigst als je vol blijft houden dat het aan de ezel ligt, terwijl je er zelf veel te gemakkelijk over dacht, niet goed genoeg voorbereid op pad ging of een voor dit doel ongeschikte ezel koos? Regelmatig vragen mensen mij om advies. Met een plan in hun hoofd: snel vertrekken, veel kilometers per dag, nog geen (geschikte) ezel, zonder budget. Dit is vragen om problemen, vooral met de gezondheid van je dier. Als je snel wil gaan, pak dan de fiets! Als je geen rekening wil houden met een dier, draag dan alles zelf en loop alleen.

En natuurlijk zijn er ook maffe doorzetters geweest bij wie het wel lukte zonder voorbereiding, zo is er een verhaal van een man die eerst naar Santiago liep, daar een ezelhengst kocht, hem onderweg liet castreren en na een half jaar thuis in België aankwam. Maar ik houd zelf van een gedegen en goed voorbereidde aanpak.

Als je met een ezel lange tijd op pad gaat, zul je echt bereid moeten zijn te investeren: in tijd, in aandacht en energie en er ook geld voor over willen hebben. Je gaat op stap met een levend dier. Je pelgrimstocht begint bij de beslissing dit te gaan doen. En je zult geen spijt krijgen, het zal eerder gebeuren dat je liefde voor de ezel nooit meer weg gaat en dat je nooit meer op een andere manier op pad wil gaan.

Tips en adviezen voor wie serieus overweegt met een ezel op pad te gaan:

Begin 2 jaar van te voren met het zoeken naar een geschikte ezel. Een te kleine ezel maakt dribbelpasjes om jouw tempo bij te houden en is daardoor sneller moe en kan minder bagage dragen. Een te grote ezel is lastig omdat je de bagage boven je schouders moet opladen en als die iets niet wil, ja, dan heb je veel gewicht dat je in beweging moet zien te krijgen. De beste grootte is een ezel met een schofthoogte tussen ongeveer 1.15m en 1.35m.

Probeer voordat je hem/haar koopt de ezel uit op een wandeling. Kies alleen een ezel waarvan je ziet dat hij/zij bereid is nieuwe dingen te leren. Een ezel die systematisch obstakels weigert te overbruggen en bijvoorbeeld bij een eng bruggetje op zijn buik gaat liggen en niet van plan is ooit op te staan om over die brug te gaan, is niet geschikt. Ga je met één mens, één ezel, dan moet de ezel dat aankunnen.

De tijd voordat je een eigen ezel hebt, gebruik je om praktische kennis op te doen over ezels. Huur een ezel en ga er mee op pad, ga mee met een georganiseerd ezelwandelweekend, doe vrijwilligerswerk bij een ezelopvang.

Als je een ezel hebt, zorg je natuurlijk dat hij/zij goed onderdak heeft in een kudde ezels. Een ezel mag nooit alleen!

En dan ga je beginnen met wandeltraining. Te beginnen met 1 uur per dag, en je voert dat op naar een dagtocht van zo’n 20 km. Probeer ook uit wat de ezel ervan vindt om een nachtje niet in zijn stal te verblijven, maar elders. Het opbouwen van een goede band met je dier is uiterst belangrijk. De meeste mensen gaan ook liever met een goede vriend op stap, als het om een mens gaat, dan met een volkomen vreemde. Het vertrouwen van een ezel moet je verdienen en dat kan een langdurig proces zijn waarbij je vooral met jezelf geconfronteerd wordt.

Voer ook het dragen van bagage langzaam op en zorg voor de juiste materialen. Maak een proeftocht van minstens een week met volle bepakking.

Plan je tocht gedegen. Maximaal 20 km per dag is haalbaar, dan heeft de ezel voldoende tijd over om vers voedsel uit de berm of weitjes te eten. Wil je toch meer lopen per dag? Regel dan een volgwagen met hooi en krachtvoer, of zorg voor een fitte reserve-ezel, zoals in vroegere tijden dat onderweg in herbergen verse paarden klaarstonden.  

Ga ervan uit dat je tijdens je trektocht 24 uur per dag samen met je dier bent. Dus je moet ezels heel erg leuk vinden. Bijvoorbeeld gaan eten in een restaurant kan alleen als jij op een terras zit en je ezel tijdens je maaltijd met jou in het zicht ergens lekker kan grazen.

