• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

bergopwaarts

bergopwaarts

Beste lezers,

Het gaat nu weer helemaal goed met Frits. Hij doet het prima in de nieuwe kudde in Ommen, waar hij nu alweer 2,5 maand woont. Hij is vooral goede maatjes met pony Tommie. Bij zonnig weer stoeien ze de hele dag samen. Bij somber weer staan alle ezels als oude mannetjes en vrouwtjes bij elkaar te suffen onder het afdak. Er is geen aanleiding meer van niet bij de kudde horen of weggetrapt worden. Hij eet gewoon tussen de andere ezels, geeft een ander een gezonde trap als hij/zij te dicht bij zijn portie komt. En heel goed nieuws: beide buikriemen van zijn pakzadel heb ik moeten verlengen. Hij is zoveel dikker geworden dat ze allebei niet meer pasten. Zijn ziekte is nu geheel overwonnen.  

In de wintermaanden kon ik niet altijd met hem lopen, vanwege sneeuw en gladheid. Mijn bezoek aan Frits bestond dan uit stront ruimen of de kudee bestuderen. 9 ezels, 1 paard en 1 pony poepen heel veel, ik schat zo’n 5 volle kruiwagens per dag. En natuurlijk geef ik alle aandachtvragende ezels waar ze om vragen tijdens het poep ruimen. Ze komen om beurten om aaien vragen en toen ik bukte tijdens het werken legde Hendrik zijn kop op mijn rug. Mij accepteren ze dus ook! Als ik weg wil gaan met Frits moet ik hem uit de kudde halen, dat lukt heel goed. Frits gaat gemakkelijk mee. Fender het paard kan nogal opdringerig in de weg lopen. Het lukt me ook om hem aan de kant te krijgen, zodat ik erdoor kan. Ik begrijp niet meer dat ik toen ik met ezels begon, niet dicht bij ze durfde te komen. Nu duw ik gewoon een paard even aan de kant.   

Vandaag heb ik 13 km gelopen met een beetje bepakking en twee weken geleden zo’n 10 km. Het is een mooie omgeving waar Frits nu woont. Eerst moet ik een kwartier over een fietspad langs een drukke weg, maar dan ben ik in het Ommerbos en vandaar uit kan ik over een mooie landelijke weg, langs de golfbaan richting de heide en straks als Frits nog verder kan ook richting het Vechtdal. 

Tijdens het lopen kom ik geregeld niemand tegen, maar soms ook ineens veel mensen met belangstelling voor wat ik doe. Vanmiddag sprak een vrouw me eerst in het Engels aan, maar ze ging al snel over in Nederlands toen ik gewoon Nederlands terug sprak. En plotseling was er ook een auto met een aardig echtpaar, die elke weekend op de camping staan in Ommen en ineens ook nog een man met hond. 

Ik vind het heel leuk als mensen enthousiast worden van wat ik doe, want daardoor word ik nog weer enthousiaster. Twee weken geleden kwam ik een vrouw tegen die op een step stond die ze liet trekken door twee husky-honden. Ze gingen in een enorm tempo, maar ik raakte in gesprek met de vrouw omdat ze langzamer ging en even stopte om de dieren even aan elkaar te laten wennen. Prachtig vind ik dat ik andere mensen tegenkom die zich niet verstoppen in hun huis, en doen waar ze plezier in hebben en zo samenwerken met dieren en zelf lekker genieten van het buiten zijn.   

Vanaf nu kan ik de tochten weer gaan uitbreiden. Stiekem elke wandeling een paar kilometer meer en de bepakking net iets zwaarder, zodat Frits het niet merkt. Het ziet er nu zo goed uit dat ik plannen maak om in de voorjaarsvakantie een tweedaags tochtje naar Balkbrug te gaan maken, nog niet kamperen want dat is voor mij te koud nu en voor Frits nog te veel bagage. Maar die kampeertochtjes  gaan zeker komen in het voorjaar. 

En dan mijn verdere plannen: komende zomer het Drenthepad, zo’n 350 km en dan in 2012: op naar de Middellandse zee!  Ik heb veel met deze ezel meegemaakt, maar dat ie nu weer helemaal gezond is en dat al mijn plannen toch weer kunnen doorgaan, vind ik heel ontroerend.

tot een volgend bericht! Margo

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

     

 

Dank voor het delen en liken.

margometezel

Laat je bericht achter