Realiseer je dat een wandeltrektocht met ezel het beste te combineren is met kamperen. Want dan kun je je tentje opzetten dichtbij je ezel. Een ezel is een kuddedier en als je alleen op pad bent met je ezel, dan ben jij de andere helft van zijn kudde, dus héél belangrijk voor de ezel. Het dier gaat zich enorm aan jou hechten tijdens zijn tocht. Hij wordt heel onrustig en balkt alles bij elkaar als baasje en ezel gesplitst worden. Of hij breekt uit om je te gaan zoeken. Niet handig dus (en eigenlijk ook heel dieronvriendelijk) als jij in een pension zit en de ezel in zijn eentje in een voor hem/haar vreemde omgeving in een wei. Bovendien zijn op loopafstand niet alle dagen pensions met wei of stal te vinden. Kampeerweitjes voor jou tent en ezel zijn overal te vinden.

Ga je met twee mensen en twee ezels dan hebben de ezels steun aan elkaar. Dan kun je flexibeler zijn en de ezels wat meer samen alleen laten.

Lees alles wat je kunt vinden over ezels.

Verdiep je in de wilde planten en leer uit je hoofd welke planten de ezel wel eet en welke hij niet mag eten.

Investeer in j(ezel)f! Kom langs voor een proefwandeling! Zie de pagina ezelwandeltochten: als je bij boeking vertelt dat je speciaal komt voor pelgrimsadvies, mag je me tijdens het wandelen met ezel alles vragen en vertel ik je zoveel dat je ezelsoren aan je hoofd krijgt.

 

 

 

Lezing ”Op reis met een ezel”

Over mijn reizen met de ezels Frits en Ravel kom ik graag een lezing komen geven. Ik vertel over hoe ik alles aanpak, en over mijn lange tocht naar Zuid-Frankrijk en kortere tochten die ik sindsdien heb gemaakt.

De inhoud van de lezing:

  • algemene informatie over de ezel
  • hoe ik de reis heb voorbereid
  • hoe ik dit alles heb aangepakt
  • wat ik onderweg heb gezien
  • wat ik heb ervaren en geleerd
  • reizen als vrouw alleen
  • de natuur onderweg
  • de gevolgen van volgen van mijn droom

De lezing is een powerpoint-presentatie met prachtige foto’s. Met veel succes ben ik al in bibliotheken geweest, bij natuurverenigingen en in bejaardentehuizen. Bij u ook?

Reactie van de voorzitster van een afdeling van Zij-Actief in een mailtje als dank: “‘Je reis terug liep verder goed, begrijp ik, verwachte ik ook trouwens. NS is af en toe net zo koppig als een ezel. Je moet ze begrijpen. Maar goed. Leren is een permanente activiteit voor een ieder, hoop ik. En wij mochten van jou leren. Erg leuk en leerzaam. Men vond het een geslaagde voordracht. We hebben ons uitstekend geamuseerd is dan vaak het gezegde. Maar jij bent een bijzonder mens en daar hebben we ook weer het nodige van opgestoken. Nogmaals onze dank, dat je bij ons kon en wilde zijn.”

In de afgelopen jaren was ik op deze plekken voor een lezing:

bibliotheek van Ommen, ezelopvang Baarle-Nassau; bibliotheek van Rucphen; wijkcentrum  Zzuit in Zwolle; Stichting 1940-1945 in Hengelo; Vrouwen Aktief Empe/Tonden en omstreken; Contactpunt Mantelzorg Assen;  Zij-actief, afdeling Slagharen; Bibliotheek van Raalte; Mantelzorgsalon Zwolle; Het Pelgrimsgenootschap Sint Jacob, regio Oost, in Groenlo; workshop ezeltrektocht voor Vereniging Nederlands Ezelstamboek in Zwinderen; Vereniging voor Alleengaanden, Zwolle; Vrouwen van Nu, afdelingen Diepenveen, Dodewaard, Warnsveld, Dedemsvaart; Almere, Ruinerwold, Dalfsen; Ingen; Stichting Senioren Activiteiten Krakeel en de katholieke vrouwenvereniging Hoogeveen; Vrouwenverenigingen Ommen-Giethmen, De Ont-moeting, Den Ham, de Stiedalvrouwen, Dalerveen;

En deze staan nog in de planning:

  • 2018: 20 november, Vrouwen van Nu, Wachtum;
  • 2019: 15 januari, Vrouwen van Nu, Bunnik; 17 januari, Wapserveen; 19 februari, Heino; 6 maart, middag  Vorden; avond Dieren; 12 maart, Zuidwolde; 19 maart, Nieuwleusen; 10 april,  Midden Betuwe; 23 april,  Adorp; 18 september, Chr. vrouwenvereniging Dedemsvaart; 19 september, vrouwen van Nu, Blokzijl; 10 oktober, Roden; 15 oktober, Sinderen, 16 oktober; Anloo; 17 oktober, Assen; 19 oktober, Beilen, 11 november, Pesse

 


 

Meditatie in een weiland, panne met pakzadel

24 juli 180

Diekirch, stad van de ezels, ze werden hier vroeger gebruikt om hout te slepen uit het woud

Maandagochtend 24 juli

We zijn op de camping in Kautenbach. Ravel heeft hier kortgeschoren campinggras, maar wel een heel groot oppervlak, dus hij is lekker bezig. We hebben materiaalpech, want het pakzadel is ontwricht, schroeven los en de bogen gescheurd. Dat kwam door een klein incident gisteren. Ravel maakte een klein sprongetje vanwege een kleine rots op een smal paadje. Een rode zijtas bleef haken, maar Ravel ramde door. Het is nu niet slim hiermee door te lopen . De campingbaas hier is een klusser en handig met hout en die gaat het repareren. Betekent waarschijnlijk dagje rust. Ik hoef mijn rustdagen helemaal niet te plannen, die ontstaan vanzelf door de omstandigheden. Het is nu ook nog naar regenweer, dus conclusie is duidelijk. Straks tussen de buien door met Ravel kruidenrijke bermen opzoeken, zodat ie wat meer kan eten en lekker rustig aan doen. Hier in Kautenbach wonen ongeveer 100 mensen, het is een klein sfeervol dorpje. Op de camping wonen 600 mensen nu, hutje mutje tenten valk tegen elkaar aan. Maar ik zit op de grote weide voor de camping waar anders vaak groepstenten staan.

Vanaf Bigelbach hadden we mooie wandelingen. Ik begin het landschap te kunnen lezen vanaf de kaart. Daarmee bedoel ik dat ik als ik de kaart goed bestudeer dat ik dan weet wat voor paden we krijgen. Een bepaalde v-vormige lus in de route betekent een bepaalde vorm van een dalletje, ik snap nu hoe steil de hellingen zijn, dat soort dingen.  Zo het landschap begrijpen duurt een tijdje en meestal ga je er dan ook net weer uit…..Die riviertjes hier snijden hele diepe dalen en dan krijg je paadjes tegen de helling aan geplakt hoog boven de rivier. Heel leuk lopen en het gaat goed, maar zou misschien veiliger zijn met 2 mensen, want ik kom niet veel mensen tegen onderweg.

Van een paar dagen terug:

We hebben de Mullerthaltrail verlaten. Na de 5 sterren-camping in Larochette zijn we nu voor 2 nachten beland in een weiland met koeienflatsen. Voordeel daarvan is dat het geheel gratis is en dat het vol staat met pitrus, iets wat Ravel heel lekker vind. Drinkwater is hier niet, en dat is in flessen en in emmers gebracht door de boer, dus het is er nu toch, zelfs één fles met water met bubbels.

Gisterochtend vertrokken we al heel vroeg vanwege de hitte. In alle stilte heb ik het tentje afgebroken en zijn we gaan lopen. De hele camping sliep nog. In Larochette was het winkeltje al om 7 uur open, dus ik kon nog even boodschappen doen. Hier in dit stadje is 50% van de bevolking Portugees. De mevrouw van het winkeltje sprak  Portugees en het kruidenierszaakje verkocht ook allemaal Portugese producten. Ik heb geen idee hoe al die mensen hier nu verzeild zijn geraakt en wat ze hier doen, ja, wonen, dat zeker, en werken waarschijnlijk ook. Het is in ieder geval lastig hier welke taal ik moet spreken. Bij elk mens waarmee ik in gesprek raak, vraag ik eerst of het in het Frans, Duits, Engels, moet. De Nederlanders herken ik altijd meteen, dus dan begin ik meteen gewoon Nederlands te praten.

De wandeling gisteren was heel mooi en gemakkelijk lopen, wel weer omhoog en omlaag natuurlijk, allemaal paden en weggetjes die goed te doen waren. Af en toe kom ik andere wandelaars tegen, gisteren in totaal 9, 2 maal een stelletje en 1 maal een gezin. Vanaf het hoger gelegen Mullerthal daalden we begin van de middag af naar Bigelbach, een klein boerendorp richting de Sure. Hier wonen ongeveer 80 mensen, veel koeien, andere dieren en 4 ezels. Nu is het ezelaantal dus uitgebreid tot 5, bij de afdeling gisteren kwamen we twee daarvan tegen. Het is heel leuk hoe die ezels onderling balkend contact maken. Toen we de twee andere ezels passeerden gebeurde er niet zoveel, behalve dat Ravel even stil hield. In het weiland gearriveerd, waar we kamperen balkte hij. Er kwam luid antwoord terug van de ezels die boven staan. Die twee anderen staan nog lager dan wij zitten en waarschijnlijk net buiten gehoorsafstand van Ravels gebalk.

Vannacht was er weer onweer. Ik probeerde Ravel onder de tarp (een schuiltentje dat ik voor hem meegenomen heb, met hele lange tentstokken, zodat zijn oren er onder passen) te zetten, hij wou niet, dus wij beiden werden kletsnat. En….. dat betekent weer een noodgedwongen rustdag. Ik heb eerst geprobeerd zonder bagage een klein stukje te wandelen, ik moest toch een geleende emmer terugbrengen, echter over een paar 100 meter deden we veel te lang.

Héél irritant die stilstaan-buien van Ravel. Hij is een hele goede wandelaar, heeft een fijn tempo, echter elke dag staat hij wel even totaal stil, soms 2 minuten, soms 15 minuten. En ik heb nog niet uitgevonden hoe ik hem uit die blokkades kan helpen, ik zie dan aan zijn ogen dat ie ‘’eruit’’ is, lijkt wel of hij dan helemaal uit zijn lichaam gaat, hij wil dan niets meer, zet geen stap en wil zelfs geen paardensnoepje. Ravel kan dit ook doen op lastige punten, bijvoorbeeld midden op de weg. Hij heeft dit vaker dan Frits het had en die was wat kleiner en lichter, dus die kon ik meestal nog wel in beweging krijgen door het af te dwingen met een lang  touw om zijn achterpoten heen en te leggen en dan aan de voorkant te trekken. Ravel is daar te groot en te sterk voor, ik kan er met mijn volle gewicht aan gaan hangen zonder enig effect.   Aan de kop van een ezel trekken moet je nooit doen, dan gaat hij nog meer bokkig doen. Tja, daar sta je dan, te kijk op een weg waar auto’s en wielrenners langs komen, te koekeloeren naast een stokstijf staande ezel die niet vooruit te branden is, auto’s moeten dan een bocht nemen om daar omheen te gaan. En al die passanten vinden er wat van…. meestal de klassieker…’’ezel wil niet’’.

24 juli 171

Lijkt je dit wat? Op vakantie gaan met een maatje die plotseling stil staat en niets meer wil? Stel je voor dat dit een mens is…..  tergend, het haalt het bloed onder je nagels vandaan. En ha, ha, juist die irritatie maakt het alleen maar erger. Wat kun je leren uit: ‘’Laat mij maar hier staan’’……?

En ja, oei,…. bij onbegrip van andere mensen haken wij als mens óók af. ‘’laat mij maar’’, en daaronder zit ‘’ze begrijpen me toch niet’’ en daar weer onder “ ik ben niets waard of wat ik wil, denk, voel is niet belangrijk ’’….Pijnlijke constatering. Dit is echt ontzettend belangrijk om te voelen en te snappen en doorheen te worstelen, dít is inhoud voor coaching met ezels, tijdens mijn stilstaan-dag wordt een opzet voor een programma geboren. Wat doet het gedrag van de ezel met jou?  Welke gedachten, gevoelens, blokkades haalt het naar boven? Ben je blij als iemand meewerkt en boos als iemand tegenwerkt?

Ik heb zoveel ervaring met ezels en zoveel daarvan geleerd en begrepen dat ik hier ook wel overheen kom met Ravel. Hij zal niet voor niets op mijn pad zijn gekomen nadat Frits is overleden. Blijkbaar kan ik dit met die grote jongen en blijkbaar is Ravel, hoe groot dat die is, gevoeliger voor stress, onrust, onweer, onveiligheid dan Frits, de goede ezel voor mij. Ravel is geen leider, was een underdog in de vorige kudde en alleen met een mens op stap vraagt veel initiatief van hem. Frits was ook een ezel met een verhaal en die heb ik ook heel ver gekregen.  We hebben nu al meer dan 240 kilometer mooie dingen gezien en meegemaakt en af en toe is het een pittig proces. Ergens tijdens zo’n blokkade van Ravel hoorde ik van binnen: ‘’Margo, gebruik je vermogens”. Oké, Ik ga in gesprek met Ravel via telepathisch contact. Een dierentolk had me afgelopen jaar al eens gezegd dat Ravel hele verhalen heeft te vertellen. Ik dacht toen dat zij die verhalen naar boven zou halen voor mij, maar haar verhaal was dat ik dat zelf moest doen.

Ravel: ‘’Ja, jij kan me wel overal naar toe willen meenemen, ik wil ook wel mee, maar ik heb óók zelf iets te willen. Voor mij is dit best een grote opgave. Ik ben dan wel een indrukwekkend grote ezel, maar minder dapper dan jij denkt. Ik ben een volger, ik ben gewend andere ezels initatief te laten nemen en ik loop dan hen achterna en nu zijn hier geen andere ezels.  Jij vraagt van mij dat ik een leider ben en dat ben ik nog aan het leren.”’

Margo: ‘’Ben je bereid dit te leren, Ravel, wil je dit leren?”’.  Op dit moment komt hij dus naar me toe om contact te maken –ik zit onder de tarp- Antwoord is ja dus. ‘’Maar geef me de tijd’’ M. ‘’Doe ik het goed als baasje voor jou?’’ Ravel: “ja, ik heb vele baasjes gehad en die gingen weg of deden mij weg, omdat ze me moeilijk vonden en omdat ze hard tegen me deden en dan mij de schuld gaven. Dat vind ik ingewikkeld. Jij blijft wel en dat veroorzaakt verwarring in me. Ik ben bij jou gekomen omdat jij in staat bent me te begrijpen. ‘’

Ravel heeft nu wel geleerd hele stukken los achter me aan te lopen. Op smalle bospaden doet hij dat heel goed. Dat is dus volgen uit vrije wil. Afdwingen, forceren vind ik geen goede basis voor samenwerking met een dier.  Op brede paden moet ik hem wel aan de lijn nemen omdat ie een grote snoepert is en steeds wil eten.

En als laatste:

Voel je je geroepen om een paar dagen mee te lopen? Hanna deed dat ook en we hadden het heel gezellig die drie dagen dat ze mee was. Dan moet je wel snel zijn en dan kun je me bellen….en moet je afreizen naar de plek waar ik dan ben. We lopen nog 2 weken door nu.  En ik beslis of jij in mijn tentje mag of dat je er zelf eentje mee moet sjouwen, oké? En neem je dan ook lekkere dingen  en vers  fruit en groente voor me mee? Hier een indruk van het mooie landschap onderweg.

24 juli 185

 

Ontsnappingsavontuur en heel steile paadjes

Vandaag aangekomen in Vianden. Wat is het steil hier! Het laatste stuk vandaag moesten we over de grote weg, want de wandelpaadjes gingen te steil. Ravel gaf dat aan door ineens op een steil paadje om te keren ( dat ging daar net) en weer terug omhoog te lopen. Op steile paden moet de ezel los lopen, het is dan te gevaarlijk om via het touw aan elkaar gekoppeld te zijn.  Als de een een schuiver maakt…… Ieder moet ook zijn eigen tempo kunnen nemen. Ravel laat me meestal  wel voorop lopen, en soms loopt ie echt te dringen in mijn rug.

DSC00138

Vianden ligt heel diep in het dal, alle land is schuin hier. Op de camping, die weer aan de Our ligt, is de grond wel vlak gelukkig. De campingbaas moest hier wel even overreden worden dat het goed gaat met de ezel hier, Ravel loopt nu het gras te maaien naast het kinderspeelpleintje, waar geen kind komt om te spelen.

Zoals je hieronder leest hebben we weer spannende dingen meegemaakt. Ik vind het nu genoeg, vanaf nu wil ik gewoon rustig wandelen.

Vanaf de camping in Tintesmillen vertrokken we pas om 1 uur, wegens buien sóchtends en we gingen aan de Duitse kant van de Our lopen. De Our vormt dus de grens tussen Luxemburg en Duitsland. Volgens de mevrouw van de camping is het pad aan de Luxemburgse kant te smal voor een ezel met zijtassen.

Het was een prachtige route en eenmaal moest ik even gokken over de te lopen route omdat de wandelroute ook hier toch een smalle afdaling had met trapjes en leuningen en ik geen zin had drie keer te lopen en te gaan slepen met tassen. Heerlijk dat Ravel dat doet, mijn spullen dragen. Gelukkig was er dus een goed alternatief. We hebben 4 uur gewandeld en kwamen niemand tegen op deze hele prachtige route. En we kwamen uit het bos en stonden ineens weer voor een camping. Ik had geen boodschappen kunnen doen, en gelukkig had de camping frietjes met vegetarische loempia en salade. Ook fijn om eens niet te koken.

Thuis eet ik behoorlijk gezond: geen suiker, zo min mogelijk (wit) tarwemeel, speltbrood of rijstwafels, altijd alles vers en vegetarisch. Op deze manier op reis moet ik dat echt loslaten, want soms is op 70 km geen supermarkt en moet ik het doen met kiosken bij tankstations of hele kleine winkeltjes waar ik blij ben dat ik wat kan kopen en ben ik tevreden met industriefood zoals een blikje vis en verpakte kaasjes. Op de camping in Dasbourg ontmoette ik een aardige familie met 4 kinderen die Ravel geweldig vonden en die een tijdje kwamen rondhangen. Dan zet ik hen aan het werk met poepscheppen en de ezel borstelen, wat ze natuurlijk fantastisch vinden. Dit is ezels-educatie. Van deze familie kreeg ik lekker veel fruit , yoghurt en wat groente mee. Daarmee kan ik weer 2 dagen vooruit zonder winkel.

Dinsdag ging de route deels over de asfaltweg door kleine dorpen heen, wat ik ook wel leuk vind. Een paar keer ging GR 5- route die ik loop dan bovenover, via spannende smalle paadjes en het ging allemaal net. Ravel kan heel goed bergen lopen, wat logisch is als je in de Pyreneeën geboren bent.

Bij een lief echtpaar vond ik onderdak in een weitje met houtopslag/afdakje en een heerlijke stoel met voetsteunen. Water halen en naar de wc kan in de garage. Ik kan helemaal mijn gang gaan hier. Ravel kan lekker eten en aanrommelen. Hij heeft al een kersenboompje gesloopt, wat ze gelukkig niet erg vonden en probeerde ook plastik-klimopversiering op te eten en zijn rolplek waar hij ook gegraven heeft is duidelijk te zien. De oudjes zijn heel gemakkelijk. De man is een hele grote dierenvriend, hij is boer geweest en had koeien, die zijn al 15 jaar geleden verkocht. Hij is ziek en loopt met een rollator, en heeft wel zijn humor bewaard. Ook echt zo iemand die vind dat vroeger alles beter was. Zijn vouw zorgt ervoor dat het hem en mij ook nu, aan niets ontbreekt. Vanochtend heb ik gezellig met deze mensen ontbeten. We hebben hier nu een rustdag want het was slecht weer vandaag en we hadden weer een avontuur gisteravond.

In het weitje waar we nu staan bleek een opening te zitten. Het verhaal wat je nu gaat lezen gaat over een avontuur dat helemaal niet leuk was, wel achteraf heel hilarisch. Ik ging me wassen binnen en klaar maken om te slapen, ik dacht lekker vroeg naar bed te gaan. Mijn pyjamabroek bleek nog in mijn tent te liggen, maar even het straatje oversteken naar mijn tent kon wel in mijn onderbroek. Tot mijn schrik liep Ravel te grazen vóór het afgesloten weitje, er bleek een opening in te zitten…. Oeps. Snel broek aan en touw pakken. Ravel had geen halster om, want ik had het juist even afgedaan omdat ik dacht dat het hier volledig safe afgesloten was. Ik kreeg hem niet meteen te pakken en hij rende er vandoor. Ik ken dit ‘spelletje’’ wel van Frits. Als de ezel ervandoor gaat dan loopt ie in de richting vanwaar je gekomen bent. Ravel bleef voor me uitlopen, vrij hard zodat ik hem steeds net niet kon pakken. Pas na ongeveer 1,5 km stond ie stil en kon ik het touw om zijn nek doen. Hij ging gelukkig gewillig mee terug. Althans dat leek zo. Na 10 minuten bleef ie stokstijf staan, geschrokken van wat hij zelf veroorzaakt had. En tot overmaat van ramp begon het langzaam donker te worden, ik begaf me op een weg midden tussen 2 dorpen in, er was niets dan weiland en bos. ‘’Mijn God’’ Ik ging echt een soort van bidden en vroeg om een auto vol met sterke mannen.

Die kwamen niet. Eerst kwam een man in een sjieke auto en hij was boos omdat ie er nog maar net langs kon, hij had hele erge haast. 15 minuten later kwam er weer een man in een auto. Die was ook bozig. Hij had kritiek op het feit dat ik de naam niet wist van de mensen waar ik vertoefde, hij vond dat ik hen moest bellen, maar ik had natuurlijk geen telefoon bij me en ook hun nummer niet. Ik kon wel omschrijven bij welke mensen ik was en toen wist de man wie het waren en waar het was. Deze man heeft het nog wel geprobeerd, hij heeft staan roepen bij het huis, het was al donker en de vrouw vertelde me later dat ze dat roepen gehoord heeft. En na deze man die langs kwam werd het helemaal donker en gebeurde er helemaal niets. Gelukkig- half uur later of zo- weer een auto. Ditmaal met een vrouw, ze kwam van haar werk en ze vroeg hoe ze kon helpen. Ik stelde voor dat ze Langzaam achter ons aan ging rijden en dat ik ging lopen met Ravel. Door die auto achter zijn kont kwam Ravel weer in beweging en zo kwamen we na 20 minuten veilig weer ‘’thuis’’. Nog even staan praten om alle emoties te verwerken, de vrouw van het huis waar ik was, werd wakker en kwam ook nog even meepraten. En natuurlijk spande ik voor de nacht een dik touw over het open gat in het hek, zodat Ravel echt niet weg kan. Vanaf nu houd ie zijn halster om in vreemde weitjes en ga ik alle omheining controleren op nieuwe weiden. Niet zo lekker geslapen na dit avontuur en daarom, was een rustdag op dit fijne plekje heel welkom. Die lieve man, zie foto, heeft met rollator en al, in het gat een paal geplaatst met een balk erover, zodat opnieuw ontsnappen niet meer mogelijk was.

DSC00130

 

 

De ezels en de locatie

een heerlijk pad voor een ezel

 

ezel Ravel

Ravel is een ruin en een echte Pyreneese ras-ezel. Hij is behoorlijk groot, namelijk schofthoogte 1.30 m. Pyreneese ezels zijn altijd donkerbruin-zwart met van die mooie lichte kringen om de ogen. Ze hebben relatief wat langere poten en ook een andere manier van lopen dan de gewone Europese ezels. Ze kunnen ook draven als een paard. Ravel is eind juni 2016 vanuit een camping in Noord-Brabant. Hij stond te koop op Marktplaats. Op de camping verhuurt men ezels voor een dagje wandelen, maar Ravel is zo groot dat wie nog nooit met een ezel gewandeld heeft daarvan schrikt en bang is hem niet de baas te kunnen. Na een dagje proberen besloot ik dat ik het wel aandurfde met deze reus, hij is een enorme goedzak en heeft een heerlijk vlot wandeltempo. Ravel had al wandelervaring. Toen hij nog in Frankrijk woonde heeft hij een doorsteek gemaakt door de Pyreneeen, van de Middellandse Zee tot aan de Atlantische oceaan. Ik ben daar jaloers op. Die route wil ik héél erg graag ook eens gaan, samen met Ravel. Dan kan hij mij de weg wijzen.

Ik ben een healer, je kunt ook zeggen: een ezelfluisteraar. Het universum geeft je dan ezels met een verhaal. Ook Ravel heeft een geschiedenis, ik had het in eerste instantie niet door,  het was flink puzzelwerk.  Lees meer over hem in mijn blog.

ezelin Rosemunde

Het is heel moeilijk om in Nederland grote ezels te vinden. De gemiddelde ezel in ons land heeft een schofthoogte van 1 meter of kleiner. Rosemunde is 1.20 m hoog op de schoft, dat is een zeer prettige maat om mee te wandelen en om de bagage op te laden. Dus ik ben heel blij dat ik haar gevonden heb. Deze ezeldame heeft een pittig karakter, is ontzettend lief en maakt heel gemakkelijk contact, dus ze kan wel op tegen de drie mannen waarmee ze stal en weides deelt. Op haar oude plek heeft ze het te goed gehad, dus we zorgen nu dat ze  een speciaal afslankprogramma krijgt met veel beweging. Ze is absoluut niet bang uitgevallen, al direct op haar eerste wandeling samen met Ravel, volgde ze over bruggetjes. Ze geeft aan nieuwsgierig en leergierig te zijn. Alleen wandelen vind ze helemaal niks, dan zet de rem erop, maar achter Ravel aan volgt ze heel trouw en is ze een perfectie loopster.

De locatie

eerste ontmoeting

Ravel en Rosemunde wonen op wijkboerderij de Schellerhoeve in Zwolle, samen met de twee ezelruinen Freddie en Docus. In samenwerking met een team van vrijwilligers worden de ezels goed verzorgd op deze mooie locatie. Deze twee kleine kameraden houden ook van wandelen. Vanaf de Schellerhoeve kun je mooie wandelingen maken langs de IJssel, naar het stadspark het Engelse werk, richting Windesheim en via de brug de IJssel richting Hattem en verder de Veluwe op.

https://www.traverswelzijn.nl/locaties/wijkboerderij-de-schellerhoeve/

Alle wandelingen die in Zwolle plaatsvinden, starten vanaf deze plek, tenzij een ander adres vermeld staat in de aankondiging.

ezel Frits

Stoere, lieve, sterke, dappere Frits (2006-2016) is zijn longontsteking niet te boven gekomen en is overleden. Bedankt voor 7 mooie jaren, waarin we veel mooie tochten gemaakt hebben, mensen ontmoet, hindernissen overwonnen. Van de grote kudde waar hij vandaan kwam weggetrapt kneusje, gegroeid naar top-trektochtezel die over smalle bruggetjes en langs ravijnen liep, altijd onderweg s’nachts mijn tentje bewaakte en thuis ook weer helemaal happy was tussen zijn ezelmaatjes.

Ik kocht mijn eerste ezel in november 2009. Ezel Frits is na een ernstige longontsteking in juni 2016 overleden. Frits was een ruin met schofthoogte 1.15 cm. Voor mij het perfecte formaat vanwege zijn wandeltempo en de goede hoogte voor het opladen van de bagage. Vanaf 2009 heb ik Frits getraind in het lopen van meerdaagse tochten en het dragen van een volledige kampeeruitrusting.

Frits heeft veel meegemaakt in zijn ezelleven. Hij is in Limburg geboren en iemand had hem daar al een beetje leren wandelen. Hij is ook een jaar dekhengst geweest. Onderweg wilde hij nog steeds elke merrie van paard, pony of ezel goededag zeggen. In een grote kudde ezels bij een ezelverhuur-bedrijf redde hij het niet. Hij bleek een blindedarmontsteking onder de leden te hebben en daarom heeft hij een tijdje bij de Ezelsocieteit tussen zieke en bejaarde ezels gelogeerd. Daar is hij enorm opgeknapt. Vanaf het moment dat hij tussen zijn maatjes Hendrik, Frank, Tommy, Lies, Rosa, Eefje, Bente, Lucas en Lizzy in Ommen stond, ging het supergoed met hem.

In de zomer van 2012 ben ik samen met Frits naar Zuid-Frankrijk gelopen vanaf Ommen. We deden daar 4 maanden over en legden ongeveer 1500 km af. In de toekomst hoop ik weer eens een lange pelgrimstocht te maken. Misschien wordt het toch Santiago de Compostela, maar ik houd van rust en kiest graag mijn eigen pad, de Camino is heel populair en druk en daarom wordt het misschien wel Assisië of een heel andere route. Frits was enorm aan mij gehecht. Als we samen op pas waren stond hij niet toe dat hij alleen gelaten werd. Als ik op en camping bijvoorbeeld even ging douchen, dan moest ik hem aan een lange lijn aan een boom vastzetten, want dan brak hij door mijn tijdelijk gemaakte weitje heen om mij te zoeken. Als in het treintje van Zwolle naar Ommen zat, ging Frits al onrustig heen en weer lopen en dat was een teken dat hij wist dat ik er aan kwam om te gaan wandelen. Echter een tweede ernstige ziekte heeft Frits niet overleefd, hij is 10 jaar geworden.

Boodschap van Frits: 13 juni 2016

Voel je niet schuldig Margo, je doet het goed met mij.

Je hebt me 7 goede jaren gegeven. Ik ben heel belangrijk voor jou, toch wil ik gaan.

Als jij er niet was , dan was ik 7 jaar geleden al vertrokken, uit de kudde geschopt.

Jij hebt me in de kudde gezet en daarmee heb je ook jezelf tussen je soortgenoten gezet.

Hulde aan jou. Geen spijt, geen wroeging, niets daarvan.

Alleen dank, dank, dank dat je de ezelziel begrijpt, volkomen begrijpt en helpt verlossen van het lijden.

Jij weet, maar vertrouwt  je eigen gevoel nog niet helemaal.

Het is klaar, geen valse hoop meer. Verbind je met je hart, met de ezelziel, met de mensen, met de natuurwezens, met het Al.